Artıq axşam düşür, gecə də yaxın,
Dağın kölgəsi hey uzanıb gedir.

Sönür buludlarda bayaqkı yanğın,

Gecdir. Ömrü günün tükənmədədir.

 

Gecə zülmətindən amma qorxmuram,

Nə günün getməyi məni yandırır.

Təkcə sən, ey mənim sehrli xülyam,

Sən məni tərk etmə təkcə, amandır!..

 

 

Məni qanadının altına al sən,

Yatırt ürəyimdə dalğalanmanı.

Və kölgə bir nemət olacaq hökmən,
Cazibə əsiri qəlbə bir anlıq.

 

 

Məni qanadının altına al sən,

Yatırt ürəyimdə dalğalanmanı.

Və kölgə bir nemət olacaq hökmən,
Cazibə əsiri qəlbə bir anlıq.

 

1 noyabr 1851

ruscadan tərcümə

13.02. 2026

+++++++++++++++++++++++++++

Ф. И. Тютчев.

 

 «День вечереет, ночь близка…»

День вечереет, ночь близка,
Длинней с горы ложится тень,
На небе гаснут облака…
Уж поздно. Вечереет день.

 

Но мне не страшен мрак ночной,
Не жаль скудеющего дня, –
Лишь ты, волшебный призрак мой
Лишь ты не покидай меня!..

Крылом своим меня одень,
Волненья сердца утиши,
И благодатна будет тень
Для очарованной души.

 

Кто ты? Откуда? Как решить,
Небесный ты или земной?
Воздушный житель, может быть, –
Но с страстной женскою душой.

 

1 ноября 1851