Yuxularda olub  ilk qəribliyim,

Ayaq qoymamışdan qırağa kənddən.

Ayrı bir ölkədə özümü hərdən,
Görərdim, tanınan deyildi heç kim.

 +

Elə bil dustaqdım, ya da əsirdim,
Ümid yox çıxmağa haşansa burdan.

Səssiz ağlayırdım yaş axıtmadan,
Birdən ayılanda bəxtəvər idim…

 +

Gerçək qəribliyə sonra uğradım,

Yuxu tək gəlirdi əvvəl o hərçənd.

Gözümdən gedirdi nə anam, nə kənd,
Ötdü onilliklər  və… yadırğadım…

 +

Yurdumu görürəm yuxularımda,
Qəriblik duyuran indi yenə də,

Nə ana, nə qardaş, bacı var nə də,

Düzü, sevinirəm ayılan anda…

 +

Qiyamət vədi var…Qalxarıq axır…

Harda? Və orda kimlərimiz var?

Mütləq qəribliksə qiyamət əgər,
Oyatma, qoy yatıb qalaq, İlahi…

31. 10. 2025, Samara