VODEVİL

MEHRİBAN XANIM: Əşşi, sən bu Kərimovun meyidi gedəndə cənazəyə çox yaxın durma, düşüb-düşməzi olar.

İLHAM BƏY: Mən Özbəkistana getmirəm, arvad, ora Allahşükürü göndərirəm.

MEHRİBAN XANIM: Bəs səhərdən nə hazırlıq görürsən,üstünə-başına ətir vurursan?

İLHAM BƏY: Məs Salyana gedirəm?

MEHRİBAN XANIM: Salyana? Salyanda kim ölüb?

İLHAM BƏY:  Mən ora prezdent qayğısı göstərməyə gedirəm, Salyanda ölən yoxdur.

MEHRİBAN XANIM: A kişi, Salyan ola, ölən olmaya? Allahın əcəli gəlməyəndə də biur də gördün bıçağı sodular bir-birlərinin qarnına… Ehtiyatlı ol orda, adamlara çox yaxım getmə…

İLHAM BƏY: Salyanlılar qabakı salyanlılar deyillər arvad, ölü kimi şeydirlər.

MEHRİBAN XANIM: Onda elə mən deyən imiş… Hamısı birdən ölüb… Kişi, bəs sən niyə Kərimovun yasına getmədin?

İLHAM BƏY: Kərimov mənim səviyyəm deyil, arvad. Nəzərbayev ölsəydi, mən özüm gedərdim…

MEHRİBAN XANIM: Kişi, deyirəm sənə bir şey olsa, özbəklər də…

İLHAM BƏY: Mənə nə olacaq, arvad? Ağzını xeyirliyə aç!

MEHRİBAN XANIM: Kişi, şər deməsən, xeyir gəlməz, atalar sözüdür…

İLHAM BƏY: Sənin atanı bilmirəm, mənim atam elə söz deməyib!

MEHRİBAN XANIM: Kişi hirslənmə, çaşıb dedim də. Sən hirsli olanda gözün qızarır, salyanlılar elə bilər ki, sən də onlar kimi… Kişi, çaşdım…

02.09.2016

Samara