SERGEY YESENİN

 İT HAQQINDA NƏĞMƏ

     Утром, в ржаном закутке,

     Где златятся рогожи в ряд…

Qızılı həsirlərin

Sıralandığı damda.

İt səhər yeddi kürən,

Küçüklə balaladı.

Axşamacan yaladı

Diliylə çəkdi sığal.

İsti qarnının altda,

Əriyib gedirdi qar.

Axşamsa toyuq-cücə,

Pərdiyə qonan çağı,

Küçükləri acıqlı,

Kişi kisəyə yığdı.

Dalıycan ana itsə,
Qaçırdı var gücüylə…

Soyuq suyunsa səthi,

Xeyli titrədi hələ…

Yalayaraq tərini,

Nəhləyib dönəndəsə,

Küçüklərdən birinə,

Ayı bənzətdi nəsə.

Baxıb göy ucalığa,

Yana-yana uladı.

Aysa yuvarlanaraq,

İtdi təpə dalında.

Kefli bir kəmağıllı,

Çırpdı daşları itə.

Ulduz kimi dağıldı
Gözləri qarın üstə.

1915
 ruscadan tərcümə

23 yanvar 2017, Samara

SERGEY YESENİN

                       (1895-1925)

       Прощай, Баку! Тебя я не увижу.
      Теперь в душе печаль, теперь в душе испуг.

Bir də görüşmərik, Bakı, əlvida,

Qəlbə qorxu dolur, qəlbi alır qəm.

Ayrılıq ürəyi sıxar, ağrıdar,

İndi “dost” sözüdür yaraya məlhəm.

+

Əlvida türk göyü! Bakı, əlvida,

Damarda qan donur, dizlərim əsir.

Fəqət ölənəcən qalar yadımda,

Blaxanı mayı, Xəzər ləpəsi.

+

Sadəcə nəğməsən! Əlvida, Bakı!

Bağrıma basıram dostu son dəfə.

Yasəmən dumanı içindən başı,

Yellənib dalımca “yaxşı yol” deyə.

Ruscadan tərcümə

29.12.2016

Samara