Архив по авторам | Xeyrulla Xəyal

GƏDƏBİYYAT. TOFİQ BAYRAMIN «ƏN GÖZƏL» ŞEİRİ AZƏRBAYCANIN AYIBINA ALQIŞDIR

5-ci sinfin Ədəbiyyat dərsliyində Tofiq Bayrama məxsus “Ən gözəl” şeiri bugünkü Azərbaycan həyatının, hakimiyyəti həmişəlik zəbt etmiş rejimin formalaşdırdığı zehhniyyətin tərsavandlığını, kəlləmayaqlığının rəmzidir. Bu mətn azərbaycanlı mənəviyyatının hansı fəlakətə uğradığını açıq göstərir.

Şeir Tofiq Bayrama xas olan vay-şivənlə başlayır: şair könlünə əmr verir, elə bil ki, yarım vedrə araq içib gəlmiş kişi arvadı ilə danışır.

“Ey könül, ümmanlar coşsun səsində”.

Niyə? Ümmanlar könlün səsində niyə coşmalıdır?

“Şeirin qanad açan günüdür bu gün”.

Yenə aydın deyil. Şeir niyə qanad açır? Gün hansı gündür?

Şair yenə əmr verir:
“Bütün ölkələrə yer kürəsində
De ki, Azərbaycan günüdür bu gün!”

Yer kürəsindəki bütün ölkələrə! Burkino Fasoya da, Trinidad və Tabaqoya da.

 Ancaq şair hələ açıb demir ki, niyə bütün yer kürəsi Azərbaycana çəpik çalmalıdır.

“Dostları şad görüm, yadları dalğın”.

“Yadları dalğın…” Dalğın eşqə düşmüş oğlan ya qız olar, rəssam olar, bəstəkar olar… Düşmənə “dalğınlıq” qarğış eləyərlər?  Dalını oxusanız, görəcəksiniz ki, Tofiq Bayrama “dalğın” sözü qafiyə kimi lazımdır, çünki sonra “xalqın” gələcək…

“Şöhrətli vətənin, qeyrətli xalqın
Tarixə nur saçan günüdür bu gün”.

Deməli, bu gün nə gündürsə, Azərbaycanın şöhrətli, qeyrətli xalqı tarixə nur saçacaq…

Bəlkə peyk qyayırıb-düzəldib, Marsa bir naxçıvanlı uçurdacaq?

Yox!

Səbrimiz kəsildi!

Bu şeir sovet vaxtı yazılıb. Sovet vaxtı Azərbaycanın ən böyük bayramı 28 aprel idi – Sovet hakimiyyətinin qurulduğu gün.

“İyirmi səkkiz aprel, bir may günü,
Aşıq Əhməd şeirin düzməyə gəlsin”…

Bunu sazçı qızlar ansamblı oxuyardı…
“Payızdan xoş ətri gəldi baharın,
Elimin sevinci aşıb-daşıbdır…”

Aha! 28 aprel deyil, 28 aprel – yazdır, bu isə payızdan danışır. Payızda nə Azərbaycan günü?
“Sifəti nurlanıb ağsaqqalların,
Ağbirçək analar cavanlaşıbdır…”

Ağsaqqalların sifəti nurlanıb…” Bəs ağsaqqallar həmişə nurani olmurlar?

 “Dünyanı mat qoyub bu arzu, həvəs…”

Hansı arzu, hansı həvəs?

“Bütün ürəklərin həmrəy, həmnəfəs
Sevinclə döyünən günüdür bu gün”.

A kişi, bizi niyə üzürsən? De görək axı bu nə bayramdır payızın günü!

“Ən gözəl kəlmələr axtarın, seçin,
Dostlar, alqışlardan Azərbaycana…”

Tərif deməkdə azərbaycanlıların tayı yoxdur, bu, problem deyil.

“Hələ neçə-neçə bayraqlar biçin
Qızıl qumaşlardan Azərbaycana!”

Aha! Bayraqlar! Qırmzı bayraqlar! Keçici qırmızı bayraqlar. Azərbaycana bayraq veriblər!

SSRİ-də 15 respublika arasında sosializm yarışı keçirilirdi. Hər ilin payızında sənayedə, kənd təsərrüfatında guya yüksək nailiyyətlər qazanmış respublikalra Sov. İKP MK-nın, SSRİ Nazirlər Sovetinin, Ümumittifaq Həmkarlar İttifaqı Mərkəzi Şurasının və Ümumittifaq Kommunist Gənclər Təşkilatı (komsomol) Mərkəzi Komitəsinin keçici qırmızı bayrağı verilirdi. 15 respblikadan təxminən doqquzu-onu bu bayrağı alırdı. Heydər Əliyev Azərbaycan Kommunist Partiyası Mərkəzi Kommunist Partiyası MK-nin 1-ci katibi olandan sonra Azərbaycan hər il bayraqla təltif edilirdi. Əliyev Moskvaya gedənəcən Azərbaycan 10 ya 11 bayraq almışdı.  Hardasa noyabrda Moskvadan bir nazir ya MK katibi gəlib Lenin sarayında bayrağı Əliyevə verirdi. Əliyev bayrağı alıb rus qonağı basırdı bağrına və başlayırdılar marçamarç öpüşməyə.

Be`same Mucho…

Azərbaycan qırmızı bayrağı hansı nailiyyətlərinə görə alırdı?

Azərbaycana real nailiyyət lazım deyildi, real nailiyyəti şişirtmə rəqəmlər, yalançı rekordlar əvəz edirdi. Məsələn, pambıq istehsalı ildən ilə elə artırdı ki, ilin birində guya 1 milyon 300 min ton pambıq yığıldı, hərçənd bunun yarısı da yığılmamışdı. Eləcə də bütün başqa sahələr. Azərbaycan rəsmi olaraq hər il yarışda qalib çıxdıqca, respublikada güzəran pisləşirdi. Guya 1 milyn 300 min ton yığmış respublikada Əliyev apteklərə tibbi pambıq satmağı qadağan eləmişdi, pambığı ancaq ölü basdıranlara satırdılar. Mahlıc adıyla Rusiya şəhərlərinə boş vaqonların getdiyi, fırıldaqçı sxemlərlə milyonların mənimsənildiyi sonralar bilindi… Ət, yağ mağazalardan yoxa çıxmışdı, ərzaq tədarükü üçün adamlar Yerevana, Tiflisə gedirdilər. O “firavanlıq” illərində mağazalarda çay yox, çay zibili satılırdı, çünki plan üçün bütün zir-zibili fabriklərdə qablaşdırıb əhaliyə sırıyırdılar. Qadına, kişiyə abırlı paltarı ancaq əldən, alverçilərdən almaq olurdu. Bakıda Kubinka belə alverin mərkəzi idi. O illərdə ali məktəblərdə, texnikumlarda rüşvət ildən-ilə artırdı.

Gülməli bilirsiniz nədir? Əhalinin firavan yaşadğı, RAF avtomobillərinin, rəngli televizorların istehsal ounduğu, vaicib beynəlxalq dəniz limanlarının yerləşdiyi, əhalinin abırlı yaşaya bildyi Baltik respublikalarına bayraq verilmirdi. Hər şeyin qanuni olduğu Litva ya Estoniya qanuni heç nə oçmayan, Moskvanı, Kremli bahalı hədiyyələrlə basdıran Əliyev Azərbaycanı ilə necə yarışa bilərdi? Şulerlə, kartbasanla necə oynamaq olar?

Bayraq mərasimində Azrbaycanın bədnam incəsənət ustaları özlərini yırtır, sonra hamısı birlikdə Qara Qarayevin Səməd Vurğunun sözlərinə yazdğı “Partiyamızdır” kantatasını oxuyurduylar.

“Bəşəirn vicdanı, eşqi ürəyi,

Hər zövqü səfası partiyamızdır. Partiyamıdır Hey! Partiyamızır hey! Paaaaartiyamızdır…”

İndi bildiniz Tofiq Bayram nəyi Azərbaycanın ən gözəl günü adlandırır? Yalançı rekordlarla rüşvətlə, qiymətli hədiyyələrlə Moskvadan qırmızı bayrağın alnmağını!

“Bayramın mübarək, ey ana Vətən!”

Bu adamın sağlığına deyirəm: a kişi, utanıb yerə girmirdin? Sən nə həyat yaşamısan? Sən Bakının küçələrində dilənsəydin, yediyin çörək belə rüsvayçı şeirlərlə qazandığından min dəfə halal olardı.

“Şöhrətin ən uca zirvəsindəsən…”

Nə zirvə, a kişi? Dibdəydik, dibdə. Bizə gülürdülər. İndi də gülürlər…

Yaxşı, deyək ki, bu şeir sovet vaxtında dərsliyə salınıb. Bəs indiyə qədər niyə qalır? Təhsil nazirinin bir qram vicdanı var?

Müəllim bu şeiri necə izah edir? Sov. İKP MK-nın nə olduğunu necə başa salır?

Müəllim deyirmi ki, o vaxt 5-ci sinif şagirdləri az qala dərs olinin yarısını pambıqda, tütündə, baramada keçiridridlər? Milli öndər elan edilmiş şəxs Azərbaycan uşaqlarını amansızcasna istismar edir, sadə dildə desək, minib çapırdı…

Yeri gəlmişkən. Niyə Sov.İKP? Rus dilində abbreviatura dörd hərfdir, yəni baş hərflərdir: KPSS. Başqa dillərdə də Sovet İttifaqı Kommunist Partiyasının abbreviaturası dörd hərflədir. Niyə azərbaycanlılar S hərfi əvəzinə “Sov” yazırdılar?

Bilən var?

Bunun cavabını tapan adam onu da biləcək ki, bu partiya əvvəldən Azərbaycana, hətta onun dilinə uyğun gəlməyib… Kommunizm əvəzinə feodalizmin ən eybəcər formasını yaratmışıq.

Ən eybəcər və dəyişəcəyinə ümidimizi itirdiyimiz feodalizm…

X.X.

14. 05. 2024, Samara

ROBERT BURNS. VİDALAŞMA

Robert Burns

         1.

 Qoca, soyuq şotland eli, əlvida,
İsti düzənlərdən əzizsən daha,

Dadlı ananaslar bitirməsən də!

Salamat qal anam, əzizim, incim,

Ah çəkən qardaşım, ağlayan bacım,

Cin, qəlbi kədərli sevgilim, sən də!

Körpəm, salamat qal, sən indən belə,

Məhrumsan qayğımdan, burdadır ancaq,
Mənim sədaqətli qardaşım hələ,

Onda məni də gör, yararlan hər vaxt.

Mənim ürək dostum, Smit, əlvida,
Tanrı amanında sağ-salamat qal.

Dost, məni saxlasan əgər yadında

Dost ol bacım Cinlə, qayğısına qal.

                   2.

Ah, bu nə qüssədir qəlbimi didir,
Söylə, bu ayrılıq zəruridirmi?

“Yox” cavab verirsən sən ağlayaraq,
Əfsus, fəlakətlə üz-üzəyəm mən,
Ehtiyac yıxacaq getməsəm, hökmən –

Читать далее

GƏDƏBİYYAT. MƏMMƏD ARAZ NİYƏ GÖYGÖLƏ DAŞ ATIRDI? İÇKİLİ İMİŞ?

MƏMMƏD ARAZ GÖYGÖL

Azərbayan şagirdlərinə Məmməd Arazın «Göygöl» şeiri də keçilir. Baxaq.

«Çiskinli bir gündə gəldim bu yerə,
Dumanda görünməz, dumandı Göygöl».

Çiskində gəlib, ancaq gölü dumanda görür. Bu necə olur?

«Tənha qayalara, lal meşələrə,
Zülmət gecələrə hayandı Göygöl.»

“Qayalar” – yəni çox qaya. “Lar”-dırsa, tənhalıq hardandır?

“Lal meşələr” – şair meşədəki şaqqaşuqu eşitməyib? Niyə cəm halda? Göygölün ətrafında neçə meşə var?

Göl zülmət gecəyə necə hayan olur? Bu, metaforadır? Bəs açılışı nədir? Necə olur ki, xırda bir göl göyün, yəni sonsuzluğun müdafiəçisi olur, onun  keşiyini çəkir?

 «Bir səhər gördüm ki, durulub yatır»

Şair “bu yerə» uzun müddətə gəlibmiş – misradan bilinir.

“Durulub yatır?” Ondan əvvəl Göygölün suyu Kür suyu kimi, salyanlılar demişkən, lıqqa imiş?

«Kəpəzin dibində burulub yatır.”

Bilirdim ki, burulub”dan sonra “durulub” gələcək. Məmməd Araz Azərbaycanın birinci qafiyəbazı olub.

“Qovulan ceyrantək yorulub yatır”.

Göygöl indi də ceyrana döndü… Niyə yorulub? Kim qovurmuş? Göygöl dağ çayıdır ya xırda göl?

“Daş atdım, diksinib oyandı Göygöl.”

İndi şagird müəllimdən soruşa bilər: Şair müqəddəs Göygölə niyə daş atır? Arağı çox içibmiş?

Müəllim də Flora Kərimova kimi deyər: “Əcəb eləyir atır, əlinin içindən gəlib…Arağı dədən içir…»

 Gəlin bu sualı Az Tv ilə səsləndirib Azərbaycan xalqından soruşaq: niyə naxçıvanlı Məməd Araz gedib Gəncənin inci gölünə daş atır?

Yazıq Göygöl: Şair atan daşla vurulub yatır… (bu misra Mirzə Təbildəndir)

“Döşünü qayıqlar düymətək bəzər”.

Qayığın düyməyə bənzəri var? Yoxdur!

“Dedim, bu görkəmlə Xəzərə bənzər”.

Hansı görkəmlə? İki-üç gəzinti qayığı ilə? Yalançının…
“Qızını yaylağa köçürüb Xəzər;
Baxdı, cilvələndi, nazlandı Göygöl”.

Şair “baxdı” deyirsə, baxılan yer görünməlidir. Göygöl hara baxdı? Qayıqdakı harınlara?

 “Yel əsdi, yarpaqlar suya töküldü…”

“Yağış da yağmışdı, yerlərdə palçıq…” Bəlkə heç yel əsməyib, Məmməd Araz özü ağacları silkələyib yarpaqları töküb suya? Gölə daş atan ağacı da silkələyər. Yəqin bir vedrə içibmiş…

“Buludla ağladı, günəşlə güldü,
Deyəsən, bir kövrək insandı Göygöl…”

Siz bu son beytdə, eləcə də bütün şeirdə məhz Göygölə məxsus nəyisə görürsünüz? Bu cəfəngiyatı, DTX günahımdan keçsin, hətta Sevan haqqında da demək olar.

Yeri gəlmişkən, bəlkə Məmməd Arazın müqəddəs Göygölə içkili halda daş atıb ağacları silkələməsi barədə DTX-ya ərizə yazaq?

Qoy soğanbaş kürəkəni Aqil Abbas cavab versin…

X.X.

13. 05. 2024, Samara

ƏRƏSTUN ORUCLU: «DEYİRLƏR AY VAR — YALANDR, HEPATİT C- YALANDR, NOBEL MÜKAFATI — YALANDIR…»

Ərəstun_Oruclu

Ağlın çoxluğu da yaxşı şey deyil, ağlın çoxluğundan bəzi insanlarda xəstəlik yaranır ki, buna da “ağıldan bəla” deyirlər. Rus şairi və dramaturqu Aleksandr Qriboyedov hətta bu barədə bir pyes yazıb. Adı da “Ağıldan bəladır”.

Mənə elə gəlir ki, Ərəstun oruclu da ağıldan bəla azarına tutulub. Mən Ərəstun Oruxlunu son illər təlaş və həyəcanla izləyirim, bilirdim ki, gec-tez onun unikal və tükənməz ağlı başına bəla olacaq. İndi görürəm ki, olub.

Ərəstun Oruclunu sevən mnlərlərlə soydaşıma dərin hüznlə başsağlığı verirəm. Ərəstun Orucluya şəfa arzulayıram, ancaq dərin hüznlə başa düşürəm ki, ağıldan bəla xəstəliyinin müalicəsi yoxdur.

Ərəstun Oruclu may ayının 12-də Qurban Məmmədli ilə söhbətində elan elədi ki, Hepatit C adlı xəstəlik yoxdur, bu xəstəliyi lotular və fırıldaqçılar, mafioz qruplar  uydurublar ki, bahalı və əslində zərərli dərmanları satıb xəstələri soysunlar.

Ərəstun Oruclu deyir:

“Bir həkim tanışımdan soruşdum: “Sən hepatit C-dən neçə nəfərölən  görmüsən? Dedi görməmişəm”

“Amerikada kimə desən Hepatit C, gülərlər”

 Mən azərbaycanca, rusca vikipediyalara etibar etməyib, ingliscəsinn açıb Hepatit C xəstəliyinə həsr olunmuş məqaləni açdım. Mqalə çox böyükdür, tibbi savadım olmadığına görə mənim üçün mürəkkəbdir. Bir neçə informatif fraqmenti azərbaycancaya çevirdim.

 “2019-cu ildə bütün dünyada 58 milyon insanın HepatitC-yə yoluxduğu təxmin edilirdi. 290000-ə yaxın insan virusdan, əsasən virusa aid edilən ciyər xərçəngindən və sirrozdan ölüb”.

“Hepatit C-nin mövcudluğu 1970-ci illərdən güman edilib və 1989-cu ildə sübut olunub”.

“1970-ci illərin ortalarında Yoluxucu xəstəliklər bölməsinin rəhbəri Harvey J. Alter və onun araşdırmaçı komandası  nümayiş etdiriblər ki, post-transfusion hallarının çoxunu Hepatit A və Hepatit B-yə xas olan viruslar törətməyib”.

“Hepatit C-virusunun mövcudluğunu Alter 1988-ci ilin mayında Vaşinqtonda ətbuat konfransında təsdiq edib”.

Hepatit C nəhayət, 2005-ci ildə yapon komandası molekulyar klonu çoxalda biləndə, «açılmışdır.”

“5 oktyabr 2020-ci ildə Houghton and Alter, Charles M. Rice ilə birlikdə tibb sahəsində Nobel mükafatına layiq görülüblər”.

 Mən Ərəstun Oruclunun azarlı olduğuna şübhə eləmirəm. Ancaq bəlkə mən yanılıram? Bəlkə Ərəstun  xəstə-zad deyil, buğa kimi sağlamdır? Bəlkə Ərəstun bəy DTX-nın tapşırığını yerinə yetirir? Məqsəd? Məqsəd — Qurban Məmmədlini gözdən salmaq! Onun elmə, elmi nailiyyətlərə qarşı çıxdığına, ağır xəstəliyə tutulmuş insanları müalicədən çəkindirdiyinə Britaniya dövlət orqanlarını inandırıb verilişini bağlatdırmaq öüzmü də Azərbauycana ekstradisiya etdirmək!

Bilmirəm bu versiyalardan nahsı yaxşıdır: Ərəstunun xəstə olmağı da məni darıxdırır, oun xain və provakator çıxmağını da istəməzdim…

Bir xalq şairi yazmışdı ki, xəyanətdən ölüm yaxşıdır…

Hərçənd özü şərəfsizin biri idi…

Mirzə ƏLİL

13.05. 2024, Samara

ROBERT BERNS. MAY, SƏNİN SƏHƏRİN…

Robert Burns

May, sənin səhərin olmayıb şirin,

Dekabrın qaranlıq gecəsi kimi.

Gül çaxır qədəhdə qığılcımlanır,
Ayrı kimsə də yox, otaqda təkik.

+

O necə gözəldi, necə mehriban,
Etmirəm adını çəkməyə cürət.

O mənim yadımdan çıxmaz heç zaman,

Çəkmək istəmirəm adını fəqət.

+

Kim bizimlə deyil, onlara da mən,

Arzularam yekə, dopdolu kuzə,

Sağ olsun hər bizə xeyir diləyən,

Onlar da heç zaman gəlməsin gözə.

 

Onlara da deyə bilmərik, hərçənd
Ən əziz onlardır çevrədən bizə.

Onlara da deyə bilmərik, hərçənd

Ən əziz onlardır çevrədən bizə.

ingiliscədən tərcümə

11.05. 2024, Samara

+++++++++++++++

ROBERT BURNS

O May thy morn…

 

O May thy morn was ne’er sae sweet,

As the mirk night o’ December;

For sparkling was the rosy wine,

And private was the chamber: Читать далее

HÜSEYN ARİFİN GÜLMƏLİ ŞEİRLƏRİ. «SULAR AYAĞININ EŞMİŞ ALTINI…»

Hüseyn Arif. Qız qalası

5-ci sinif şagirdlərinə Hüseyn Arifin “Qız qalası” şeiri tövsiyə edilir. Görək Hüseyn Arif Qız qalasını necə tərənnüm edib, vunderkind və dahi Cəfər Cabbarlını keçə bilib ya yox.

“Gərilmiş qabağa qaya sinəsi…”

Qalanın sinəsi qayadandır ya kərpicdən? Sinəsi necə gərilib?

“Qaralmış küləkdən, dumandan, sisdən”.

Qaralıb? Bəlkə bozarıb? Küləyi, dumanı başa düşdük, bəs “çis” nədir? Sis! Sis? Mən başa düşürəm ki, bu “sis” misranı doldurmaq üçündür. Bunu uşağa desən, fikirləşəcək ki, şair fırıldaqçı olub.

“Canında illərin ox nişanəsi,
Qərinələr keçib başının üstdən”.

Burda, əlbbəttə, şair “əsrlər” demək istəyib, ancaq misrada heca çatmayıb, ona görə şair tıxayıb “qərinələri.  Şair yüzilliklər” deyə bilərdi, heca sayı da uyğun gəlir, ancaq böyük şair gərək farsca, ərəbcə deyə.

Şeyx Əhməd Şeyx Nəsrullaha nə tövsiyə edirdi? “Ərəbcə de, ərəbcə…”

Qayıdaq şeirə: zaman başın üstündən keçir? Başın üstündən keçsəydi, nə vardı ki…

 Sonra gülməli bənd gəlir. Oxuyub çox gülmüşəm, Allah Hüsey Arifi də o dünyada güldürsün, elə güldürsün ki, şeytanları da gülmək tutsun. Baxın:

“Gah günəş alovdan biçmiş donunu,
Gah xəzan səyirdib çapmış atını”.

Şair “payız” demir,  “payız”ı bizim kimi sıravi insanlar deyirlər. Xəzan! Nəbi Xəzri rəhmətlik də yaman “xəzan” deyən idi, onun şeirlkərində xəzan yarpaq tökürdü. Hüseyn Arifdə isə “səyirdib çapmış atını”…

“Çapmış atını…:

Yaxşı, deyək ki, günəş qalaya don biçir. Bəs «xəzan atını səyirdib» qalanın harasında çapır? Divarlarında?

Sonrası daha gülməlidir, bunu eşitsələr, şeytanlar uğunub gedəcəklər, tiyanın altı sönəcək

“Tufanlar araya alanda onu
Sular ayağının eşmiş altını”.

Deməli tufanlar, yəni ən azı beş-altı tufan, Qız qalasını araya alır. Sular isə, yəni sular, ayağının altını eşir…

 Eşir…Sis!

“Qışın çilləsində, qışın qarında
Çevirmiş üzünü üfüqə sarı.”

Qalan vaxtlar Qız qalası üzünü qibbləyə çevirir?

“Nəğmə tək səslənmiş qulaqlarında
Xəzərin əsrlik pıçıltıları”.

Bayaq qərinə idi, indi əsr oldu, burda misra düzəlir. Əsrlik pıçıltını uşağa necə izah edəsən? Belə izah olunmaz şeyləri Daxili işlər nazirliyinin mətbuat xidmətinin rəisi izah edə bilir. O cənabın dünyada izah eləyə bilmədiyi heç nə yoxdur…

 “Dayanıb altında əzəmət, vüqar,
Sanki daşa dönmüş bir sərkərdədir.”

Altında vüqar? Alt, türkün məsəli,  ayıb olan yerdir, orda nə əzəmət… Fikirləşdim ki, bəlkə “alnında” olmalıdır. İki mənbədə baxdm, “altnda”dır…Yəqin Hüseyn  Arif Qalanın altı ilə tanış olub…

Yuxarıda demişdi ki, «altını sular eşib». Eşilən yerdə nə vüqar, nə əzəmət?

Sis!…

Vallah, elə bil ki, Sabir, Cəfər Cabbarlı, Müşfiq  kimi şairlər gedəndən sonra yurd xaraba qalıb…

X.X.

12. 05. 2024, Samara

ROBERT BERNS. QIZILGÜL KİMİ SEVGİ

Robert Burns

 Qönçələnib açan iyun ayında.

Qızılgül kimidir məhəbbətim də,

Mənim məhəbbətim melodiyadır,

Titrədər ürəyi,  oxşayar həm də.

 +

Necə gözəlsənsə, sevimli dilbər,
Məim məhəbbətim elə dərindir.

Dənizlər quruyub gedənə qədər,
Səni sevəcəyəm, bunu yəqin bil.

 +

Dənizlər qupquru olana qədər,
Qayalar günəşdən əriyənəcən.

Səni sevəcəyəm, sevimli dilbər,

Qumlar tükənincə son dənəyəcən.

 +

Və mənim yeganə sevgim, əlvida!

Əlvida, əlvida, sağ-salamat qal!

Bir gün, mənim eşqim, qayıdaram da,
Hərçənd on min millik bir məsafə var.

ingiliscədən tərcümə

10. 05. 2024

 ++++++++++++++

ROBERT BURNS

A Red, Red Rose

 

O my Luve is like a red, red rose

   That’s newly sprung in June;

O my Luve is like the melody

   That’s sweetly played in tune. Читать далее

ƏHMƏD CAVADIN GÜLMƏLİ ŞEİRLƏRİ. ŞAİR NİYƏ ÖZ BAŞINI ÖPMƏK İSTƏYİR?

Əhməd Cavadın məktəb proqramına salınmış şeirlərindən biri də “Azərbaycan bayrağına” şeiridir. Yaxşı ki, mən şagird olanda, müəllim işləyəndə də bu şeir keçilməyib. Çünki mətndən baş çıxarmaq mümkün deyil, xəsarət almaq ehtimalı isə böyükdür.

“Türküstan yelləri öpüb alnını”.

Bayrağın alnı olur? Yəni təpəsinə yaxın yer? Bayrağın orasından öpürlər? Onda gərək bayrağın önündə diz çökməyəsən, başına dırmaşasan…

“Söyləyir dərdini sana, bayrağım!”

Türküstan küləkləri dərdini Azərbaycan bayrağına söyləyir? Türküstan – yəni konkret hara? Müsəlman türklər yaşayan yerlər? Bəs şaman yakutlar, xristian çuvaşlar yaşayan yerlər?

“Üçrəngin əksini Quzğun dənizdən
Ərməğan yollasın yara, bayrağım!”

Bayrağın əksini kim yollasın?
Sonra:
“Gedərkən Turana çıxdın qarşıma”

Turan haradr? Şair hardan gəlib hara gedir? Belə çıxır ki, Azərbaycandan gəlmir, Azərbaycandan keçir və bu zaman bayraq qarşısına çıxır?
“Kölgən dövlət quşu, qondu başıma!”

Bunu yadda saxlayın, sonra lazım olacaq: bayrağın kölgəsi düşüb şairin başına.

“İzn ver gözümdə coşan yaşma”.

Şair bayraqdan icazə istəyir, özü üçün yox, gözündə coşan yaş üçün. Niyə?

“İzn ver gözümdə coşan yaşıma —
Dinlətsin dərdini aha, bayrağım!”

Azərbaycan bayrağının alnına üz tutub and içirəm ki, Nərgiz Paşayeva başda olmaqla Azərbaycanın bütün akademikləri yığıla, bu beyti izah edə bilməzlər.

“Dinlətsin dərdini aha…”

Vallah, Mirzə Səfərin şeiri bunun yanında ədəbiyyat incisi idi:

“Darvazamızı fələk vurubdu!”

Burda qaranlıq bir şey yoxdur ki? Özü də bu gün üçün aktualdır. Azərbaycan xalqının darvazası doğrudan da vurulub, bütün quru yolları bağlanıb…
Üçüncü bənddən heç nə başa düşə bilmədim. «Qucamış Elxanla” nədir? Elxan kimdir? “Dinin dirəgi” kimdir? Ya nədir? Bu gün bilirik ki, «dinin dirəgi» Allahşükürdür. O vaxt kim olub? Yoxsa şair bayrağımıza “dinin dirəgi” deyir?

Əstəğfurulla!

“Köksümdə tufanlar gəldim irəli”.

İndiyəcən harda durubmuş ki, indi irəli gəlir?

Ancaq ən maraqlısı burdadır:

“Öpüm kölgən düşən mübarək yeri!”

Qayıdaq ikinci bəndə: bayrağın kölgəsi hara düşmüşdü? Bəli, kölgə düşmüşdü şairin başına! Deməli, şair öz başını öpmək istəyir? Niyə? Bu, mümkündürmü?

Bu mənə Molla Nəsrəddin lətifəsini xatırladır, yəni insanın öz-özünə kəllə vura bilməyi kimidir. Molla məhkəmə eksperimenti aparıb sübut eləmişdi ki, bu, mümkün deyil. Eksperimenti öz üzərində apardığından başı yarılmışdı…

Şagirdlərə tövsiyə edirəm ki, öz başlarını öpməyə cəhd eləməsinlər. Ölümcül nömrədir…

Yazıq  Azərbaycan uşaqları…  Harda oxusunlar? Azərbaycan məktəbi yaman gündə, rus məktəbləri isə faşizmin bir növü olan putinizmlə yoluxub…

Azərbaycanda Çin məktəbləri var? … Bəlkə yapon məktəbləri?

Banzay!…

 X.X.

11. 05. 2024, Samara

ROBERT BERNS. SEVİNCƏK DUL KİŞİ

Robert Burns

I.
Evləndim dalaşqan bir arvadla mən,

Noyabr ayının on dördü günü

Elə danışqanmış, elə deyingən,

İstədim yetişə ömrümün sonu.

Dözdüm uzun zaman onun zülmünə,
Günlərim kədərli, hüznlü idi.

Ancaq rəhmi gəldi Tanrının mənə,

 Artıq arvadımın həyatı bitdi.

 II.
Birgə ömür sürdük iyirmi bir il,

Yaşadıq ər-arvad kimi birtəhər.
Nəhayət, ayrılıb getdi o qəfil,
Hara getdiyini yox verən xəbər.

Boynuma alıram, biləm o harda —
Heç də tərif üçün bunu demirəm —
Lap yeganə arvad ola dünyada,
Mən ona yaxın da gedən deyiləm.

 III.

Yaxşı basdırılıb onun cəsədi,

Yatdığı qəbir də gözəl qəbirdir
Yəqin cəhənnəmdə deyildir indi,

Çünki şeytanı da o çərlədərdi.

Mənə elə gəlir o göylərdədir,

Çaxan ildırımla odur qışqıran.

Yarır buludları, dərbədər edir,
Və tanış səsini eşidirəm mən.

ingiliscədən tərcümə

09. 05. 20204, Samara

+++++++++


Robert Burns

Joyful Widower.

I

I married with a scolding wife
The fourteenth of November;
She made me weary of my life,
By one unruly member.
Long did I bear the heavy yoke,
And many griefs attended;
But to my comfort be it spoke,
 Now, now her life is ended. Читать далее

GƏDƏBİYYAT. CƏHƏNNƏMƏ İNANMIRAM, ANCAQ SÜLEYMANRÜSTƏMLƏRİN ELƏ BİR YERDƏ YANMAĞI ƏDALƏTLİ OLARDI…

Без названия (3)

Fikrət Qocanın gəncliyində yazdığı bir şeiri yadımda qalıb, səhv etmirəmsə, adı “Babalarım” idi.

“Biri qaçaq olub, mərd olub,

Biri qoçaq olub, mərd olub.

Bəs bu namərdlər hardandır? –

Bax, bu mənə dərd olub”.

İllər keçdi, Fikrət Qoca özü də qocalıb “baba” oldu, özü də namərdin xalisindən. Namərd kimdir? Mərd olmayan adam. Pataloji məddaha, yaltağa çevrilmiş, rəhbərliyin dalını yalamağa sovet pionerinin andındakı kimi “həmişə hazıram” deyən adam mərddirmi? Yox, namərddir.

Babalar haqqında  şeir yazmış Fikrət Qoca namərdlərin hardan əmələ gəldiyini bilməliydi. Üzv olduğu və gəncliyindən ciddi mövqe tutduğu Yazıçılar İttifafaqı, məhdud istisnalar olmaqla, namərdlər, oğraşlar yuvası deyildimi? Yarandığı gündən bu İt Tifaqının üzvləri axur başında əlverişli yer tutmağa çalışaraq bir-birlərindən donos yazmayıblarmı, bir-birlərini sürgünə, ölümə göndərməyiblərmi? Hansı alçaqlıq, hansı rəzalət yoxdur ki, Azərbaycan sovet yazıçıları eləməsinlər?

Azərbaycan ədəbiyyatına toxunulmaz klassik, millətə isə mənəvi atalardan biri təyin edilmiş Rəsul Rza Stalinin sosializm inkişaf etdikcə sinfi mübarizə kəskinləşir” tezisinə cavab kimi “Bolşevik yazı” şeirini yazır

“Düşmənlik olmamaqçın, qızışmalı düşmənlik…”

Ay lotu!

Və rəsulrzalar, səmədvurğunlar düşmənçiliyi qızışdırır, qələm yoldaşlarını gedər-gəlməzə göndərirdilər.

“Mübarizə bu gün də var yarın da.

Mən də onun ən ön sıralarında…”

Belə atadan törəyən Anar Yazıçılar ittifaqının oğraşxanaya çevrilmə prosesini təkmilləşdirib başa çatdırıbsa, niyə təəccüblənməliyik?

Bütün sovet dövründə Azərbaycanda bütün mədəniyyət proyektləti, ideoloji fəalliyyəti insan mənəviyyatını pozmağa, onu prinsipsiz, əqidəsiz kütlə vahidinə çevirməyə yönəlmiş hakimiyyətə qarşı çıxan olubmu?

Susanlarla, başını aşağı salıb bir tiə çörəyini qazananlarla işimiz yoxdur. Ancaq fəal oğraşların, yalana doğru, pisə yaxşı deyən və buna xalqın uşağını-böyüyünü inandıranların cinayəti gərək ifşa oluna. Bizdə isə onlar yenə də klassikdirlər və xalqa mənəvi atadırlar.

V. Panovanın «Seryoja” hekayəsində Petya dayı 5 yaşlı Seryojanı çağırıb ona “konfet” verir. Uşq kağızı açıb görür ki, içi boşdur (pustışka). Və deyir:

— Petya dayı, sən axmaqsan?

Mən Süleyman Rüstəmlə görüşsəydim soruşardım:

— Sən niyə belə alçaqsan?

Keçən əsrin 70-ci illərində “Azərbaycana gəlsin” şeirini yazan adam fövqəladə alçaq olmalıydı.

“Vətənimin seyrinə çağırıram elləri,

“Cənnət görmək istəyən Azərbaycana gəlsin!”

70-ci illərdə Bakı avtovağzalı mərkəzdə, hardasa İnşaatçılar prospektində ya da ona yaxın yüksəklikdə, Spartak stadionunun və “Azərbaycan” mehmanxanasının yaxınlığında yerləşirdi. Vağzalın qabağında sıra ilə tualetlər var idi. Tualet deyəndə ki, yan divarlırı olan qapısız deşik. Və o tualetə gedənin gərək rezin çəkmələri olaydı ya da topuğunacan sidiyə batacağını nəzərə alaydı. Yaxındakı “Azərbaycan” mehmanxanasında isə pasportun arasına qırmzı sovet onluğu qoymadan yer almaq mümkün deyildi.

“Sərvət görmək istəyən Azərbaycana gəlsin!
Bəzənib başdan-başa şəhərləri, kəndləri…”

Süleyman Rüstəmin Bakıda yaxşı mənzili, üstəlik bağ evi vardı, deputat və xalq şairi kimi səfərləri zamanı bahalı mehmanxanalrda qalırdı. Yaxşı, cəhənnəmə qalıb, gora qalıb. Ancaq bu sidik iyi verən quldurxanını niyə tərifləyirdi? Ona Tərtər qurbanları kimi işgəncə verirdilər, bel sapı soxurdular ki, gərək bunu yazasan? Ya alçaqlığından, namərdliyindən, tamahından?
“Qanımızda dövr edən sədaqətdir, sədaqət…”

Baxın, diqqətlə oxuyun. Sədaqət (iki dəfə sədaqət) qanda necə dövr edər və bunu necə başa düşməli? Kimə sadaqət? Arvada, ərə sədaqət? Kim hakimiyyət başındadırsa, ona sədaqət?

“Günəşdən də parlaqdır gözümdən bu həqiqət.”

Hansı həqiqət? Hansı?! Ay kommunst lotu, günəşi də murdarlamısan…

“Dostuna, qardaşına təmənnasız məhəbbət…”

“Dosta, qardaşa təmənnasız məhəbbət” nədir? Başqa millətlərdə qardaşı təmənnalı sevirlər?


“Gözəlliklər Vətənə gözəllərindən gəlir,
Dostluğun-qardaşlığın təməllərindən gəlir…”

Gözəllik gözəllərdən gəlir…Bu ifadəni yazan dəlidir ya milləti dəli sayır?

“Dostluğun-qardaşın təməlləri” nədir? Bunu izah edə bilən var? Müəllim buna cəfəngiyyat demirsə, əksinə, tərifləyib uşaqların başına yerləşdirməyə çalışırsa, o müəllimin vicdan və əxlaqı yoxdur…

“Könüllərin nıüqəddəs əməllərindən gəlir…”

Könüldə duyğu, hiss olar. Könüldə — əməl? Yəni iş? Könüllərin hansı əməlləri vətənə gözəlliklər gətirir?

“Saysız qəhrəmanların
Qurub yaradanların,
Qocasında, gəncində, bu sadə insanların
Şöhrət görmək istəyən Azərbaycana gəlsin!”

Deyək ki, fransız, ingilis 70-ci illərdə gəldi Azərbaycana. Qocasında-gəncində hansı şöhrəti görəcəkdi? İngilis ya fransız görəcəkdi ki, sentyabrın birindən uşaqları basırlar pambığa, bütün birinci rübü uşaqlar pambıq tarlalarında DDT uda-uda, zəhərlənə-zəhərlənə pambıq yığırlar. Yəni 1-ci katib Heydər Əliyev 11-12 yaşlı uşaqların əməyini amnsızcasına istismar edirdi…Mağazalar boş, yaxşı nə varsa, əl altından satılır, adamlar bazarlığa Tiflisə, Yerevana gedirlər…

Yox, bu Süleyman Rüstəm gərək cəhənnəmdə yana…

“Payızında, qışında, baharında, yazında
Dinir dostluq nəğməsi konüllərin sazında…”

Baxın. Bu lotu fəsilləri sayır. Yay yoxdur, yaz iki dəfədir. Çünki baharın yerində yay olsa, heca əskik olur. Bu abırsızlıq Azərbaycan şairlərinin əksəriyyətinə xasdır.
“Sabaha addımlayan mərd oğlunda, qızında
Qeyrət görmək istəyən Azərbaycana gəlsin!”

Başqa xalqlar dünən ə addımlayır? Bu “mərd oğullar və qızlar” hər seçkidə 100 faiz partiyanın vahid namizədinə səs verirdilər!

“Zavalsızdır ömürlük qoynundakı bağça, bağ…”

Yalançının lap…Azərbaycanı qoynundakı bağların, məsələn, üzüm bağlarının, gecə-gündüz zəhmətini çəkirdilər, kükürd aparatı bellərini yara eləyirdi…

“Al bayraqlar altında alnıaçıq, üzüağ,
Millət görmək istəyən Azərbaycana gəlsin!”

Bilirsiniz bu al bayraqlar nədir? 1969-cu ildə Əliyev 1-ci katib təyin olunandan sonra Moskva Azərbaycana hər il sosializm yarışının qalibi kimi qırmızı bayraq verirdi. Mağazalar boş, yemək-içmək qıt, ancaq ilin axırında Heydər Əliyev bayrağı Moskvadan alır, Azərbaycanda vurçatlasın qururdu. Zeynəb, İslam, Arif, Lütfiyar İmanov, Rəşid Behbudov.. daha kimi deyim… hamısı… Xoruz buraxa-buraxa bayrağın şərəfinə oxuyur, Brejnevə Azərbaycana göstərdiyi atalıq ayyğısıa görə təşəkkür edirdilər…

Millətlərin, hətta böyük millətlərin tarixində rüsvayçılıq dövrləri olur. Ancaq bu rüsvayçılıq dövrü ilə qürurlanmaq millətin xəstə olduğunu göstərir. Səmədvurğunlar, rəsulrzalar, süleymanrüstəmlərin nəinki toxunulmaz qalmağı, onların indi də uşaqlarımız üçün müəllimlik, atalıq statuslarının qorunmağı millətimizin çox ciddi xəstəlik yaşadığına sübutdur.

X.X.

10. 05. 2024, Samara