ALEKSANDR BLOK. «MƏNƏ BİR DİLƏNÇİ SƏFEH İLİŞDİ…»

Küçədə dilənçi səfeh ilişdi,

İzləyir o məni qarabaqara.

“Pulların hardadır?” “Pulları içdim”.

“Bəs ürəyin?” “Atdım onu girdaba”.

 

“İstədiyin nədir?” “İstəyirəm mən,

Mənim tək olasan gərək səmimi,

Miskinliyində də həqir, sən mənim kimi.

Elə bircə budur, dost, mən istəyən”.

 

“Niyə soxulursan özgə qəlbinə?

Yeri öz yolunla, məndən aralan!” –

“Biz iki nəfər tək gəlirik sənə?

Boş yerə, əzizim: ətrafa boylan…!»

 

Və elə doğrudan (nə işə düşdüm!)

Baxıram – heç kim yox yaxınlığımda…

Ciblərimə saldım əlimi – boşdur…

Ürəyimə baxdım – birdən ağladım…

30 dekabr 1913

ruscadan tərcümə

12. 02. 2026, Samara

++++++++++++++++++++

Александр БЛОК

 

Пристал ко мне нищий дурак,

Идет по пятам, как знакомый.

«Где деньги твои?» – «Снес в кабак». –

«Где сердце?» – «Закинуто в омут».

«Чего ж тебе надо?» – «Того,

Чтоб стал ты, как я, откровенен,

Как я, в униженьи, смиренен,

А больше, мой друг, ничего».

 

«Что лезешь ты в сердце чужое?

Ступай, проходи, сторонись!» –

«Ты думаешь, милый, нас двое?

Напрасно: смотри, оглянись…»

 

 

И правда (ну, задал задачу!)

Гляжу – близь меня никого…

В карман посмотрел – ничего…

Взглянул в свое сердце… и пла́чу.

 

30 декабря 1913