Nə suyu, nə də ki, şirin çaxırı,

Eyni stəkandan daha içmərik.

Daha öpüşmərik bir də sübh çağı,

Axşam pəncərəyə göz də dikmərik.

Ruhun günəşdədir, mənimki ayda,

Fəqət bir sevgidir bizi yaşadan.

 +

Yanımda mehriban, vəfalı dost var,
Sənsə həmişə şən rəfiqənləsən.

Qonur gözlərinin qorxusu aşkar,

Mənim azarımın səbəbi sənsən.

Qısa görüşlərdən daha qaçırıq,
Ürək dincliyini sevirik artıq.

 +

Səsindir şeirimdə yalnız oxuyan,

Şeirlərindənsə nəfəsim gələr.

Bir yanan ocaq var, onu nə qorxu,
Nə də unutqanlıq söndürə bilər.

Ah, bil ki, canımda həsrəti yanır,
Sənin quru və gül dodaqlarının!

1913

ruscadan tərcümə

28. 02. 2024, Samara

+++++++++++++

Анна АХМАТОВА

 Не будем пить из одного стакана
Ни воду мы, ни сладкое вино,
Не поцелуемся мы утром рано,
А ввечеру не поглядим в окно.
Ты дышишь солнцем, я дышу луною,
Но живы мы любовию одною.

 

Со мной всегда мой верный, нежный друг,
С тобой твоя веселая подруга.
Но мне понятен серых глаз испуг,
И ты виновник моего недуга.
Коротких мы не учащаем встреч.
Так наш покой нам суждено беречь.

 

Лишь голос твой поет в моих стихах,
В твоих стихах мое дыханье веет.
О, есть костер, которого не смеет
Коснуться ни забвение, ни страх.
И если б знал ты, как сейчас мне любы
Твои сухие, розовые губы!

 

1913 г.