Архивы

ANNA AXMATOVA. “SƏNƏ İTAƏT ETMƏK? DƏLİ OLMUSAN MƏGƏR?”

Фев9

AKHMATOVA

Sənin itaət etmək? Dəli olmusan məgər?

Tanrı iradəsinə yalnız itaətliyəm,

Ürəyim nə titrəyiş, nə də ki, ağrı istər,
Bir cəlladdır ər mənə, onun evisə türmə.

 +

Yaxşı baxanda ancaq.. .Özüm gəldim mən axı,

Çöldə külək qıy çəkib, dekabr doğulanda

Sənin əsirliyində işıq selləri axır,

Zülmətsə keşik çəkir pəncərənin dalında,

 +

Çırpılır üzülüncə bəd havasında qışın,

Quş da şəffaf şüşəyə beləcə bədəniylə.

Və ağ qanadlarına qan ləkələri düşür.

 +

Daha rahatam indi, bəxtəvərəm də elə,

Əlvida, mehribanım, həmişə əzizimsən.

Açmısan mən qəribə çünki öz qapını sən.

1921

Ruscadan tərcümə

  1. 02. 2024, Samara

++++++++++++++

 Анна АХМАТОВА

 Тебе покорной? Ты сошел с ума!
Покорна я одной Господней воле.
Я не хочу ни трепета, ни боли,
Мне муж — палач, а дом его — тюрьма. Читать далее →

ANNA AXMATOVA. DURUB CƏNNƏTİN AĞ ASTANASINDA

Фев8

AKHMATOVA

Durub cənnətin ağ astanasında

Qanrılıb qışqırdın: “Səni gözlərəm!”

Vəsiyyət elədin son nəfəsində,
Həm xeyirxah olum, yoxsul olum həm.

 + 

Haçan ki, şəffafdır üzü göyləri ,

Cingiltili səslə qanad çalaraq,

Görür son tikəmi necə bölürəm,
Çıxıb qabağıma kimsə əl açcaq.

 +

Elə ki, döyüşdən çıxanlar kimi,

Buludlar üzürlər bələnib qana,

Eşidir o mənim dualarımı,
Çatır sevgi dolu sözlərim ona.

iyul 2921

ruscadan tərcümə: 08. 02. 2024, Samara

+++++++++

Анна АХАМАТОВА

На пороге белом рая,
Оглянувшись, крикнул: «Жду!»
Завещал мне, умирая,
Благостность и нищету. Читать далее →

ANNA AXMATOVA. “DAHA GEDİB-GƏLMƏZ SƏNİN NƏFƏSİN…”

Фев5

AKHMATOVA

Daha gedib-gəlməs sənin nəfəsin,
Əbədi yatağın – qar.

Süngü yaraların iyirmi səkkiz,

Beş də güllə yaran var.

Dosta mən hədiyyə tikirdim axı,

Döndü sovxaya.

Sevir, sevir qanı rus torpağı,
Sevir Rusiya.

1921

ruscadan tərcümə

05. 02. 2024, Samara

 +++++++++++

Анна АХМАТОВА

 Не бывать тебе в живых,
Со снегу не встать.
Двадцать восемь штыковых,
Огнестрельных пять.
Горькую обновушку
Другу шила я.
Любит, любит кровушку
Русская земля.

1921 г.

 

ANNA AXMATOVA. YESENİNİN XATİRƏSİNƏ

Фев4

AKHMATOVA

 Getmək olar sadəcə, həyatı tərk edərək,

Düşüncəsiz, ağrısız,  yanmaq olar sonacan.

Ömrü belə işıqlı ölümlə sona vermək,

Rusiya şairinin qisməti deyil ancaq,

 + 

Quş qanadlı ruhuna yəqin qurğuşun elə,
Açar hüdudlarını göylərin, çatmamış vaxt.

Ya xırıltılı dəhşət qıllı pəncələriylə,
Ürəyi süngər kimi sıxar, çıxınca həyat.

 

1925

ruscadan tərcümə

04. 02. 2024, Samara

Tərcüməçinin qeydi: rus şairlərinin cavan ölməsi – dueld, .intihar və c. — əslində Puşkin və Lermontovun dueldə ölümündən sonra yaranmış sterotipdir. Rus şairlərinin də hər yaşda ölənləri var. Puşkinin müasiri Tyütçev 73 yaşında ölüb, Afanasi Fet daha çox yaşayıb. Axmatova özü 76 yaşında ölüb. Ancaq stereotiplərlə mübarizədən qalib çıxmaq olmaz, bu stereotip çoxdan arxetipə, saysız şeirlərin. nəsr, dram əsərlərinin mövzusuna çevrilib….

Ancaq məsələnin nə yerdə olduğunu bilməyə dəyər. Füzuli deyiri: “Aldanma ki, şair sözü, əlbəttə, yalandır…”

+====================

Анна Ахматова

Памяти ЕСЕНИНА

Так просто можно жизнь покинуть эту,
Бездумно и безбольно догореть.
Но не дано Российскому поэту
Такою светлой смертью умереть. Читать далее →

ANNA AXMATOVA. ŞAİR

Фев3

AKHMATOVA

(“Peşə sirləri” silsiləsindən)

 

Görəsən iş sayan varmı bu işi, —

Qayğısız, zəhmətsiz keçir həyatın.

Hansı nəğmədəsə nəsə eşidib,

Özünə çıxırsan zarafatyana.

 +

Və kiməsə məxsus şən bir skertso

Yer alır hansısa misralarında.

And içirsən parlaq zəmi arası,
Zavallı ürəyin naləsi budur.

 +

Sonrasa meşəyə qulaq verirsən,

Lal-dinməz dayanıb-dursa da şamlar.

Nə qədər ki, duman həndəvərindən,
Tüstü pərdəsiylə asılı qalar.

 +

Sağımda, solumda olanları da,
Götürürəm əsla günah duymadan.

Azca bu məkrli həyatdan, amma,

Gecə sükutundan hər şeyi tamam.

 

1959-cu ilin yayı, Komarovo

Ruscadan tərcümə

03. 02. 2024, Samara

 ++++++++++++++++

Анна АХМАТОВА

ПОЭТ

 

Подумаешь, тоже работа, –
Беспечное это житье:
Подслушать у музыки что-то
И выдать шутя за свое. Читать далее →

MARİNA TSVETAYEVA. EPİTAFİYA

Фев2

cvetaeva

Yaz otuyla örtülü torpaq altda yatanın,

Bəd fikir, günahını bağışla, Tanrı indi!

Gəlmə idi, azardan üzüldü onun canı,

O, uşaq gülüşünü, mələkləri sevirdi.

+

Ali qüvvəni hərçənd yenməyə çalışardı,

Ağappaq yasəməndə əzmədi ulduzları,
Zərif, incə uşaqdı  bütün günahlarında,

Elə buna görə sən bağışla onu, Tanrı!

1910-cu illər

ruscadan tərcümə

02. 02. 2024, Samara

++++++++++++++

Марина Цветаева

Эпитафий

Тому, кто здесь лежит под травкой вешней,
Прости, Господь, злой помысел и грех!
Он был больной, измученный, нездешний,
Он ангелов любил и детский смех.

Читать далее →

MARİNA TSVETAYEVA. «ADI DƏYİŞİLSİN!…!

Фев1

cvetaeva

“Adı dəyişilsin!” – Biri var əmr,
Tamam ayrı şeydir səsisə xalqın.

Dəfndən bir saat keçənə qədər,
O dağa deyildi “Voloşin dağı”.

 +

Dörd əsr ərzində o dağ  Yanıçar

Adı daşımışdı, və ona baxıb,

Hörməti və adı olan tatarlar

Deyərdilər “Böyük Adamın Dağı”.

 

22 may 1935

ruscadan tərcümə

01. 02. 2024, Samara

QEYD: Yeniçar və ya Kuçuk-Yenişar – Koktebeldə yüksəklik (192 m) Rus şairi Maksimilian Voloşin burda dəfn edilib.

 +++++++++++++++++++++++++

Марина Цветаева 

Переименовать! Приказ…

— «Переименовать!» Приказ —
Одно, народный глас — другое.
Так, погребенья через час,
Пошла «Волошинскою горою» Читать далее →

MARİNA TSVETAYEVA.“GECƏ KİMSƏ YATIR? YATAN YOX GECƏ!”

Янв31

cvetaeva

Gecə kimsə yatır? Yatan yox gecə!

Körpə oyaq, ağlar beşiyindəcə,

Ölümü önündə oturur qoca,

Bitmir əziziylə söhbəti gəncin,

Dodaqlar şirindir, baxışlar incə…

 +

Yatsan  — yenə burda oyanarmısan?

Tələsmə, sonra çox yatarsan insan!

 +

Sayıq keşikçisə evlərə bir-bir,

Baş çəkir, gül rəngli fənərlə gəzir.

Yatanın başının üstdəcə durur,

Ağac toppuzusa ona hay vurur:

 +

— Xoşluqla deyirəm! Yuxudan oyan!

Yoxsa əbədilik yatarsan, insan!

1916

ruscadan tərcümə

31 01. 2024, Samara

 +++++++++++

Марина ЦВЕТАЕВА

 

Кто спит по ночам? Никто не спит…

Кто спит по ночам? Никто не спит!
Ребенок в люльке своей кричит,
Старик над смертью своей сидит,
Кто молод — с милою говорит,
Ей в губы дышит, в глаза глядит. Читать далее →

MARİNA TSVETAYEVA. ASYA ÜÇÜN

Янв28

cvetaeva

Sən xoşuma gəlirsən: elə cavansan ki, sən,
Yatmırsan yarım ayda bir gecən yarı da.

Hansı şəhərlərdə ki, baxıb dalınca kimsə,

Xəritədə yerləri həmişə yadındadır.

 +

Kitab dalınca kitab yazırsan, kitab ancaq,

Oxumursan, gözəlsən yorğun, halsız olanda.

Tanrı səndən əlifba dərsi alan bir uşaq,
Onda qalmış Kant ola, Şellinqlə Nitsşe ya da.

 +

Sənin şıltaqlığındır sənə bütün bu aləm,

Bizm dünyamızsa heç olmamış səndən əvvəl.

Və başının üstündə heç nə olmamışdır, həm

İndi də yoxdur heç nə — vardır ancaq bu göylər.

1915

ruscadan tərcümə

28. 01. 2024, Samara

Qeyd: Asya – Marina Tsvetayevanın bacısı Anastasiya Tsvetayeva, yazıçı, memuarçı. Stalin dövründə uzun illər türmədə, həbs düşərgələrində və sürgündə olub.

+++++++++++++++

Марина ЦВЕТАЕВА

АСЕ

Ты мне нравишься: ты так молода,
Что в полмесяца не спишь и полночи,
Что на карте знаешь те города,
Где глядели тебе вслед чьи-то очи. Читать далее →

MARİNA TSVETAYEVA: «ALOVLU BACILAR, CƏHƏNNƏMLİKİK…»

Янв27

cvetaeva

Alovlu bacılar, cəhənnəmlikik,

Orda qaynar qətran içərik hökmən.

Tanrıya alqışlar çox da deyirik,
Hər alqış qopsa da ürəyimizdən.

+
Cəhrə arxasında, beşik başında,

Gecə otursaq da mürgü vurmadan.

Yapıncı altında qaçırılan da

Biz idik, kolazla aparılan da.

 +

Don geyərək zərif Çin ipəyindən,
Biz idik səhərdən gözəl bəzənən.

Cənnət nəğmələri biz idik deyən,

Çöldəcə, ocağın başında bəzən.

 + 

Səhlənkar dərzidən nə ummaq olar? –

Tikə ya tikməyə -dağılacaqdır! –

Bizdik rəqqasələr, tütək çalanlar,

Biz bütün dünyanın xanımlarıydıq!

 +

Cıındırla örtərdik aybımızı gah,
Saçımız bürclərə gah sarılırdı.

Bizdik türmələrdə, kefxanalrda,
Unudan göylərə içilən andı.

 + 

Əhdi bada verdik —  cənnətin alma
Bağını ulduzlar bəzəyən zaman.

Lütfkar bacılar! Əziz bacılar,
Bizə cəhənnəmdir, bilin, yazılan!

Noyabr 1915

26-27. 01. 2024, Samara

ruscadan tərcümə

+++++++++++++

 Марина ЦВЕТАЕВА

«Быть в аду нам, сестры пылкие…»

 

Быть в аду нам, сестры пылкие,
Пить нам адскую смолу, —
Нам, что каждою-то жилкою
Пели Господу хвалу!

Читать далее →