Tanklanıb, toplanıb, avtomatlanıb,

Uçarla şığıyıb, paraşutlanıb.

Son damla qanıyla yenə andlanıb,

Gedir rus əsgəri Bakı üstünə.

Bəlkə əcdadı da beləcə gedib,

Qaralı-qorxulu bir gecə gedib.

İndi yaraqlanıb nəticə gedir –

Gedir azadlığı Bakıdan ala.

Evin tək uşağı ərköyn oğlan,

Sümüyü təzəcə bərkiyən oğlan.

Qanı damarında kükrəyən oğlan,

Hayana üz tutub gedirsən belə?

Bir ayağın əfqan cəhənnmində,

Bu gün yenə ölüm cəhəngindəsən.

Qismətin bir matəm çələngidirmi?-

Belə başılovlu hara gedirsən?

Ordu ustavıyla savadlanıbdır,

Yazovun əmriylə qanadlanıbdır.

Milli küdurətlə qidalanıbdır,

Gedir qaraların dərsini verə.

Şimallar, soyuqlar qalır uzaqda,

Bakı yanvarının dadı ağızda.

Qırmızı bayraqdan, qara kağızdan,

Sən özün hifz elə bizləri, allah.

Şəhidlər sərilər yollar uzunu,

Tanklar üzüb keçər qan dənizini.

Son dəfə qatlayar Bakı dizini,

Hanı, qalib əsgər, gözündə sevinc?

…Mariya Pavlovna kilsədə ağlar,

“Tək nəvəmi özün hifz elə, allah!”!

Öpər tanrısını, sonra şam alar,

Yandırıb oduna dikər gözünü…

…Qurumaz göz yaşı şam alovunda,

Ay anam, ay bacım, toxta, ovun, dur.

O yanvar gecəsi xalq doğulurdu,

Büdrəyər, yıxılar, durar, dirçələr…

7-8 fevral 1990 Samara