Azərbaycanda “nurçularla” mübarizənin ön sırasında gedən Eynulla Fətullayev türk məktəblərinin bağlanmağına elə şaddır ki, deyəsən, onların yerində oğraşlıq məktəbi açılacaq və Eynulla da baş direktor təyin ediləcək.
Архив тегов | Eynulla Fətullayev
FƏTULLA VƏ FƏTULLAYEV
Azərbaycanda nurçulara qarşı geniş mübarizə başlanıb. Nəhayət, Lazım gəlib çıxıb Azərbaycana, ancaq prezidentə məsləhət görüb ki, erməni işğalçılarından qabaq nurçularla mübarizə lazımdır, çünki ermənilər nurçulara baxanda adam balasıdırlar, quzudurlar.
Mübarizə şiddətli olduğu kimi həm də çətindir, çünki nurçu alnına yazmayıb ki, o, nurçudur, qoluna da əski parası bağlamayıb. Buna görə nurçunu şiədən, sünnüdən, namuslu-qeyrətli məmurlardan, şərəfli zabitlərdən, ölkə dayağı olan varlılardan və varlıların gül balalarından seçmək çətindir. Düzdür, deyirlər ki, nurçular körpə uşaqları oğurlayıb qanlarını içirlər, ancaq onları hadisə yerində tutmaq çətindir, çünki çox fəndgirdirlər. Bəzilərinin dediyinə görə, nurçuların quyruğu olur, ancaq bu quyruq da göz qabağında deyil, gərək insanı saxlayasan, cibinə tiryək atasan, soyundurasan. Bir sözlə, Azərbaycan dövləti çox mürəkkəb bir vəzifəni həyata keçirir və bu işdə yaxşı ki, jurnalistlər köməyə gəlirlər. Məlumdur ki, jurnalistlər çox nadir iy bilən olurlar. Nurçulardan isə xüsusi bir iy gəlir. Buna görə də poluis nurçu axtarışına çıxanda özüylə jurnalist götürür. Əvvəllər it götürürlərmiş, ancaq itlər çaş-baş qalıb nurçu yerinə şiə, vahhabi, cünnü, sələfi, oliqarx, gömrükçü saxlayırmış. Jurnalistlər isə təsadüfi hallarda səhv edirlər. Ən yaxşı iy bilən jurlalist isə Eynulla Fətullayevdir. Nurçunun iyini bir neçə kilometrdən duyur və ipini qırıb götürülür. Polislər də onun dalınca. Eynulla bəy bir dəfə də çaşmayıb və tutduğu vətəndaşların hamısı nurçu çıxıb. İndi bütün Azərbaycan xalqının gözü Eynulla Fətullayevdədir. Eynulla bəyin himayəsinə xeyli jurnalasit verilib ki, onlarla təlim keçsin. Deyirlər ki, Azərbaycandakı bütün nurçular tutulandan sonra Eynulla Fətullayev Türkiyəyə gedəcək. Ərdoğan Bakıya gələndə İlham Əliyevə deyib: “Bu oğlanı ver bana bir-iki aylığa, İlham qardaş, yoxsa nurçular məni yıxıb sürüyəcək və bəlkə başıma pislik də gətirəcəklər”.
Uğurlar, Eynulla bəy! Ağart xalqımızın üzünü! Tanrı sənin burnunu bizə çox görməsin!
ПО ПОВОДУ СТАТЬИ РАСИМА АГАЕВА “УТРО НАШЕЙ ЕВРОИНТЕГРАЦИИ» , ОПУБЛИКОВАННОЙ НА САЙТЕ «HAQQIN.AZ”
1.Помнит ли автор, что при Сталине «строительство новой жизни» производилось штабелями трупов?
2.Помнит ли автор, что значительная часть его страны оккупирована и Баку, как не оккупированная ее часть, просто обязан был приютить переживших гуманитарную катастрофу людей. Или, по мнению автора, прежде некий городской худсовет должен был проверять культурный уровень беженцев?
3.«Русскоязычный азербайджанец» в Баку или в любом другом месте Азербайджана – это нонсенс. Хорошо, когда азербайджанец владеет другими языками, но когда у него родной – не азербайджанский, это означает, что его страна – колония. Без словесной культуры нет страны, а словесную культуру «русскоязычный азербайджанец» создать не может.
4.Я прекрасно понимаю господина Агаева – ему хотелось бы жить в соседстве с евреями, армянами, русскими, но только не со своими соотечественниками, на которых худо-бедно держится страна. Г-ну Агаеву хотелось бы культурно отсталых соотечественников загнать в «бантустаны», в которых большинство из нас находилось в советское время. Пока г-н Агаев наслаждался культурным общением со своими еврейскими, армянскими соседями, его ровесники выращивали хлопок, табак, хлеб, виноград, дети половину учебного года проводили на полях… А когда эти труженики появлялись в Баку, подвергались дискриминации и унижению не только со стороны русских или армян, но в первую очередь со стороны «русскоязычных» азербайджанцев, которые азербайджанцами-то себя не считали. Себя они, думаю, скорее, считали субэтносом.
5. Воспоминания о безукоризненно чистом Баку во многом миф. Баку семидесятых годов я хорошо помню, он чистым не был и не мог быть, хотя бы потому, что в городе не было воды. А рассказ об окурке мне напоминает эпизод из фильма «Где Ахмед?». Соцреализм…
6.У г-на Агаева возмущение должно вызвать не его некультурные соотечественники, а тот же бульвар, который со своими баобабами является вызовом, кроме всего прочего, здравому смыслу. Когда многие школы топятся дровами, которые собирают сами школы, такая роскошь иначе как пир во время чумы не назовешь.
7.Умилительное воспоминание о кровавом тиране – это признак серьезной нравственной проблемы у автора. Он готов сдать собственную страну кому угодно – Сталину, Шаумяну – только бы ему было комфортно. Нет для него никакого дискомфорта от того, что нация пережила катастрофу, от потери Шуши. Есть тоска по русскоязычному Баку, где азербайджанцев с азербайджанским языком называли «чушками»…
27.01.14
QAŞINMA AZARI
Buranın çoxlu bərkgedən azərbaycanlılarından fərqli olaraq, Mirzə Cəlilin peyk antennası yoxdur və buna görə Mirzə Əlil vətənin şəklinə və səsinə həsrət qalıb. Ancaq bircə oktyabrın on beşində camaat Azərbaycanda elə bərkdən səs verirdi ki, mən burda açıq-aydın eşidirdim. Bir qışqırıq, bir bağırtı, bir nərilti, bir mələşmə vardı ki, gəl görəsən! Hamıdan uca Eynulla Fətullayev qışqırırdı. Ona nə qədər deyirdilərsə ki, a bala, sən dustaqsan, sən vətən xainisən, sən səkkiz il yarım iş almısan, sən səs verə bilməzsən, bu başıbəla jurnalist elə dediyini deyirdi, yəni “gərək mən səs verəm”. Sonra, eşitdiyimə görə, aparıb bunu salıblar karserə ki, orda səsi çıxmasın. Eynulla bəy başlayıb daha da bərkdən qışqırmağa. Onda əlacsız qalıb döşəniblər bunun üstünə dəyənəklə ki, bala, sən seçki qanununu pozursan, sənin seçki hüququn yoxdur. O da deyib ki, mən bu ölkənin vənandaşıyam, gərək mən də səs verəm. Siz öləsiniz, bu ləvəndin ağzına skotç yapışdırmasaymışlar, Mərkəzi Seçki komissiyasının tappataraz işi pozulacaqmış.
Hə, bunun səsi təzə kəsilmişdi ki, başladı səs verməyə “Azadlıq” qəzetinin redaktoru Qənimət Zahid, qardaşı Mİrzə Sakit də qoşuldu ona. Bunları da əvvəl istədilər xoşluqla başa salsınlar ki, a bala, siz türmədəsiniz, suizin səsinizə elə bilin ki, it dəyib və belə səs möhtərəm prezidentə lazım deyil. Qardaşlar qayıdıb ki, it-zad dəyməyib bizim səsimizə və elə qıyya çəkiblər ki, bəzi Avropa paytaxtlarında da eşidilib. Güya prezident Sarkozi arvadına deyib ki, Karla, bu səs deyəsən Bakıdan gəlir, özü dı dustaq səsinə oxşayır. Karla da deyib ki, a kişi, işində ol, üzüni indi görürəm. Nə dustaq, Bakıda demokratik seçkidir, camaat sevgisindən, məhəbbətindən belə qışqıra-qışqıra səs verir. Yadında deyil, biz təzə-təzə sevişəndə necə qışqırırdıq?
Düzü, mən özüm də Azərbaycandan gələn qışqırmanı, mələşməni eşitdikcə cavanlığım yadıma düşürdü, Marksı, Engelsi, Lenini, Stalini, Bağırovu xatırlayırdım. Ah, cavanlıq!
Düzü, mən bir az bikef oldum ki, Rusiya vətəndaşıyam, yəni əslində Rusiya vətəndaşı olduğuma yox, Azərbaycanda möhtərəm prezidentə səs verə bilmədiyimə görə. Getdim Volqanın qırağına, istədim var gücümlə qışqırım, səsim gedib çata düz Bakıya, Mərkəzi seçki komissiyasına. Ancaq nə qədər güc elədim, səsim çıxmadı, çünki məni ağlamaq tutmuşdu və mən elə çay qırağında oturub hönkür-hönkür ağladım…
Burda bir həkim tanışım var, ondan soruşdum ki, ay həkim, niyə bizim camaat belə padşah sevəndir. Cavab verdi ki, bu, vergi kimi bir şeydir verilib bizim xalqa. Özü də padşahçılıq bir az oxşayır qaşınma xəstəliyinə, yəni qoturluğa. Qotur adam, üzdən iraq, nə qədər çox qaşınırsa, o qədər də çox qaşınmaq istəyir. Padşah sevənin sevgisi padşahı hər dəfə televizorda görəndə, hər dəfə səsini eşidəndə artır. Bu həkim deyir ki, güya şahsevənlərin sevgisi qanlarını elə qaynadır ki, dərilərinə qaşınma gəlir və bunlar gedib xəlvətcə padşahın heykəlinə sürtünüb dincəlirlər. Bu həkim and içdi ki, Ulyanovsk şəhərinə gedəndə şahsevər soydaşlarımızın gecəgözü milli öndərimizin heykəlinə sürtündüklərini öz gözləriylə görüb. Dedi və özü də Mirzə Əlilin başına and içdi.
İndi oturub fikirləşirəm ki, həkim bəlkə mənimlə zarafat eləyib. Ancaq zarafat eləyirdisə, bəs mənim başıma niyə and içirdi? Başınız haqqı, qalmışam lap məəttəl!
Mirzə Əlil
30.10.08, Samara
xeyrulla xayal 