Səhərdir. Önündə qədim bir evin,

Bir qoca dayanıb göz dikir yola.

Dünən də durmuşdu. Əlində eyni

Stəkanda qəhvə, buğlanır hələ.

Elə tüstülədir tütünü qoca,

Çəkmir siqaretu, yeyir o sanki.

Siqaret ağzından aralanlnca,

Kofeni tüstü tək içəri çəkir.

Tüklü sifətində görünmür hərçənd,

Nəşə ya məmnunluq əlamətləri,

Tütün, qara qəhvə – səmavi nemət,
Beləcə açırsa qoca səhəri.

Yaşı nə qədərdir? – az deyil yəqin,
Gümrah, qıvraq deyil görünüşündən.

Bəlkə bu tünd qəhvə, bu acı tütün,
İlləri azaldır qalan yaşından.

Al siqaretini, qəhvəsini al,

And içsin bu işi tamam tərgidir.

Sonra bəs? Səkidə dayanaraq lal,

Qüssədən içini yeyər əlli il…

17. 04. 2026, Samara