1
Yalançı olmasan da, etibarlı deyilsən,
Özün sevib seçdiyin kəslərə də sən hətta,
Yaş ki, axıtdırırsan verdiyin əzabla sən,
Onunçun bu fikirdən acıdır ikiqat da:
Sevgin kədərə dönüb sevən qəlbi zədələr,
Çox sevirsən nə qədər, tez atırsan o qədər,
2
Saxtanı, uydurmanı təmiz ürək rədd edir,
Yalançıyla barışmaz, bağışlamaz yalanı.
Ancaq sevgisində kim səmimi və şirindi
Kim ki, deyərdi yalnız ürəyində olanı,
Xəyanət eləyirsə sevdiyinə o birdən,
Bilərsən nə yaşadım özüm təzəliklə mən.
3
Sevinc görüb yuxuda qəm yemək ayılaraq,
Qismətidir bu, sevən və yaşayan hər kəsin.
Elə ki, gerçəkliyə biz səhər göz açarıq,
Gecənin yuxusunu bağışlayarıq çətin,
Nağıl şirinliyilə bizi aldadıb atır,
Tənhalığı ayılan qəlbin ikiqat artır.
4
Qəlbini xülya deyil, incə, gercək ehtiras,
İsitmiş insan indi hansı hissləri yaşar?
Səmimiydi bu sevgi, əfsus ömrü oldu az;
Keçdi, yuxuya bənzər şirin xatirəsi var.
Ah, əlbəttə, belə dərd Xülyadan törənəndir,
Sənə nə üz veribsə, yuxuda görünəndir.
ilk nəşri – 1814
ingiliscədən tərcümə
21. 01. 225, Samara
+++++++++++++
CEORGE BYRON
Thou Art Not False, But Thou Art Fickle
Thou art not false, but thou art fickle,
To those thyself so fondly sought;
The tears that thou hast forced to trickle
Are doubly bitter from that thought:
’Tis this which breaks the heart thou grievest
Too well thou lov’st—too soon thou leavest. Читать далее
xeyrulla xayal 