Müxalifətçilər iddia edirlər ki, Azərbaycanda əhalinin doxsan faizi rejimdən razıdır. Bu, çox şübhəli iddiadır.

Adamlar nədən narazıdırlar? Adamların fikri yalnız indikindən yaxşı yaşamaqdır ya başqa cür yaşamaqdır? Əgər adamların hətta doxsan faizi yox, hətta əlli faizi də başqa cür yaşamaq istəsəydi, bu, hökmən gözə dəyərdi. Göstərin bizə başqa cür işləmək istəyən müəllimlərin məktəblərini! Başqa cür yaşamaq istəyən həkimlərin palatalarını! Başqa cür yaşamaq istəyən məmurların ofislərini! Başqa cür yaşamaq işləyən professorların kafedralarını, auditoriyalarını? Niyə görə bütün məktəblər təxminən eynidir? Və bütün ofislər, kafedralar, palatalar bir-birindən seçilmir? Niyə görə əhalisinin doxsan faizi guya başqa cür yaşamaq istəyən, rejimlə siyasi, ideoloji və hətta estetik cəhətdən müxalif olan ölkəyə girəndə özünü quldurxanada ya cəngəllikdə hiss edirsən?

Mənə eə gəlir ki, əhalinin narazılığını onun rejimi dəyişmək arzusu kimi qələmə vermək illyiziyadır, təhlükəli aldanışdır. Əlbəttə, başqa cür yaşamaq istəyən adamlar var, ancaq onlar doxsan faiz deyil, onlar azdır, bəlkə də doqquz faizdir, buna görə nəinki ölkədəki idarəni, hətta bir məhəllənin də idarəsi,birgəyaşayış qaydaları dəyişmir. Biz əvvəlki kimi tayfaçıyıq, qohumbazıq, rüşvətverənik, rüşvətalanıq, vergi verməyi sevmirik, işığı, qazı fürsət tapdıqca oğurlayırıq, xəstəxanaları, məktəbləri evlərə köçürük- və bütün bunlarda təkcə rejim günahkar deyil, əsas səbəb odur ki, biz başqa cür yox, yaxşı yaşamaq arzusundayıq.