Архивы

VLADİMİ KORNİLOV. ZAMAN

(1928-2002)

Güclümü, zəifmi – olmur anlamaq,

Bilmirsən gözəldir, eybəcər ya da.

Bu mənim dövranım deyildir ancaq,

Mənimki deyildir ölkə də hətta.

 +

Canı yox elə bil ikisinin də,

Məzarlıq durumu canlıdır daha.

Ona görə qalmaq istəmirəm mən,

Bu başqa ölkədə, bu yad zamanda

2001

ruscadan tərcümə

10. 03. 2025, Samara

++++++++++++++

ВЛАДИМИР КОРНИЛОВ

 Эпоха

 

Не различу, прекрасна ли, убога,

Не разберу, слаба или сильна,

Да только это не моя эпоха

И это вовсе не моя страна. Читать далее

VLADİMİR KORNİLOV. SUVOROV

(1928-2002)

Söz-söhbət kəsilmir iki əsrdir —
Kitablar, kinolar və abidələr…

Suvorov! Suvorov! Kimdir o, nədir?

Maxno özü ondan əfəl deyildi…

 +

Bəxti gətirirdi, elə onunçun,

Fəxri, təkəbbürü həddini aşdı.

Edama apardı  o, Puqaçovu,

Kəsdi Türkiyədə, Polşada asdı.

 +

Ordu qarət edir – tatar yalandır,

Hərçənd qayda vardı – təbil çalınır,

Qoşun təpik döyür, bayraqlar öndə,

Və feldmarşalların ekipajları.

 +

Şeypur inandırır: qorxma güllədən,

Süngünün önündə düşmənin aciz.

Başını toyuqlar kimi yellədən,
Bədbəxt mujiklərsə gedir əlacsız.

 +

Gedir Feofanlar, Karplar, Zaxarlar,

Var ayaqyalını, ayaqqabılı.

Bu hərb xoruzunun dalınca qalxar,

Karpatı aşarlar, keçərlər Alpı.

 +

İsveçrənin qarı, küləyi döyən,
Binəvalar bilmir hələ vaxt olar,

Əvəzi kimi bu qələbələrin,

Moskva verilər və yandırılar.

 

ruscadan tərcümə

05-06. 03. 2025, Samara

QEYD:

“Hərb xoruzu” (orijinalda – «очаковский петух») – hərbi yürüşlər zamanı feldmarşal Suvorov xoruz kimi banlayaraq döyüşçüləri oyadırmış

++++++++++++++++++++
Два столетия разговоров –
Книги, памятники, кино…
Всё – Суворов! А что – Суворов?
Полководец-то был с Махно…
Читать далее

VLADİMİR KORNİLOV. UZUNÖMÜRLÜLÜK

(1928 — 2002)

Öləsi deyiləm mən bu əsrdə —

Hər hoqqadan çıxar, üzümə salar,

Sürünüb gedərəm, qoymaram hərçənd,

Bu əsrdə mənim meyidim qala.

 +

İyirmi birinci – tam mənə yaddır,

Krematoriyaya bənzəri də var.

Hərçənd ürəyimə o heç də yatmır,

Məndən dəri, sümük hədiyyə alar.

 +

Bu sısqa qismətdən qurd tək ularsan,

Yaşamaq istəyi var ancaq  hələ.

Sürünə-sürünə olsa da, imkan

Ver çatım iki min birinci ilə.

+

Deyil ölümsüzlük mən kimilərçin,

Pıçıltıyla deyim ona görə də:

Ümid bağlamıram rəhminə sənin,

Ölmək istəmirəm iyirmincidə.

+

Qanımı təzələ, qüvvə də ver sən,

Uzunömürlülük, Donor, ver indi!

Onsuz da hər şeyi buraxdım əldən,

 Axı mən onsuz da cavan ölmədim.

1973

ruscadan tərcümə

05. 03. 2025, Samara

++++++++++++++++++++++++

ВЛАДИМИР КОРНИЛОВ

ДОЛГОЛЕТИЕ

 

В этом веке я не помру.

Так ли, этак – упрямо, тупо

Дотащусь, но зато ему

Своего не подсуну трупа. Читать далее

VLADİMİR KORNİLOV. HEMİNQUEYİN ÖLÜMÜ

(1928-2002)

Yazıçının haqqıdır bu,
Çaxa alnına güllə.

Hökmən deyil ki, tabutu,

Rəylərlə bəzədilə.

 +

Haqqı var ki, yerini də,

Müddətini də bilə.

Qanun kimi qəbul edin,
Ya da borc sayın elə.

 +

Yoxdur burda tamah, xeyir,
Cəzalıq da yox heç nə.

Rolu yarıda aktyor,
Kəssə, haqlıdır yenə.

 +

Yoxsa məqsəd hərəkətdə,
Və rejissor isə pox.

Artist səhnəni tərk edər –

Bu, hünərdir, ayıb yox.

 

ruscadan tərcümə

04. 03.2025, Samara

QEYD:

Məşhur Amerika yazıçısı, Nobel mükafatı laureatı Ernest Heminquey 2 iyul 1961-ci ildə ov tüfəngi ilə özünü öldürüb.

+++++++++++

Владимир Корнилов

Смерть Хемингуэя

Это право писателя
Подставлять пуле лоб.
Так что необязательно
Сыпать мненья на гроб.
Читать далее

ALEKSANDR BLOK. DOSTLARA

BLOK

Gizlində düşmənik bir-birimizə,
Həsəd aparanıq, karıq, yad həm də,

Yaşaya, işləyə kaş ki biləsən,

Heç vaxt düşmənçilik nədir bilmədən,

 +

İndi nə edəsən? Çalışmırdımı,
Hərə öz evini zəhərləyərək?

Zəhər var hamının divarlarında,

Və yer tapılmır ki, baş qoya bilək.

 +

Daha xoşbəxtliyə inam itibdir,

Ölürük gülməkdən, dəliyik, dəli,

Küçədən içkili baxırıq indi,

Necə evlərimiz uçub-dağılır.

 +

Həyatda, dostluqda xəyanətkarıq,

Danışıb sözləri veririk yelə.

Beləcə bəlkə yol arıtlayırıq,
Arxamızca uzaq oğullar gələ.

 +

Gicitkən içində, çəpərin altda,
Zavallı süüklər çürüyən zaman,

Olar hansısa bir tarixçi peyda,
Bizdən əsər yazan, basıb-bağlayan…

 +

Ancaq ehtimal var bezdirər andır,

Yazıq uşaqları öz əsəriylə

Say-hesabı olmaz sitatlarının,
Doğumla, ölümlər illəri hələ…

 +

Hüznlü qismətmiş — şən keçən ömür,
Necə mürəkkəbmiş, necə də çətin,

Sonra dosent səni mövzu götürür,

İşi, çörəyisən tənqidçilərin…

 +

Soxasan özünü qalın kol-kosa,

Əbədi yuxuya gedib yatasan
Lənətə gələsiz, kitablar, susun,
Yox, mən yazmamışam sizi heç zaman!

  1. 07. 1908

Rruscadan tərcümə

22-23. 10. 2024, Samara

+++++++++++++++

АЛЕКСАНДР БЛОК

ДРУЗЬЯМ

 

Друг другу мы тайно враждебны,

Завистливы, глухи, чужды,

А как бы и жить и работать,

Не зная извечной вражды! Читать далее

İQOR SEVERYANİN. QOCALAN ŞAİR

ИГОРЬ СЕВЕРЯНИН

Qocalan şair…İki sözdə iki məna var

Birinci sözdə qış var. Yazdır ikincisində.

Sevinc gətirmir bizə bəzən hətta ağuşlar,
Yazsa həmişə yazdır, necə qüssəlisə də.

 +

Qocalan şair… Kədər var bu yanaşılıqda!

Hələ yetişəcəksə misraların meyvə tək,
İlhamın şiddətindən ürəyin xəstə halda —

Məşəqqətdir yaşamaq, duymaq və nəğmə demək…

 +

Qocalan şair… yenə kipriklərində nəm var,

Səsini təlaş sıxır, içində ah çəkirsən.

Tez-tez yuxuna girir görmədiyin qadınlar,

Görüşsən hansıyla da, şübhələnirsən hökmən…

 +

Qocalan şair… Zərif, sadəlövh və həlimdir,

Asılı olmayaraq yaşdan, gəncdir həmişə,

İşvəkar qarılara daha çox bənzəmirmi

Qocalan şair, eşqi  çevirən pərəstişə?

1933

ruscadan tərcümə

21-22. 10. 2024, Samara

 +++++++++++++++++

ИГОРЬ СЕВЕРЯНИН

СТАРЕЮЩИЙ ПОЭТ

Стареющий поэт… Два слова — два понятья.
Есть в первом от зимы. Второе — все весна.
И если иногда нерадостны объятья,
Весна — всегда весна, как ни была б грустна.
Читать далее

BELLA AXMADULLİNA. «KEÇMİŞDƏ BAXILAN TƏK BAXIRAM QADINLARA…»

Keçmişdə baxılan tək baxıram qadınlara,

Dərin bir ehtiramla, baxış yayındırmadan.

Necə xoşa gələndir oturub-durmaqları,

Başlarını əyməyi, əl işi görən zaman.

 +

Yaxın sayıram ancaq kişi tayafasını mən,

Ona xas düşüncələr, savaşlar və hoqqalar,

Ağırlığı altında qırışların əyilən,
Alınlarında necə gözəllik, əzəmət var.

 +

Kişi – döyüşçü, kişi —  yaradır kitab, elm.
Ali bir oxşarlığı iddia eləyərək,

Mən də nəcibliyimlə, sənətkarlığımla həm

Fikrim var çatam kişi mərtəbəsinə gərək.

 +

Mən onların tayıyam. Zaman olub ki, bəzən,

Sınq-salxaq bir taxtın üstündə çömbələrək,

Enməməkçin arada olan fərqə qədər mən,

İçmişəm, geri atıb başımı kişilər tək.

 +

Eyni şərəf, məhkəmə bizi sonda gözləyir,
İşləmişik bərabər ciddi və bacarıqla.

Açıb buna əks olan mahiyyəti elə bil,

Zəng kimi cingildəyir qulaqlarımda sırğa.

 +

Və bu cingiltilədə — pərişanlıq və qüssə, var

Bir uşaq zəifliyi, müdafiəzisliyi,

Kişi çiyinlərinə eləyirəm etibar,

Bərabərsizlikdəki əzablı şirinliyi.

1960-61

ruscadan tərcümə

18-19. 10. 2024, Samara

++++++++++++++++++

БЕЛЛА АХМАДУЛЛИНА

 

Смотрю на женщин, как смотрели встарь,

с благоговением и выжиданьем.

О, как они умеют сесть, и встать,

и голову склонить над вышиваньем.
Читать далее

BELLA AXMADULLİNA. «DÜŞMƏN OLDUĞUNU GÜMAN EDİRDİM…»

BELLA AXMADULLİNA

Düşmən olduğunu güman edidim,
Deyirdim başıma böyük bəlasan.

Yalançı imişsən sən demə adi,

Ucuzmuş, hər necə oyun çıxarsan.

 +

Manej meydanında sən,

Sikkə ataraq qara,

Fal açırdın, biləsən,

Sevirəm, sevmirəm ya.

 +

Şarfla bürüyürdün ayaqlarımı, dolayırdın,

Orda, Aleksandr bağında bir dəm.

Əlimi isidir, hey aldadırdın,

Mən də, düşünürdün, yalan deyərəm.

 +

Yalan sıxlaşırdı başımın üstdə,

Elə bil ki, quzğun dəstəsi idi.

 +

İndisə son dəfə vidalaşırsan,

Gözlərdə nə göylük, qaralıq nə də.

Eh, yaşayacaqsan, unudub asan,

 Mənim gəlməyəcək heç eynimə də.

 +

Hər şey necə də əbəs,
Necə də gülüncdür həm,

Sən sağa gedəsisən,
Mən sola getməliyəm.

1957

ruscadan tərcümə

17. 10. 2024, Samara

+++++++++

БЕЛЛА АХМАДУЛЛИНА

Я думала, что ты мой враг…

Я думала, что ты мой враг,
что ты беда моя тяжелая,
а вышло так: ты просто враль,
и вся игра твоя — дешевая.
Читать далее

BELLA AXMADULLİNA. NEÇƏNCİ İLDİR Kİ, MƏNİM KÜÇƏMDƏ…

(1937-2010)

Neçənci ildir ki, küçəmdə mənim,
Addımlar səslənir – dostlarım gedir.

Pəncərəm dalında zülmətə yəiqn,

Xoşdur doslarımın ləng gedişləri.

 +

Tökülüb qalıbdır dostların işi,
Evlərdə nə çalan, nə oxuyan var.

Deqa qızlarıdır həminki kimi,

Mavi lələkləri tumarlayanlar.

 +

Müdafiəsizlər, bu gecə sizi,
Ümid edirəm ki, qorxu oyatmaz.

Dumanla qapayır gözlərinizi,
Dostlar, xəyanətə gizli ehtiras.

 +

Təklik, xarakterin nə sərtdir sənin!

Fırladıb parlayan dəmir pərgarı,
Sakit qapayırsan necə çevrəni,

Vecinə almadan vecsiz andları.

 +

İndi çağır məni və təltif elə,
Sənlə əzizlənən ərköyünəm mən.

Sinənə sığınıb tapım təsəlli,
Səmavi buzunla həm yuyunum mən.

 +

Barmaqlarım üstdə meşəndə durum,

Öləziyən jestin bitdiyi yerdə.

Bir yarpaq qaldıırıb üzümə tutum,

Yetimlik hiss edim həzz kimi birdən.

 +

Səssizlik bağışla kitabxanandan,

Və sərt motivlər ver konsertlərindən.

Unudaram – indi müdrikəm daha –

Sağ olanlar və ölənlərin mən.

 +

Və dərk eləyərəm ağıl nə, dərd nə,
Mənimlə bölüşər sirrini şeylər.

Təbiət söykənib çiyinlərimə,

Uşaq sirrlərini hamıya söylər.

 +

Və göz yaşlarından, qaranlıqdan həm,
Və keçmişin yoxsul nadanlığından,

Görünər, əriyib gedər yenidən,

Dostlarımın gözəl surəti onda.

1959

ruscadan tərcümə

15-16. 10. 2024, Samara

+++++++++++++++++++

БЕЛЛА АХМАДУЛЛИНА

ПО УЛИЦЕ МОЕЙ…

 

По улице моей который год
звучат шаги — мои друзья уходят.
Друзей моих медлительный уход
той темноте за окнами угоден.
Читать далее

SAŞA ÇORNI. MÜHACİR NƏĞMƏSİ

saşa çornı

Yarısəs oxuyuram, dinir balalayka həm
Lap astadan, oxuya bilmərəm mən ucadan.

“Sizdən rica edirəm, — deyib mənə sahibəm,

Yaşayın, ayı kimi böyürüb-bağırmadan.

Kafe-şantan deyil ha, dost, bura sənin üçün,

Oxuyursan, narahat olur kirəkeşlərim…”

İtilsin cəhənnəmə — axı bazardır bu gün,
İçkiliyəm özüm də, öz yerindədir kefim!

Ucuz çaxır vurmuşam, elə çox yox, azacıq,

Beş parç pivə içmişəm sonra gəlib həvəsə…

Atılıbdır sandığın üstünə ağ yaxalıq,

Ortadan dikəlibdir çarpayım da nədənsə…

 

Coşaraq cingildəyin, simlər, zınqrov kimi,

Yayılsın həndəvərə səsiniz dalğalanaq,

Sakit seyrək meşənin arxasında necə ki,

Şikayətlə nə qədər dinsə, yorulmur ancaq.

Cingildəyin, simlərim… xovlu toz kimi qarsa,

Hərlənərək toxunur yanaqlarıma indi.
Orlov rəvayəti tək uzaqlarda canlanar,

Sahillərlə sıxılıb axan çay üzərində.

Şam meşəsinin üstdə yanır qürub tonqalı,

Yekə qar topaları daha da mavilənir.

Simləri ehtirasla barmaqlar qamarlayır,
Ladlar daha ucadan, daha da sərbəst dinir…

Simlər dinin!… Aha, bu, xanımdır qapı döyən

Dərhal “Entrez” deyirəm. Söndürülüb işıq da.

Pardon, madame, — sırıqlı geyindiyimə görə.

Oxuyurdum? Vallah, yox! Haçan oxudum, harda?”

1924

ruscadan tərcümə

12-13. 10. 2024, Samara

+++++++++++++++

САША ЧЕРНЫЙ

 

Эмигрантская песня

 

Пою вполголоса, чуть плещет балалайка,—

       Нельзя мне громче петь…

«Я вас прошу, — сказала мне хозяйка,—

       Не рявкать, как медведь!

Моих жильцов тревожит ваше пенье,

       Здесь, друг мой, не шантан…» Читать далее