Əlbəttə, Allah rəhmət eləsin…

Ancaq Zəlimxan Yaqub şairdirmi?

Məzmun bir yana qalsın, professionallığın və ən azı ibdidai filoloji hazırlığın göstəricisi olan qafiyələrə baxaq:

SİZ MƏNİ QINAMAZSINIZ

 Hədər, kədər, qədər

Quş, tuş, unutmuş

MƏNİM PEZİYAM

 yaşında, başında, yaddaşında

Yağımda, çağımda, yanağımda

Ahında, şahında, dərgahında

NAHAQ ENDİK O DAĞLARIN BAŞINDAN

Yardı, qardı, ucalardı

Quş, tuş, daş

Haxlamır, saxlamır, laxlamır (!-X.X.)

Ağ, sağ, dağ

İLK ANDIMIZ, SON ANDIMIZ TURANDI

Can, qan, yan

NƏ DİL BİLSİN, NƏ DODAQ

Sözüm, gözüm, dözüm

Dayanmaq, danmaq, yanmaq

Üzüm, gözüm, düzüm.

Əgər bu, “yüksək” Azərbaycan poeziyasıdırsa, kül olub Azərbaycan poeziyasının başına...