HENRİX HEYNE. «QÜSSƏDƏN ÜZÜLÜB ÜRƏYİM…»

Qüssədən üzülüb ürəyim, indi,

Keçən zamanları salıram yada.

Dünya sakit idi, həyat xoş idi,

Əmin yaşardılar adamlar onda.

 +

Yaşanır sıxıntı, ehtiyac bu gün,

Qarışıb elə bil aləm indisə.

Göydə ulu Tanrı keçinib yəqin.

İblis gəbəribdir cəhənnəmdəsə.

 

Hər kəs acıqlıdır və qaşqabaqlı,
Nə varsa – dolaşıq, çürük və soyuq.

Bu sevgi olmasa bircə damlalıq,
Bizə ondan özgə indi dayaq yox.

 

təxminən 1826

almancadan tərcümə

06.02. 2026, Samara

 

++++++++++++

Henrix HEYNE

 

Das Herz ist mir bedrückt, und sehnlich

Gedenke ich der alten Zeit;

Die Welt war damals noch so wöhnlich,

Und ruhig lebten hin die Leut.

Doch jetzt ist alles wie verschoben,

Das ist ein Drängen! eine Not!

Gestorben ist der Herrgott oben,

Und unten ist der Teufel tot.

 

 

Und alles schaut so grämlich trübe,

So krausverwirrt und morsch und kalt,

Und wäre nicht das bißchen Liebe,

So gäb es nirgends einen Halt.