Elə ki, get-gedə əfəlləyirik,
Gücümüz bir işə daha yaramır,
Yeni gələnlərə yer verək gərək,
Necə ki, borcudur qocamanların.
+
Onda, rəhim tanrı, özün saxla sən,
Rəzil qınaqdan ki, var təbiətdə.
Böhtandan da saxla və saxla kindən,
Dəyişən həyata münasibətdə.
+
Bizdən uzaq elə gizli acığı,
Yeni və müasir dünyaya qarşı.
Orda ki, möhtəşəm süfrə açılır,
Yenilərlə dolur süfrənin başı.
+
Saxla acı dərkin həm də ödündən,
Ki, axarla gedə bilmirik daha.
Başqa gərəklilər var daha indi,
Onlar çağırılıb gedir qabağa.
+
Saxla nə vardırsa, indiyə qədər,
Dərinə atılıb gizli qalandan.
Cəncəl qocadakı qızğın həvəslər,
Qoca sevgisindən ayıbdır daha.
1866
ruscadan tərcümə
26-27. 02. 2026, Samara
++++++++++++++++
ФЕДОР ТЮТЧЕВ
Когда дряхлеющие силы
Нам начинают изменять
И мы должны, как старожилы,
Пришельцам новым место дать, –
Спаси тогда нас, добрый гений,
От малодушных укоризн,
От клеветы, от озлоблений
На изменяющую жизнь;
От чувства затаенной злости
На обновляющийся мир,
Где новые садятся гости
За уготованный им пир;
От желчи горького сознанья,
Что нас поток уж не несет
И что другие есть призванья,
Другие вызваны вперед;
Ото всего, что тем задорней,
Чем глубже крылось с давних пор,
И старческой любви позорней
Сварливый старческий задор.
Начало сентября 1866
xeyrulla xayal 