Böyük Aleksandr gözlədi yəqin

Onun görüşünə gələr Diogen. 

Amma Diogensə kefində idi,

Uzanıb özünü günə verirdi.
Təəccüb edərək xeyli bu işə,
Aleksandr özü getdi görüşə.

Yaxın gəlib dedi: Böyük çaram mən.

Filosof: Mən isə it Diogenəm.

— Niyə it deyirlər adamlar sənə?

— Quyruq bulayıram yemək verənə.

Hürürəm, kim heç nə verməsə əgər,

Dişlərəm, pis haçan rastıma gələr.

— Diogen, bəs məndən qorxursanmı sən?

— De əvvəl: xeyrirsən sən ya da şərsən?

-Əlbəttə, xeyirəm, buna şübhə var?

— Eləsə, xeyirdən kim axı qorxar?

— Mən Aleksandram, mən cahangirəm,
Nə istəyin var, de, icra edərəm.

— Bircə istəyim var: yana çəkil sən,
Günün qabağını çünki kəsmisən.

29. 01. 2026, Samara