OSİP MANDELŞTAM. NAMƏLUM ƏSGƏR

Nə var fəlakətli, özgə və ağır,

Az-az süzülərək gedəcək əldən.

Naməlum dostumun baasdırıldığı,

Çöl məzarlığına baş çəkərəm mən.

 +

Nəm, isti çalada kimdi çürüyən?

Tale nizəsiylə vurulan insan.

Söndü şölələləri xoş ömür-günün,
Küllükdür incə, dinc həyatdan qalan.

 +

Qardaşımsam, mənim kimisən elə,

Yer sənin qanından doyunca içdi.

Enəm gərək sənə məhəbbətimlə,

Bu qaranlıq ölüm bağına indi.

 +

Nəhəng bir savaşın ya təkərində,

Çiçəklənməyinə ya oğulların

Ananın göz dikib baxdığı yerdə,

Fərqi yox – işgəncə görüm ya yanım.

 +

Sənə yaşıl tacdan nəğmə deyimmi?

Çırpdı yarpaqları, dağıtdı tufan.

Günış atlarımız yüyəni yeyir,

Qarsımış buludlar üzür durmadan.

 +

Və qəbrin təzətər torpağı üstdə,

Qızıl toran dövrə elə ki, vurar.

Kimsə daha şəksiz, möhtəşəm həm də,

Yeni bir həyata qol-qanad verər.

 

ruscadan tərcümə

02.01. 2026, Samara

+++++++++++++++++++

ОСИП МАНДЕЛЬШТАМ

НЕИЗВЕСТНОМУ СОЛДАТУ

Все тяжелое, чужое, роковое
Понемногу выскользнет из рук.
На кладбище выйду полевое,
Где зарыт мой неизвестный друг.

 +

Кто гниет в сырой и теплой яме?
Человек, копьем судьбы сражен.
Отпылало легкой жизни пламя,
Нежный мир испепелен.

+

Опилась земля твоею кровью,
Мой хороший, мой похожий брат,
Ах, придется мне с моей любовью
Опуститься в темный смертный сад.

 +

В колесе огромного сраженья
Или там, где наблюдает мать
Сыновей могучее цветенье,
Все равно — гореть мне и страдать.

 +

Хочешь песню о зеленой кроне?
Ураган перетряхнул листву.
Рвутся наши солнечные кони.
Тучи огнепалые плывут.

 +

И на свежем на могильном дерне,
Где кружится золотая мгла,
Кто-то величавей и бесспорней
Новой жизни развернет крыла.