Архив тегов | Rudyard Kiplinqin şeirləri

RADYARD KİPLİNQ. XATIRLARAM KİMƏM MƏN…

Дек2

eleph_wild4

Xatırlaram kiməm mən. Kəndirdən və ciyədən daha yorulmuşam mən,

Yada düşər qabaqkı gücüm və meşələrdə gördüyüm bütün işlər.

Daha satan deyiləm belimi bir neçə dərz şəkər qamışına mən,

Gohum-qardaş yanına üz tutaram, mənə də məskən olar meşələr.

 +

Gedərəm bütün günü, hava qaralanacan, açılanacan səhər,

Dadaram küləklərin məsum öpüşlərini, saf sular çəkər sığal.

Sındıraram dirəyi, düşməz heç yadıma ki, topuğumda həlqə var,

Sevimli yoldaşlara qoşulub oynayaram, bilmədən nədir ağa.

ingiliscədən tərcümə

26.11. 2024, Samara

+++++++++++++

RUDYARD KIPLING

I will remember what I was

 

I will remember what I was.  I am sick of rope and chain—

    I will remember my old strength and all my forest-affairs.

I will not sell my back to man for a bundle of sugar-cane.

    I will go out to my own kind, and the wood-folk in their lairs.

 

 

I will go out until the day, until the morning break,

    Out to the winds’ untainted kiss, the waters’ clean caress.

I will forget my ankle-ring and snap my picket-stake.

    I will revisit my lost loves, and playmates masterless!

RADYARD KİPLİNQ. HEYVANLAR ÇOX MÜDRİK, AĞILLIDIRLAR

Окт25

kiplinq

Heyvanlar çox müdrik, ağıllıdırlar,
Yalan heç nə çıxmaz ağızlarından.

Söhbət eləyirlər həmişə sözsüz,
Qardaşdan artıqdır öküzə öküz.

Çöldə işlərini vuranda başa,
Birgə dincəlirlər onlar həmişə.

İnsan bir-birindən aralı salır,
Onları biziylə və qamçısıyla.

İpək qulaqlara elə bağırır,

Yazıq heyvanların yarır bağrını.

Sonra torpağını şumlayan zaman,

Deyir: “Başa düşür, deyəsən, heyvan”.

Ancaq azad olub boyunduruqdan,

Yenə vurulmaqnan böyürləri qan,

Heyvanlar tövləyə qayıdan zaman,

Deyirlər: “Qamçıydı bizlə danışan”.

 

ingiliscədən tərcümə

25. 10. 2024, Samara

+++++
RUDYARD KİPLİNG

The beasts are very wise

 

The beasts are very wise,

Their mouths are clean of lies;

They talk one to the other,

Bullock to bullock’s brother,

Resting after their labours,

Each in stall with his neighbours.

But man with goad and whip,

Breaks up their fellowship,

Shouts in their silky ears

Filling their souls with fears.

When he has tilled the land

He says, ‘They understand.’

But the beasts in stall together,

Freed from yoke and tether,

Say, as the torn flanks smoke,

‘Nay, ’twas the whip that spoke.’