ЖЕЛАНИЕ
Niyə quş deyiləm mən, başımın üstdən elə
İndicə uçub keçən çöl quzğunu deyiləm?
Quş olsaydım əgər mən, göydə qanad çalardım,
Və təkcə azadlığa qəlbimi bağlayardım.
Qərbə, qərbə sarı mən uçardım qanad açıb,
Orda əcdadlarımın tarlaları gül açır.
Dumanlı dağ başında, adamsız bir qalada,
Onların unudulmuş cəsədi uyumada.
İrsi qalxan asılmış qalanın divarında,
Yanında pas bağlamış qədim qılınc da vardır.
Qılıncın və qalxanın uçardım üzərndən,
Çırpardım qanadımla onların tozunu da.
Şotland arfasının həm simlərinə dəyərdim,
Səs uçub yayılardı qala qübbələrində.
Bu səsin çalanıyla dinləyəni eynidir,
Necə ucalmışdısa, elə susardı birdən.
Fəqət arzular əbəs, faydasızdır dua da,
Taleyin sərt qanunu sənə qarşı duranda.
Məni neçə dənizin dalğalarıdır indi
Ayıran ata yurdun uzaq təpələrindən.
Cəsur döyüşçülərin sonbeşik törəməsi
Solur özgə qarında, ürəyində qüssəsi;
Burda mən doğulmuşam, deyil buralı qəlbim,
Çöl quzğunu kimi kaş bu dünyaya gələydim…
1831
Ruscadan tərcümə
13.05. 2019, Samara
QEYD: Şeir Lermontovun şotland kökləri ilə bağlı rəvayətlərin təsiriylə yazılıb.
ЖЕЛАНИЕ
Зачем я не птица, не ворон степной,
Пролетевший сейчас надо мной?
Зачем не могу в небесах я парить
И одну лишь свободу любить?
На запад, на запад помчался бы я,
Где цветут моих предков поля,
Где в замке пустом, на туманных горах,
Их забвенный покоится прах.
На древней стене их наследственный щит
И заржавленный меч их висит.
Я стал бы летать над мечом и щитом,
И смахнул бы я пыль с них крылом;
И арфы шотландской струну бы задел,
И по сводам бы звук полетел;
Внимаем одним, и одним пробуждён,
Как раздался, так смолкнул бы он.
Но тщетны мечты, бесполезны мольбы
Против строгих законов судьбы.
Меж мной и холмами отчизны моей
Расстилаются волны морей.
Последний потомок отважных бойцов
Увядает средь чуждых снегов;
Я здесь был рожден, но нездешний душой…
О! зачем я не ворон степной?..
29 июля 1831, Середниково
xeyrulla xayal 