Архив тегов | ata haqqında şeir

ROBERT BURNS. MÖHTƏRƏM ATAM ÜÇÜN EPİTAF

The_Grave_Of_William_Burns_-_geograph.org.uk_-_1213358

Dərin ehtiramla yaxın gəl, dayan,

Sən ey göz yaşından yanaqları nəm!

Sevən bir Ər idi burda uyuyan,

Övlada mehriban, dostluğu möhkəm.

 +

Özgə dərdlərinə ürəyi yanan,

Əyilən deildi mövqeyə, ada.

İnsana dost idi, günaha düşmən,

Ləyaqət var idi qüsurunda da.

1784

ingiliscədən tərcümə

13.05. 2024, Samara

QEYDLƏR:

 1, Robert  Bernsin atası Uilyam 1784-cü ildə vəfat etmiş və Allouedəqədim kilsənin həyətində basdırılmışdır.Bu əpitafiya başdaşının arxa  tərəfinə həkk edilmişdir.

2. Şeirin sonuncu misraları Oliver Qoldsmitin (1730-1774) “Tərk edilmiş kənd” pastoral poemasındandır.

+++++++++++++++++++++

ROBERT BURNS

Epitaph for the Author’s Father

 

O ye whose cheek the tear of pity stains,

Draw near with pious rev’rence and attend!

Here lie the loving Husband’s dear remains,

The tender Father, and the gen’rous Friend. Читать далее

BATAREYALI RADİO

         Ağənnə bacımın xatirəsinə

Radiomuz var idi bizim batareyalı,
Kəndimizə çox əvvəl işıq çəkilməmişdən.

Taxçamızda yerini yaxşıı xatırlayıram,
Qorunur, təmizlənir, əzizlənirdi həm də.

 +

Məməm həvəskarıydı  ədəbi verilişin,
Bir dəfə qulaq assa, əzbər danışacaqdı.

Yarımçıq qoyacaqdı dərsini, ya işini —

Radio teatrını çox sevirdi bacım da.

 +

Səsləri eşidərdik, səslərə vurulardıq.

Televizor yox idi hələ qonşularda da,

Radionun da yaxşı repertuarı vardı:

“Yevgeniya Qrande”, “Qorio ata” hətta.

 +

Taxçadaydı həmişə mənim də qulaqlarım,

Musiqi ölüsüydüm, xoş idi — nə çalınsa,

Sevirdim “Xoruz baba” danışan nağılları,

Bilmirdim özünü də görərəm mən haçansa.

 +

Salyana hər gedəndə lələm sarıq arası,
Tükənməmiş köhnələr, batareya alardı.
Özünnün radioyla yoxdu ancaq arası,
Bu işə  nə həvəsi, nə də ki, vaxtı vardı.

 +

Arvad-uşaq xətrinə pulu xərcləmirdi o,
O hər cür əyləncəni şeytan işi sayandı.

Dəqiq  vaxtı bilməyə lazım idi radio,

Saat çaş-baş olanda ya da ki, dayananda.

 +

Radio deyənlərin bircə kəlməsinə də
İnam yoxdu kişidə, qulaq asdı-asmadı,

Bolşevik planıyla kolxoz düzəldiləndə,
Varını almışdılar, qoyub “qolçomaq” adı.

 +

Bilirdi ki, dünyada hər şey müvəqqətidir,
İtirmişdi gözündə etibarı adamlar,

Təmizlə natəmizin fərqi bilinmir nədir,

Bu gün ağ deyilənlər sabah qara adlanar.

 +

Zaman məsələsində kələk yerimir ancaq,

Çatmır insanın hökmü saniyədə zərrəyə.

Gün ərzində saatla namazını qılaraq,
Borcunu intizamla ödəyirdi Tanrıya.

 +

Mənsə beş-altı yaşlı…Bilirdim ki, yediyim

Çörəyi Allah verir, lələmdir qazananı.

İndisə qanıram ki, o vaxt bütpərəst idim,
Daşlı radiomuzdu dünyanın yaradanı…

 

03-04. 11. 2023, Samara

KOLAZÇI

Kolazçı zənciri ovuclayaraq

Tullayır kolaza. Onun yerini

Tutub çəpləyirəm, gedir yararaq,

Qoca kolaz Kürün ləpələrini.

 

Beləcə düz qırx il lələmin əli,

Çəpdən ayrılmadı gün batanacan.

Varını verəndən bolşeviklərə,

Keçid kolazıydı çörək ağacı.

 

Firqədən aralı, cərgədən uzaq –

Bilindi cərgəyə qoşulan deyil.

Kolazında nə gerb, nə də ki bayraq,

Amma tanınırdı suverenliyi.

 

Yolunu, yönünü dəyişdi Kür də,

Bağını, evini yudu, apardı.

İndi lal suların axdığı yerdə,

Axşamlar heç nədən dava qopardı.

 

Axara qarşıydı. Əlləri çəpdən
Qopmadı kimsəni alqışlamağa.

Axarla qovulan balıq görəndə,

Zəhmi çoxalardı qaş-qabağının…

                                                 21may 2007, Samara