Архив тегов | əsgər haqqında şeir

MİXAİL LERMONTOV. YUXU

LERMONTOV

MİXAİL LERMONTOV

              YUXU

               В полдневный жар в долине Дагестана…

 

Dağıstan düzündə günorta üstü,

Sinəmdə qurğuşun düşmüşəm halsız.

Sönməmiş hələ də yaramda tüstü,

Qanım damla-damla hələ də sızir.

 

Tənha uzanmışam düzün qumunda,

Sıldırım qayalar hər tərəfimdə.

Sarı zirvələri günəş yandırır

Məni də yandırır, yatmışam fəqət.

 

Və girdi yuxuma al-əlvan yanan,
Axşam ziyafəti doğma diyarda.

Başları çələngli neçə gənc xanım.

Məndən danışırdı şən üzlə orda.

 

Amma qoşulmayıb bu şən söhbətə,

Bir qız oturubdur dərin fikirli.

Qəlbini yuxuya nədir qərq edən,

Nədən bu dalğınlıq – bir allah bilir;

 

Girər yuxusuna Dağıstan düzü;

Yatır tanıdığı bir meyit orda.

Soyuya-soyuya hələ qan sızır,
Hələ tüstülənir dərin yara da.

1841

Ruscadan tərcümə

29.09.2017

Samara

 

SEYSULAN

Sən nə zirvə, nə dağsan,
Qəlbə dağ, gözə dağsan.

 

Yox çiçəyin, çəmənin,

Təpə elə adındır.

Sən Qaraca çobanın,

Sapandına sığardın!

 

Bir sıxma aparılsan,

Qəbrinə hər şəhidin,

Yerlə-yeksan olarsan,

İzin slinib gedər!

 

Hər şəhid anasının,

Başına sovurulsan,

Çatmazsan hamısına –

Adın batsın, Seysulan!

 

Sən nə zirvə, nə dağsan,

Qəlbə dağ, gözə dağsan…

 

04.07.2016

Samara

AZƏRBAYCAN ƏSGƏRİNƏ

AZƏRBAYCAN ƏSGƏRİNƏ

 

“Komandir, ayə, vur!” – qışqıran oğlan!

Kimsən, haralısan? Bəs adın nədir?

Ürəyim titrədi eşidən zaman:

“Vur ey, nə durmusan, vur ey, komandir!”

 

Kasıb balasısan, bilirəm, əsgər,

Bu cəbhə bölgəsi kasıbın yeri.

Bəlkə gecə-gündüz atan tökür tər,

Anan ayağınnı ətini yeyir.

 

Biliyin az olub, balın çatmayıb,

Məktəbə girəsən – pullu ya büdcə.

Qoyunu-quzunu atan satmayıb,

Cəbhəyə düşmüsən sən də beləcə.

 

Səngərdə yeməyin bəlkə də qıtdır,

Bəlkə də kir basır, bəlkə bitin var.

Dağılır paltar da, ayaqqabı da,

Amma qeyrətin var, ləyaqətin var.

 

“Komandir, ayə, vur! Vur, ay komandir!” –

Ləhcən yapışıqlı, deyişin şirin.

Ədəbi tələffüz qaydalarını,

Elə bu ləhcəylə dəyişək, gəlin.

 

“Komandir, ayə, vur!” – Əhməd Cavadın,

Yazdığı himndə çatmayan budur.

Çalınsın Üzeyrin cəngisi indi,

Alaylanıb deyək: “Nə durmusan, vur!”

 

Oğul, düş qabağa, gələk dalınca,

Çox da sıravisən – ləyaqətin var!

General yalançı, nazir yalançı,

Sənin qılınc kimi həqiqətin var.

 

Bağır kəndçi dili: “Hə durmusan vur!”

Düşür kürsülərdən söz deyənləri!

Yağı qoşunu tək zərbələ, qovdur,

Ömürlük vəzifə zəbt edənləri.

 

“Ayə, nə durmusan, vur ey, komandir!” —

Diksinib oyandıq qışqırığından.

Bilmirəm hardansan, ya adın nədir,

Amma tanıyıram səni, Qəhrəman!

 

25-26 noyabr 2014

Samara

NAMƏLUM ƏSGƏRƏ

Aləmə sükut enər,

Kiriyər qələbəlik.

Susarıq şərəfinə,

Hər il bir dəqiqəlik.

 

Zəlzələdən sonra da,

Sükut yaradılar ki,

Torpağın, daşın altdan,

Səs-səmir gələ bəlkə.

 

Dəqiqə yox, saatla,

Susub duraq – yenə də,

Bizə nə səsin çatar,

Nəfəsin yetər nə də…

 

Döyüşdə can qoymusan,

Faciə qəhrəmanı!

Hanı bəs sinə yırtan,

Ağlayanın, yananın?

 

Yadırğadıq ya bezdik,

Yaş töküb ağlamaqdan.

Sükutdur dəqiqəlik,

Sənin payın, qəhrəman…

 

09.05. 2015 Samara

 

 

 

AZƏRBAYCAN ƏSGƏRİNƏ  

 

“Komandir, ayə, vur!” – qışqıran oğlan!

Kimsən, haralısan? Bəs adın nədir?

Ürəyim titrədi eşidən zaman:

“Vur ey, nə durmusan, vur ey, komandir!”

 

Kasıb balasısan, bilirəm, əsgər,

Bu cəbhə bölgəsi kasıbın yeri.

Bəlkə gecə-gündüz atan tökür tər,

Anan ayağının ətini yeyir.

 

Biliyin az olub, balın çatmayıb,

Məktəbə girəsən – pullu ya büdcə.

Qoyunu-quzunu atan satmayıb,

Cəbhəyə düşmüsən sən də beləcə.

 

Səngərdə yeməyin bəlkə də qıtdır,

Bəlkə də kir basır, bəlkə bitin var.

Dağılır paltar da, ayaqqabı da,

Amma qeyrətin var, ləyaqətin var.

 

“Komandir, ayə, vur! Vur, ay komandir!” –

Ləhcən yapışıqlı, deyişin şirin.

Ədəbi tələffüz qaydalarını,

Elə bu ləhcəylə dəyişək, gəlin.

 

“Komandir, ayə, vur!” – Əhməd Cavadın,

Yazdığı himndə çatmayan budur.

Çalınsın Üzeyrin cəngisi indi,

Alaylanıb deyək: “Nə durmusan, vur!”

 

Oğul, düş qabağa, gələk dalınca,

Çox da sıravisən – ləyaqətin var!

General yalançı, nazir yalançı,

Sənin qılınc kimi həqiqətin var.

 

Bağır kəndçi dili: “Nə durmusan, vur!”

Düşür kürsülərdən söz deyənləri!

Yağı qoşunu tək zərbələ, qovdur,

Ömürlük vəzifə zəbt edənləri.

 

“Ayə, nə durmusan, vur ey, komandir!” —

Diksinib oyandıq qışqırığından.

Bilmirəm hardansan, ya adın nədir,

Amma tanıyıram səni, Qəhrəman!

 

25-26 noyabr 2014

Samara