Архивы

BAKIDA HƏBSLƏR: «GÖZƏLLİK OĞRULARI»

Nərgiz Absalamova

90-cı illərin sonlarında bəlkə də Samara kitabxanasına təsadüfən düşmüş bir fransız romanını oxudum. Paskal Bruknerin “Gözəllik oğruları” (Les voleurs de beauté”) romanıında oğurlanan gözəl, çox gözəl qızlardır. Üç nəfərdən ibarət banda Parisdə kütlə içərisində belələrini nişanlayır, dallarınca düşüb izləyir, fürsət yarananda oğurlayıb dərin bir zirzəmiyə salıb qapayır. Gözəl qızları oğurlamaqda bandanın məqsədi  ödəniş almaq deyil. Onlar gözəlliyi mütləq şər kimi görürlər, çünki gözəl olanlar gözəl doğulmayanların hədsiz iztirablarına səbəb olur. Şəhəri gözəllərdən “təmizləməklə” dəstə nəcib bir missiyanı həyata keçirdiyini zənn edir.

“La beauté humaine est l’injustice par excellence. Par leur seul aspect certains êtres nous dévaluent, nous rayent du monde des vivants : pourquoi eux et pas nous ? Tout le monde peut devenir riche un jour ; la grâce, si on ne l’a pas de naissance, ne s’attrape jamais”.

 «İnsan gözəlliyi əzəli olaraq ədalətsizlikdir. Təkcə öz görünüşləri ilə bəzi varlıqlar dəyərdən salırlar, bizi canlılar dünyasında heçə çevirirlər: niyə onlr, niyə biz yox? Hər kəs bir gün varlı ola bilər, ancaq kimə gözəllik neməti doğuluşdan verilməyibsə, onu heç vaxt qazana bilməz”.

Daha bir sitat:

“…la beauté n’est pas une promesse de bonheur, mais une certitude de désastre. les êtres beaux (hommes ou femmes) sont des dieux descendus parmi nous et qui nous narguent de leur perfection…”

“..gözəllik xoşbəxtlik vədi deyil, əksinə, fəlakət əminliyidir, gözəl varlıqlar (qadınlar və kişilər) bizim aramıza enmiş ilahilərdir, onlar kamimilliyi ilə bizə rişxənd edirlər…” (tərcümə mənimdir-X.X.)

Son vaxtlar Bakıda iki gənc qadın jurnalistin həbsi mənim yadıma bu romanı saldı.

Bu həbslərin izahında “ekspertlər” çətinlik çəkirlər, onların fikrincə bu gənc qadınların fəaliyyəti hakim rejim üçün heç bir real təhlükə yaratmır.

Paskal Bruknerin romanında bu həbslərin izahı var. Gözəl, gənc, azadfikirli qızların varlığı yəqin ki, hakim ailənin yuxusunu və iştahını pozur, illərlə yığdıqları sərvət gözlərindən düşür: onların hər şeyləri var, ancaq gözəl və azad deyillər. Əliyevlər ailəsinin və ailəyə yaxınların şəkillərini qabağınıza qoyub baxın: bir gözəl üz, bir sağlam baxış tapmazsınız. Mənimsədikləri sərvət başlarından aşsa da, azad deyillər, xalq tərəfindən sevilmədiklərini bilirlər və xalqdan qorxurlar, keşikçilərsiz, topsuz-tüfəngsiz addım atmırlar.

Həyat deyil, cəhənnəmdir.

Və ona görə qorxurlar ki, ölkədə azadfikirli, azadruhlu adamlar var. Azad insan isə gözəl olmaya bilməz.

Onlar gənc jurnalist qadınların simasında həm də ləyaqətdən, nəciblikədən yaranan gözəlliyi, kölə halına salmağa çalışdıqları insanların arasından seçib oğurlamaqla öz iztirablarını yüngülləşdirməyə çalışırlar. Ancaq əks nəticəyə nail olurlar. Sevincin, Nərgizin gözəlliyi həbsdən sonra yeni çalarlarla parladı. “Gözəllik oğruları”nın nəsibi isə öz ibtidai instinktləri ilə yaratdıqları cəhənnəmdə çəkdikləri iztirablardır…

 

02. 12. 2023, Samara

AZƏRBAYCANDA QOHUMBAZLIQ, YELİÇİLİK YOXDUR… ANCAQ DAHA PİS ŞEY VAR…

sevin_vaqifqızı

Bakıdakı son hadisələrlə bağlı çox düşünəndən sonra iki nəticəyə gəldiim. Bu nəticələrdən biri pozitiv, ikincisi neqativdir. Pozitivdən başlayım.

Çoxdan sabitləşmiş belə bir fikir mövcuddur ki, Azərbaycan həyatına xas ən xoşagəlməz, demokratiyanın inkişafı qalsın, onun yaranmasına mane olan, total korrupsiyaya meydan yaradan cəhətlədən biri traybalizmdir – yəni tayfaçılıq, qohumbazlıq, yerliçilik. Bakıdakı həbslər göstərir ki, bu fikrin heç bir əsası yoxdur.

Məsələn, jurnalist və romançı Əəz Zeynallı həbs edilir. Əvəz Zeynallı yerazdır, Bakı əhalisinin də bəlkə üçdən biri yeraz olar. Əvəz Zeynallının arvadının da kökləri Ermənistanla bağlıdır. Yəni ər-arvad birlikdə götürülsə, bunların Bakıda uşaqlı-böyüklü bir neçə min qohumu olar. Yaxın dostlarını, kirvələrini bura əlavə etsək, Zeynallı tayfasından bəlkə on min adam çıxar. Bu qədər adamın hətta yarısı polis idarəsiin qabağına yığılıb onun xaraba olmalı binasını əlləri ilə silkələsələr, idarə doğrudan da yıxılıb xarabaya dönər. Bu tayfaın üçdən biri, yəni üç-dörd min adam məhkəmədən çox türmələrdəki “press-xata”nı xatırladan məhkəmə binasının ətrafına yığışıb onu hətta üfürməklə yıxıb dağıda bilməzlərmi?

Ancaq Əvəz Zeynallının məhkəməsinə beş min yox, beş-on adam gəlir…

Sevinc Vaqifqızının nə qədər qohumu olar? Bəs yerliləri? Bəs məktəb yoldaşları? Jurnalist həmkarları? Niyə məhkəmənin qabağına gələn yoxdur?

Əlbəttə, jurnalistlərin şərlənib tutulmağı yaxşı deyil, buna pis də demək olmaz, çünki əlahəzrət prezidentin xətrinə dəyər, çünki onun gördüyü işlərə pis demək olmaz… Bu həbslərdə xalq üçün təsəlliverici, parlaq gələcəyə ümid yaradan vacib bir şey var: biz yerliçilikdən azad olmuşuq. Qohumumuzun, yerlimizin başını gözümüzün qabağında kəssələr də, yaxına gedən deyilik. Bunu hamıdan qabaq peyğəmbər kimi uzaqgörən İlham əliyev başa düşüb. Ona görə istədiyi, daha doğrusu istəmədiyi hər adam basır dama, bilir ki, nəinki kənar adamlarının, hətta əzizlərinin də cınqırı çıxmayacaq…

İndi neqativ nətiə. Bu nəticə ondan ibarətdir ki, Azərbaycan Respublikasındakı siyasi rejim faşizmin klassik təyininə tamamilə uyğun gəlir.

İngiliscə Vikipediyada faşizmin tərifi:  ultranationalist political ideology and movement, characterized by a dictatorial leader, centralized autocracy, militarism, forcible suppression of opposition, belief in a natural social hierarchy, subordination of individual interests for the perceived good of the nation or race…”

Yəni:

diktator lider

avtokratiya

müxalifətin zor tətbiqi ilə əzilməsi – bunlar hamısı Azərbaycanda var? Var!

Fərqli olan nədir

“fərdi maraqların millətin ya irqin mənafeyinə tabe edilməsi”. Azərbaycanda fərdi maraqlar milli ya irqi mənafeyə yox, hakim ailənin mənafeyinə tabedir. Bu da Azərbaycandakı rejiin klassik faşizmdən də mürtəce olduğunu ya da rejimin süqut ərəfəsi olduğunu gəstərən deqradiyasına sübutdur….

 

01. 12. 2023, Samara

İLHAM ƏLİYEV PARİSİ MƏHƏMMƏDMİRZƏLİLƏRLƏ PARTLADIR

Məhəmməd Mirzəli 1

Qədim ingilislərdən kimsə deyib: «Revenge is a dish best served cold». Yəni “Qisas – soyuq halda çəkiləsi yeməkdir”.

İlham Əliyev qisasçı, çox qisasçı adamdır, ancaq ermənilərdən qisası isti-isti yox, otuz il keçəndən sonra aldı.

İndi Fransa hökumətinin, ayrı-ayrı siyasətçilərinin İlham Əliyevə, Azərbaycandakı siyasi rtejimə qarşı apardığı kampaniyanı müşahidə edənlər  təəccüblənirlər: “Niyə padşahımız fransızlardan qisas almır?”

Alacaq, tələsməyin. Dövlətlər səviyyəsində qisas vaxt, strateji palanlaşdırma tələb edən prosedurdur. Ancaq prosedur artıq başlanıb. Fransızlar hələ İlham Əliyevin xətrinə dəyməmişdən padşahımız qisas tədbirlərinin planını cızıb, startını verib.

Məhəmməd Mirzəlini tanıyırsınız? Leksikasının yarısı “uje”, “vapşe” kimi sözcüklərdən, qalan yarısı da cinsiyyət orqanlarının adlarından ibarət olan gədəni deyirəm. Kim deyə bilər ki, bu gədəni Fransaya İlham Əliyev yeritməyib? Bu gədənin lham Əliyevi, onun ailəsini söyməyi də planlaşdırılıb. Yəni İlham Əliyevin xüsusi orqanları (Mirzəli deyən orqanlar yox) özləri belə söyüşcülü seçib Fransaya yeridiblər.

Arkadi Raykin bir səhnəcikdə tərəvəz bazasına avadanlıq əvəzinə royal almış işçisinin qarnına dümsük vurub soruşurdu: “Royal? İ şto budet?” Yəni ki, sual çıxır: söyüşcül, başdan xarab Məhəmməd Mirzəli Fransadadır – indi nə olsun?

O olsun ki, bu Məhəmməd Mirzəli orda doğub törəyəcək, mirzəlilər Nantı, Marseli, Parisi bürüyəcək. Dünya bir də görəcək ki, İlham Əliyev nəinki Parisi, bütün  Fransanı partladır.

Fransa nədir? Fransa sivilizasiyadır, mədəniyyətdir. Çox böyük, çox zəngin. Kənd məktəbində mənim müəllimim şagirdlərin birinə hər gün bir neçə dəfə “Murdar sudan əmələ gələn deyirdi”, çünki uşaq nikahdankənar doğulmuşdu…

Mənim əsl müəllimlərim Paskal, Hüqo, Balzak, Kamyu, Sartr olublar.

Qorki Dikkens haqqında deyirdi: “Bu yazıçı insanı sevmək elmini yaxşı mənimsəmişdi”.

Bunları böyük fransız müəlliflərinin hər biri haqqında demək olar.

Fransız poeziyası, fransız musiqisi, kino, balet, Luvr – bunlar dünya mədəniyyətinin zəngin xəzinəsidir.

On beş-iyirmi Məməmmədmirzəli on beş-iyrm il ərzində on beş-iyirmi minə çevrilər, bu mədəniyyətin əsaslarında çatlar yaradarlar.

Bu yaxnlarda fransız mətbuatı Fransanın üzləşdiyi yeni bir problemdən yazırdı. Parisdə və başqa şəhərlərdə mənzillərdə çox təhlükəli yataq həşəratları əmələ gəlmişdi.

Məhəmmədmirzəlilər o həşəratdan da təhlükəlidirlər.

Çox istərdim ki, Makron, Fransanın başqa nüfuzluları İıham Əliyevə sülh təklif edələr, razılaşıb Məhəmmədmirzəliləri göndərələr uzaq bir yerə, Məsələn Ruandaya köçürələr. Qoy orda Məhəmməd Mİrzəli təsərrüfatını oynadıb söyüş söysün. Afrikalı cavanlar ona elə təsərrüffat göstərərlər ki, dilini həmişəlik qoyar qarnına ya ayrı bir yerinə..

İndi YouTube-u gəzib Məhəmməd Mirzəlini Sevinc Osmanqızının verilişndə görəndə məəttəl qaldım. Bu incə-mincə, iki uşaq anası olan qadının, əlini cinsiyytə orqanlarından çəkməyən gədə ilə ünsiyyəti. məni, Ləman Afətqızı demişkən, şoka saldı…

Heyf sənə Fransa…

Fransa təkcə fransızların yox, bütün bəşəriyyətin mənəvi irsi və sərvətidir. Onu Məhəmmədmirzəlilərdən qorumaq müqəddəs borcumuzdur.

Allah eləsin ki, Fransa İlham Əliyevin qabağında ağ bayraq qaldırsın və sülh istəsin. Onda bəlkə padşahımız yeniyeni məhəmmədmirzəlilr göndərib Fransanı viranq qoymaq fikrindən daşınar.

Amin!

26. 11. 2023, Samara

TURAL SADIQLI HİÇKOKU KEÇİB…

Tural Sadıqlı 3

Qərbdə yaşayıb You Tube kanalları işlədən müxalifətçilər “saspens” janrını elə mənimsəyiblər ki, ustalıqda Hiçkoku da ötüblər.

Ərəstun Oruclu vaxtaşırı  elan edir: “Məndə konfidensial məlumat var. Baş prokurorluqdan pozitiv addımlar gözləyirəm. Bir həftə vaxt verirəm. Atmasa, məlumatı yayacağam”.

Bir həftə keçir. Baş prokuror neqativ addımlamağa davam edir, çünki ölkənin addımlamaq qaydası belədir. Ərəstun Oruclu baritonunu basa endirib məlumatını yayır. Məlum olur ki, məlumat hem məlumat deyilmiş, rus demişkən, “pşik” imiş. Amerikada yaşayan Ərəstun Təzə bazardakı alverçidən nəyi çox və yaxşı bilər? Əlli il bundan qabaq guya təhlükəsizlik orqanlarında işləyib… Bizim milli Ştirlits… Qalıb kino çəkmək…

Hələ Qurban Məmmədlini demirəm… “Əziz həmvətənlərini” elə intizarda saxlayır ki, infarkt alanların olduğuna şübhə eləmirəm. Nəticədə çayxanalarda üç il bundan qabaq danışılan əhvalatı şiə mollaları kimi avazla danışır və tələb edir ki, qonorarını təcili göndərsinlər…

Son vaxtlar Ərəstunun və Qurbanın cavan bir konkurenti meydana atılıb: Tural Sadıqlı. Bir həftə idi  Baş prokurordan “pozitiv addımlar” tələb edir, əks təqdirsdə “bomba” video yayacağını bildirirdi. Baş prokuror, həssas adamdırsa, yəqin ki, bu həftə içində bir neçə dəfə şalvarıbnı isladıb…

Tural bəy də Baş prokurorun əvvəlki kimi neqativ yeridiyin görüb “bomba” videosunu yaydı.

Çox məyus oldum. Bir həftə nahaq yerə “saspens” halında olmuşam. Çörək boğazımdan keçmirdi…

Videoda bir azərbaycanlı arvad pul sayır, onun türk əri isə onu telefona çəkir. Arvad pulu saya-saya danışır, hərdən burda yazılası mükün olmayan sözlər də işlədir, ad çəkir, guya saydığı pulları aparıb Tərtər prokuroruna verəcəklər…

Birinin evində pul saymağı nə vaxtdan cinayət olub? Vallah, mən ömrümdə o qədər pul görməmişəm, pul saymağım da yadıma gəlir. Pensiyamı atırlar karta, məndən qabaq kommunalçılar öz xərclərini kartdan çıxırlar, elə baxa-baxa qalıram…

Deyək ki, mənm pulum var, mən pulu sayıram və özümü telefona çəkdirirəm. Hələ vilayət prokurorunun adını da çəkirəm.

Burda cinayət varmı? Cinayət varsa, onu mən törədirəm, çünki prokurora şər atıram.

Prokurorun o pulu aldığına Turalın nə sübutu var?

Tural “əziz həmvətənlərini” dolayıb? Onları hərif sayır?

Tural Sadıqlı deyir ki, mühacirət hökuməti qurur. Belə adama hakimiyyət etibar eləmək olarmı?

Vallah, bu adamlar müxalifətçiliyi özləri gözdən, hörmətdən salırlar. Kasıblar üçün şoumenlikdən başqa heç nəyə yaramırlar.

“Əziz həmvətənlər” isə bu verilişlərə baxdıqlara vaxtı dəyərli bir məşğələyə sərf etsələr yaxşıdır. Məsələn, Hiçkokun filmlərinə baxsınlar…

Mirzə ƏLİL

  1. 11. 2-23, Samara

КАК ЗАКАЛЯЛСЯ ЦАХАЛ. ИИСУС НАВИН (3)

ЦАХАЛ

ГЛАВА 10

 24 Когда вывели царей сих к Иисусу, Иисус призвал всех Израильтян и сказал вождям воинов, ходившим с ним: подойдите, наступите ногами вашими на выи царей сих. Они подошли и наступили ногами своими на выи их.
25 Иисус сказал им: не бойтесь и не ужасайтесь, будьте тверды и мужественны; ибо так поступит Господь со всеми врагами вашими, с которыми будете воевать.
2Потом поразил их Иисус и убил их и повесил их на пяти деревах; и висели они на деревах до вечера.
27 При захождении солнца приказал Иисус, и сняли их с дерев, и бросили их в пещеру, в которой они скрывались, и привалили большие камни к отверстию пещеры, [которые там] даже до сего дня.
28 В тот же день взял Иисус Макед, и поразил [его] мечом и царя его, и предал заклятию их и все дышащее, что находилось в нем: никого не оставил, кто бы уцелел; и поступил с царем Македским так же, как поступил с царем Иерихонским.

 

ГЛАВА 11 

 

8 И предал их Господь в руки Израильтян, и поразили они их, и преследовали их до Сидона великого и до Мисрефоф-Маима, и до долины Мицфы к востоку, и перебили их, так что никого из них не осталось, кто уцелел бы.
9 И поступил Иисус с ними так, как сказал ему Господь: коням их перерезал жилы и колесницы их сожег огнем.
10 В то же время возвратившись Иисус взял Асор и царя его убил мечом (Асор же прежде был главою всех царств сих);
11 и побили все дышащее, что было в нем, мечом, предав заклятию: не осталось ни одной души; а Асор сожег он огнем.
12 И все города царей сих и всех царей их взял Иисус и побил мечом, предав их заклятию, как повелел Моисей, раб Господень;
13 впрочем всех городов, лежавших на возвышенности, не жгли Израильтяне, кроме одного Асора, [который] сжег Иисус.
14 А всю добычу городов сих и скот разграбили сыны Израилевы себе; людей же всех перебили мечом, так что истребили [всех] их: не оставили ни одной души.

19 Не было города, который заключил бы мир с сынами Израилевыми, кроме Евеев, жителей Гаваона: все взяли они войною;
20 ибо от Господа было то, что они ожесточили сердце свое и войною встречали Израиля—для того, чтобы преданы были заклятию и чтобы не было им помилования, но чтобы истреблены были так, как повелел Господь Моисею.
21 В то же время пришел Иисус и поразил Енакимов на горе, в Хевроне, в Давире, в Анаве, на всей горе Иудиной и на всей горе Израилевой; с городами их предал их Иисус заклятию;
22 не осталось [ни одного] из Енакимов в земле сынов Израилевых, остались только в Газе, в Гефе и в Азоте.

TÜRK CİLDİ QURBAN MƏMMƏDLİNİN SON SIĞINACAĞIDIR?

Qurban Məmmədli TÜRK

Mənim mərhum qardaşım keçən əsrin yetmişici illərinin əvvəlində Salyandakı texniki peşə məktəbində istehsalat ustası işləyirdi. Bir dəfə peşə məktəbləri üçün Moskvada buraxılmış, azərbaycancaya təzə tərcümə olunmuş “Estetika” dərsliyini gətirmişdi. Mən o kitabı vərəqləyib gördüm ki, mən özüm də daxil olmaqla, Azərbaycan Dövlət Universitetinin tələbələrinin mütləq əksəriyyətinin hətta  bu kitabdakı biliklərdən xəbərləri yoxdur. Yəni biz universitet tələbələri peşə məktəbi üçün yazılmış o estetika dərsliyini lazımi səviyyədə mənimsəsəydik, bizə intelligent, ziyalı, oxumuş adam demək olardı. Təəssüf ki, mənimsəmirdik, seçilmiş ixtisas dairəsində az-çox məlumat və səriştə qazansaq da, ümumi humanitar hazırlıq baxımından cahil qalırdıq.

“Tərtər işi”nə marağım məni vaxtaşırı Qurban Məmmədlinin YouTube kanaldakı verilişlərinə baxmağa vadar edir. Ancaq bəzən on-on beş dəqiqədən sonra kompüteri ya televizoru söndürürəm.

Qurban Məmmədli sovet vaxtı Azərbaycan Dövlət Universiitetini hüquq fakultəsini bitirib. Hüquqşünas kimi onun səviyyəsini özünüz üçün müəyyənləşdirmək istəyirsinizsə, Rusiyanın yaşlı nəsil  vəkillərindən Padvanın,  Reznikin, orta nəsildən olan İvan Pavlovun, onun başçılıq etdiyi və indi darmadağın edilmiş “Komanda 29”-dan olan vəkillərin, ya Navalnının təşikalatındakı hüquqşünasların çıxışlarına baxın. Görərsiniz ki, onlarla müqayisədə Qurban Məmmədli peşə məktəbinin məzunu səviyyəsindədir. Prakrtika sayəsində sistemsiz olsa da müəyyən biliklər qazanmasına baxmayaraq, ümumi humanitar hazırlığı dəhşət doğurur. Hüquq fakultəsində Qurban Məmmədli tarix, fəlsəfə, siyasi iqtisad keçib. Ancaq əminəm ki, fəlsəfə ya siyasi iqtisad dərsliklərinin, tələbələrin dediyi kimi, heç üzünü də açmayıb. Siz təsəvvür edirsinizmi Qurban Məmmədli Hegeli ya Kantı oxuyur? Tələbəlikdə ictimai fəal olub, demaqoqiya ilə müəllimlərin ürəyini üzüb, avtomatla “beş”ini yazıblar. Fəlsəfə bir yana, Qurban Məmmədlinin nə ümumi tarixdən, nə Azərbaycan tarixindən xəbəri var.

Qurban Məmmədli elmi ateizm də keçib. Elmi ateizm tələbələrdə dinə qarşı tənqidi, hətta barışmaz münasibət yaratmalı, onu ateist kimi formalaşdırmalıydı. Bununla belə elmi ateizm kursu vasitəsi ilə tələbə dinlər, din tarizxi barədə, sısqa da olsa, məlumat alırdı. Qurban Məmmədli elmi ateizmi də öyrəmməyib. Öz kefində olub. Bəlkə də pul qırırmış. Yəni universitetdən, Rəsul Həmzətova tələbə vaxtı bir Moskva professorunun edyi kimi, başlı-qulaqlı vəhşi kimi çıxıb.

Son vaxtlar Qurban Məmmmədli burnunu başı qarışıq türkçülüyə və islamçlığa  soxub. “Türkçülüy islamdan ayıranların mən ağzını cıraram” – Qurban Məmmədli hədələyir.

Qurban Məmmədli bilirmi ki, türk adlanmağa haqqı bizdən min dəfə çox olan yakut müsəlman deyil? Tıva, şor, altay da müsəlman deyil. Çuvaş, qaqauz müsəlman deyil. Qəraim iudaistdir. Yəni Natanyahu ilə bir dindəndir.

Qurban Məmmədliyə deyən yoxdur ki, sən kimsən, hansı avtoritetin sahibisən ki, türklərin adından danışırsan? Bir diktator ailəsinin zülmündən inildəyən azərbaycanlılara türkmən, özbək, qazax diktatorları ilə birləşmək hansı sevinci ya xoşbəxtliyi gətirər?

Qurban Məmmədli öz-özünü ekran qarşısında elə cuşa və vəcdə gətirir ki, başlayır türkçülüyün standartlarını elan eləməyə. Şübhə yoxdur ki, bu kəmsavad, dolaşıq, xeyli dərəcədə başıpozuq insan özünü türkçülük etalonu sayır. Son verilişlərinin birində yəqin ki, atasının ziyanlı təsiri altına düşmüş oğlu Qoşqar  ekrana Elvin İsayevin böyük şəklini çıxardı. Şəkli arşın şriftlərlə yığılmış bir yazı müşayiqə edirdi: “ Əsl türk!” Qurban Məmmədli oğluna “afərin” deyib talış Elvinin necə nümunəvi türk olduğundan əl-qol ata-ata danışmağa…

İndi həbsdə olan Elvin İsayev bir dəfə də türk olmayıb, talış, hətta talış separatçısı olduğunu da gizlətməiyib. Bu o Elvin İsayevdir ki, Donetsk separatçılarına “bütün talış xalqının adından” maşın dolu yardım göndərir və bu aksiyanı videoya çəkib yayırdı. Bundan sonra Ukraynaya gedən bu adam idiot deyilmi? Əlbəttə, İlham Əliyev onu separatçı ya talış olduğuna görə yox, onun ailəsini söydüyünə görə dama salıb. Ancaq bu idiotun talış separatçısı olduğuna şübhə yoxdur. Qurban Məmmədli oğlu ilə köməkləşib bundan niyə türk düzəldir?

Bəlkə bunu ona oturaq və dolanışıq verən Biritaniya hökuməti üçün eləyir? Yəni etnik azlıq nümayəndəsinin müdafiəsi üçü çalışdığını göstərmək istəyir?

Peşəkar manipulyator olan bu adam hər hoqqaya əl atmağa hazırdır.

Qurban Məmmədlinin Bakıda tutulanların heç biri üçün ürəyi yanmır. Bu adamda o qədər kin qarışıq paxıllıq hissi var ki, türmədə yatan Qubad İbadoğlunun, təzə tutulanların, məsələn, Abzas media rəhbərlərinin “şöhrəti” Qurbanda onu bəzən dəlilik həddinə gətirən qısqanclıq doğurur…

Qurban Məmmədlinin verilişləri son vaxtlar dəli yığıncağını xatırladır. Ərəstun Oruclunun baçqa xəstəliklərini deyə bilmirəm, danışmaq, daim danışmaq azarına tutulduğuna zərrə şübhə ola bilməz. Qurban Məmmədli ürəyinə oğul dağı şəkilmiş Validə Əhmədovanı da xarab eləyib. Bu arvad da danışmaq, nitq söyləmək dəlisinə çevrilib…

Yarımçıqlığın təhlükəli olduğunu xalq gözü çoxdan görüb. “Dad yarımçıq əlindən”… Yarımçıq tələbə, yarımçıq hüquqşümas, yarımçıq mübariz Qurban Məmmədlinin deqradasiyası davam edir…

21.11. 2023, Samara

İLON MASK ULDUZLARA PEYK, BİZİM EVSİZ ŞAİR TULA GÖNDƏRİR…

Zahid Sarıtorpaq 1

LafTV-dən ŞOK və TƏCİLİ:  Azərbaycanda 21 yazıçıya ev bağışlanıb!

Məni bu xəbərdə şoka salan nə evlərin bağışlanmağı və kimə, nəyə görə bağışlanmağı yox, mənzillərin sayı oldu: 21! Bu rəqəm mənə ən məşhur və ən sevimli kart oyununu xatırlatdı.

Lətifəni xatırlayırnız? Anası ömrünü qumarla keçirmiş oğluna baxıb ürək yanğısı ilə deyir:

— Bala, sənn evini 21 yıxı.

Oğul deyir:

— Yox ana, mənim evimi 21 yox, 22 yıxdı…

Hər halda maraqlıdır: bu evləri necə bölüblər: qumara qoyublar ya püşk atıblar?

Beləliklə, Bakıda iyirmi bir adamın əli gətirib, kefdədir. 1179 yazan isə ailəsi ilə birlikdəmatəm içindədir, çünki mənzil üçün ərizə verənlərin sayı 1200 imiş. Yasa batıb ah-nalə çəkənlərdən biri şair və altı roman müəllifi Zahid Sarıtorpaqdır.

Nə gizlədim, mən şəxsən Sarıtorpağa ev verilmədiyinə sevinirəm. Ona ev verilsəydi, bu möhtəşəm ədibin adı yenə də mənə naməlum qalacaqdı, çünki mənzil alanların adları çəkilmir. Zahd Sarıtorpaq elə ucadan nalə çəkirdi ki, səsi gəlib Rusiyaya çatdı. Yubanmadan tapıb şeirlərini oxudum

 hər ölünün alnındakı
sonuncu tər damlası…

Bu iki misra məni sarsıtdı. Çünki burda ruslar iddia edirlər ki, “ölülər tərləmirlər”. Zahid Sarıtorpaq danılmaz şəkildə sübut edir ki, tərləyirlər.

Ölüm ayağında cibinizə dəsmal qoyun!

Sonra:
insanlığın başına çırpılan
Həvvanın alması

Burasını başa düşmək üçün ciddi hazırlıq lazımdır.  Çünki bilmirsən insanlığın başına çırpılan Həvvadır, ya Həvvanın almasıdır. Bu alma məsələsi də maraqlıdır. Çünki Tövratda meyvənin adı yoxdur. Yəqin Zahid bunu yəhudi ilahiyyatçılartrından ya birbaşa MOSSAD-dan öyrənib.

Sonra;
və kainatın bakirə qalması kimi
əfsanələr artıranda şübhəmizi — doğulduq…

Siz kainatın bakirə olması barədə əfasanə eşitmisiniz? Mən eşiməmişəm. Çünki mən fil qulağında yatmışam. Zahiq Sarıtprpaq isə həmişə ayıqdır. Çünki mənzil xəbərini gözləyir…

Sonra

Ulduza tula göndərib,
mələklərə gülüşdük

Vallah, bunu təcili İlon Maska çatdırmaq lazımdır. O kişinin başına hava gəlib, ulduzlara peyk göndərir. Amerikada tula azlığıdır? Göndər getsin də.

Sonra

at quyruğuna qoşuluydu ömrümüz
sonda təkərlər altına düşdük.

Burda davam gətirməyib ağladım… Ah, Sarıtorpaq, Sarıtorpaq… At quyruğunda…

Belə möhtəşəm şairə bir mənzil yox, Aypara kimi bütöv kompleks düşür! Bilirəm ki, Anar cavandır, elədiyi səhvlər də cavanığındandır. Ümid  edirəm ki, yaşa dolduqca düzələcək, mənzilləri ədalətlə böləcək…

Sarıtorpaq deyir ki, altmış altı yaşı var, qorxur alnında tərt ölə, nakam, yəni mənzilsiz bu dünyadan gedə…

A kişi, altmış aldı nə yaşdır ki? Mənim altmış altı yaşım olanda tinlərdə 21 oynayırdım, bir gözüm də gəlib-gedən xanımlarda… Yetmişim tamam oldu, indyəcən ölməmişəm, alnım da tərləməyib. Hələ buranın azərnbaycanlıları yığışıb mənim şərəfimə Heydər Əliyevn yüz illiyini keçirdilər…O qədər sevinmişəm ki, elə bil mənə də mənzil bağışlayıblar…

Mirzə Əlil (Qaraüz və Qaratorpaq)

21. 11. 2023, Samara

ÇİNGİZ ƏLƏKBƏRZADƏ. ALTINCI DUYĞU, AZƏRBAYCAN GÖYLƏRİNDƏ QADIN QATARI…

Çingiz Ələkbərzadə 2

ƏVVƏLİ BURDA:https://xeyrulla.com/2023/11/14/cingiz-elekberzade-haqqinda-padarli-esger-ve-pyezoalisqan/

Miryusif Manafovun musiqi məktəbində direktorluğu çox çəkmədi – uzağı beş ya altı ay. Çox sözlər danışırdılar. Guya orda elə iştah açıbmış ki, mebelə, musiqi alətlərinə girişibmiş…

Çingiz Ələkbərzadə özünün də müəllifi olduğu proyektin belə başa çatmasından heç nə yazmadı. Miryusif yenə əmək müəllimliyinə, özfəaliyyət teatrının rəhbərliyinə qayıtdı.

Mən Çingiz Ələkbərzadənin o vaxtlar cəmi bir hekayəsini oxumuşdum. “Ulduz” jurnalında çıxmış bu hekayənin adı, səhv etmirəmsə, “6-cı duyğu” idi. 60-cı illərin sonlarında 6-cı hiss, 6-cı duyğu idiomu intelligent jarqonuna dönmüşdü. Öz ata-anaları, övladları, bacı-qardaşları, ərləri ya arvadları ilə ünsiyyət qura bilməyən adamlar ağaclarla, heyvanlarla, yadplanetlilərlə kontakt axtarırdılar. Bu mövzuda yazanlar da çox idi. Gənc Azərbaycan yazıçısı niyə kənarda qalmalıydı? Cəlil Məmmədquluzadədən başqa kim orijinal süjet yaradıb ki? Bolqar yazıçısı Pavel Vejinovun “Baryer” povesti çıxan kimi Anar qələminə tüpürüb “Beşmərtəbəli…” yazdı, Vejinovda qadın yox olurdu, Anar da qəhrəmannı beşmərtəbənin yox mərtəbəsinə qaldırdı. Qarsia Markesdə qadın göyə çəkilirdi. Bizim cızmaqaraçılar da başladılar qadınları uçurtmağa. Azərbaycan nəsrinin göylərində qadınlar qatar-qatar uçurdular… Əslində Anarın “Mən, sən, o və telefon” hekayəsi də plagiatdır, çünki süjet macar pyesi əsasında Hollivudda 1940-cı ildə çəkilmiş filmdən götürülüb, baş rolda Ceyms Stüart oynayır. (Shop Around The Corner).

Maraqlıdır ki, Azərbaycanfilmdə 1935-ci ildə “Altıncı hiss” adlı lal film çəkilib, rejissor Mikail Mikailov, ssenari müəllifləri isəAleksey Kapler və İvan Tartakovskidir.

Çingiz Ələkbərzadənin kekayəsinin məzmunu yadımda deyil. O vaxt rus tənqidində belə termin işlənirdi: «рефлексирующий герой». Yəni süjet mənəvi böhran keçirən, öz alıminə qapılan, öz içini eşən qəhrəmanın düşüncələri, özünütəhlili əsasında qurulur. Çingizin hekayəsində də belə bir qəhrəman vardı. Deyəsən, təyyarə salonunda oturub içini eşir. Yaxında bir qadınla bir kişi qızğın mübahisə edirlər. Qadın deyir ki, hardasa baş vermiş təyyarə qəzasında adamlar ölüblər, kişi deyir yox. Qadın isteriya halındadır. Sonra qeyzindən ağlayır və durub Çingizin qəhrəmanının yanına gəlir: “Siz deyin, qəzada adamlar olublar?” Qəhrəman da cavab verir:” Olublar, olublar…”

Oxuyanda məi fikir götürmüşdü: axı müəllifin eyhamlarından bilinirdi ki, ölən olmayıb. Bəs niyə belə sonluq?

Bir də hansı tədbirdənsə gedirdik ya da tədbirdən qayıdırdıq. Çingiz Ələkbərzadə də bizim avtobusda idi. Yaxınlaşıb soruşdum: “Hörmətli Çingiz müəllim niyə…”

Çingiz Ələkbərzadə niyəsini asta səslə dedi…

Mənim on altı yaşım vardı… Kitablar da, adamlar da maraqlı idi. Nəinki Şekspirdən ya Füzulidən, hətta toy dəvətnaməsindən, açıqcaya yazılmış yeni il ya doğum günü təbrikindən təsirlənib ağlaya bilərdim, hələ məktubları demirəm… Özfəaliyyət teatrının rəhbəri olan lotu dostuna qoşulub Stalin dövründən qalmış sınıq-salxaq ZİS avtobusunda hansı şəhər tədbirinə gedən ya hardansa gələn, biabırçı “İşıq” qəztində günlərini, aylarını yubadan bu iri, koppuş cavan mənim üçün göy cisimləri qədər uzaq olan ədəbiyyat aləminin səlahiyyətli nümayəndəsi idi. Jül Renar gündəliyində yazır: “Adam hərdən elə bir ədəbiyyat ailəsi arzulayır ki, sevdiyi sətirlərin müəllifinə qardaş deyə bilsin”. Bunu da elə o vaxtlar oxumuşdum. Sonralar başa düşdüm ki, təklik böyük ədəbiyyatçı üçün yalnız qeyri-rəsmi status deyil, təklik – tale və həyat tərzidir…

13-15 noyabr 2023, Samara

NAMİZƏD SƏFƏROVUN DOZASI BƏLKƏ BİR AZ ARTIQ OLUB?

namizəd səfərov

Azərbaycanın Belorusiyadakı səfiri Namizəd Səfərova zəng vurub deyib ki, prezident Lukaşenko onu Belorusiya dövlət televiziyasında yaxşı vəzifəyə dəvət edir. Namizəd bir az şok keçirəndən sonra özünə gəlib deyib: “Bu təklif mənim üçün şərəfdir, mən Lukaşenkonun aşiqiyəm. Ancaq mən belorus dilnini bilmirəm”. Səfirimiz deyib ki, Lukaşenko özü də belorus dilini bilmir, belorus dili ümumiyyətlə Belorusiyada qadağandır, bu dildə ancaq xaricə qaçmış vətən xainləri danışırlar. Belorusiyada bir dil var, o da rus dilidir. Namizəd Səfərov utana-utana deyib ki, rus dilini də bilmir. Səfir deyib ki, eybi yox, mən burda özüm sənə tərcüməçilik eləyəcəm.

Sonra səfir Namizədə deyir ki, onun “Azad söz” kanalında çıxışından Belorusiyada xəbər tutub Lukaşenkoya məruzə ediblər. Bu çıxışında Namizəd Səfərov Lukaşenkoya

diktator deyənləri böhtançı adlandıraraq Lukaşenkonun nümunəvi liberal və demokrat olduğundan, xalqla daim yaxın ünsiyyətindən, hətta müxalif jurnalistlərlə vaxtaşırı görüşüb onları maraqlandıran suallara ətraflı cavab verdiyindən danışıb. Yəni Lukaşenkonu o qədər tərifləyib ki, Lukaşenkonu tərifləməkdən dilləri qabar olmuş belorus jurnalistləri məəttəl qalıblar. Lukaşenko məruzəni eşidən kimi deyib: «O unikomu təcili bura dəvət edin. Ona yüksək maaş, şoferli iki maşın, iki-üç qəşəng məşuqə təyin edin. Bizim adamdır”.

İndi yəqin Namizəd ya yoldadır ya da yola hazırlaşır…

Düzü, mən “Namizəd” adı eşidəndə Məşədi İbadın faciəyə çevrilmiş toy əhvalatı yadıma düşür: “Qızın iki namzadı var…”

İndi fikirləşirəm: bəlkə Azərbaycanda iki Namizəd var? Biri hüquq müdafiəçisi, demokrat, biri isə Lukaşenkonun fanatı.

Əgər mən görən Namizəd ikinci Namizəd idisə, Tural Sadıqlı onu niyə kanalına dəvət edib?

Namizəd salyanlı deyil ki? Deyırəm bəlkə verilişdən qabaq studiyada özünü sərbəst hiss etmək üçün bir az o şoğəribdən qəbul edib və dozası artıq düşüb?

Dünəndən baş sındırıram.

Bəlkə Tural Sadıqlı da Tural Sadıqlı deyilmiş? Ya başqa Tural Sadıqlı imiş?

Mirzə Əlil

14. 11. 2023, Samara

ÇİNGİZ ƏLƏKBƏRZADƏ HAQQINDA. PADARLI ƏSGƏR VƏ PYEZOALIŞQAN…

Çingiz Ələkbərzadə 2

Əlibayramlının o vaxtkı musiqi məktəbi yeddiilik idi, ancaq musiqi məktəblərində, yeddiillki olsa da, yeyinti imkanları az deyildi. Təhsil ödənişli idi, valideynlərin ödədiyi pullarla manipulyasiyalar həmişə mümkün idi: valideyndən bir məbləğ alırsan, saxta çek verirsən, hesaba yarısını köçürürsən…Məktəbə musiqi alətləri alınır, mebel alınır. Dərs saatlarının bölünməsi, kimə nə qədər şagird verilməsi də direktor üçün potensial gəlir mənbəyi idi. Yəni çalmaq, oxumaq bilməyən, ali təhsili olmayan Miryusif Manafivun direktorluq iddiasının əsası var idi. Dostu Çingizin felyotonu da yəqin ki, hardasa yuxarılarla razılaşdırılmalı idi. Sovet vaxtı vəzifəli şəxs haqqında felyeton yalnız onun haqqında “yuxarılar” qərar verəndə yazıla bilərdi. Çingizin felyetonu çıxan kimi direktorun qovulacağı hamıya məlum olmuşdu. Ancaq yerinə Miryusif Manafovun təyin ediləcəyi heç kimin ağlına gəlmirdi…
Miryusif Manafiv yeyib-içən adam idi. Bəlkə Çingiz Ələkbərzadə elə bu zəmində dostlaşmışdılar. O vaxt Təzə şəhərdə bir abırlı restoran var idi. Dyəsən, univermağın yuxarısında, yəni ikinci mərtəbədə. Sonra xaşxana açdılar. Yaz-yay aylarında sovet dağılan kimi əhalinin viran qoyduğu “Venetsiya kanalları” olan parkda bir neçə kafe işləyirdi, kabab və cücə çığırtması yemək olardı. Xəlvət yerlər də çox idi, məsələn, redaksiyanın yerləşdiyi Köhnə şəhərdə, Kür qırağında…
Ancaq pul məsələsi var. Hansı pulla yeyib-içəsən?
“İşıq” qəzetində məktublar şöbəsinin müdirinin maaşı 150 manatdan çox olmazdı, qonorarla eləsin 170…Bir kostyumun puludur… Ev kirayəsi, ailənin xərci və s. Yəni yarıac-yarıtox dolana bilərsən. Miryusif Manafov da əmək müəllimi kimi 150-dən çox olmazdı, dram dərnəyi isə ictimai iş idi. Direktor Gülbala Əliyev Miryusif Manafovu bu cür dolanıra bilərdi: ona üç-dörd abituriyent verməklə. Yəni Miryusif müəllim üç-dörd adamı pedaqoji məktəbə düzəldib aldığı rüşvəti özünə götürür. Bu mənim fantaziyam deyil, rüşvətli məktəblərdə geniş yayılmış praktika idi.
Mən pedaqoji məktəbə səkkizillik təhsil bazasında girmişdim. Otuz nəfərlik qrupumuz əlaçı şəhadətnaməsi ilə girənlərdən təttb olunmuşdu. Ancaq otuz nəfərdən ancaq üçünü ya dördünü bu “əla”ya layiq saymaq olardı. Qrupumuzda bir qız vurma cədvəlini bilmirdi, dörd illik təhsil bitənə qədər də düz-əməlli öyrənə bilmədi.
Ancaq ən maraqlı tələbə yoldaşımız Şamaıxnın Padar kəndindən olan Hacıyev Əsgər idi. Qoyunçu çobanın oğlu olan Əsgərin həm alt, həm üst dişləri qızıldan idi. Bahalı təzə kostyum geyirdi. Ancaq dərslər başlayandan Əsgər çaşqın görünürdü, üzündən silinməyən təbəssüm də sevincdən yox, pərtlikdən idi. Elə bil ki, ağlı başında olan adamı bəd niyyətlə gətirib dəlixanaya salmışdılar. Tezliklə məlum oldu ki, Əsgər hərfləri də yaxşı tanımır…
Əsgəri məktəbə Miryusif Manafov düzəltmişdi. Yəqin dədəsindən otuz-qırx qoyunun pulunu almışdı…
On gün keçməmiş Əsgər yox oldu. Bir neçə gündən sonra Miryusif müəllim onu atasının iştirakı ilə gətirib sinfin qapısından saldı.
Sonra Əsgər yenə qaçdı. Yenə Miryusif müəllim gedib gətirdi. Sonra yenə…
Birinci semestrdən sonra Əsgəri bir də görmədik. Miryusif Manafof çətin ki, aldığı pulları qaytaraydı. Pullar dostu ilə yeyib-içməyə, arvadbazlığa xərclənib getməliydi. Üstəlik benszin pulu. Miryusifin sıbnıq-salxaq maşını da var idi…
Miryusif Manafov müxtəlif hoqqalarla ondan asılı olmayan tələbələrə də pul xərclətdirirdi, yəni abrı-həyası yox idi. Bir dəfə dəhlizdə üz-üzə gələndə qolumdan yapışdı:
— Xeyrulla, burda mağazaya qaz pilətəsi yandırmaq üçün alışqan gəlib, deyirlər bu-gün sabah qurtaracaq. Səndən çox xahiş edirəm, ondan mənə bir dənə al, mənim vaxtım yoxdur….
Mən mat qalmışdım. Mən o alışqanı alsaydım, üç-dörd gün gərək ancaq krandan su içməklə dolanaydım. Mənim Miryusif Manafovdan asılı bir işim yox idim, yaxşı oxuyurdum, məktəbin ansamblında çalırdım. Ancaq “yox” deməyə ya utanırdım, ya hünərim çatmırdı… Mən ona br neçə dəfə şeirlərimi göstərmişdim, tərifləmişdi. Deyirdilər özü də şeit yazır, oxumamışdım…
Alışqanı aldım – 2 manat yetmiş qəpiyə… O vaxtdan Miryusif müəllimi uzaqdan görəndə yolumu dəyişirdim…

noyabr 2023, Samara

(ardı var)