Ильхам Алиев:
— Ну, Расим муалллим, теперь можешь просить о чем твоя душа желает.
Расим Балаев:
— Ваше величество, прикажите, чтобы мне выдали новые штаны… От страха, ваше величество, я в штаны наложил…
Архивы
МОЖЕТ, ВАМ ЕЩЕ КЛЮЧИ ОТ КВАРТИРЫ, ГДЕ ЛЕЖАТ ДЕНЬГИ?
Хотел зайти на сайт «Йени Мусават», открылась страница, которая требует вставить в одно место код…
Это такая, видимо, азербайджанская загогулина…
Что, читателей много? Сдерживаете поток?
ВЫ ЛУЧШЕ НА МЕНЯ ПОСМОТРИТЕ…
В Таджикистане снова закрыли доступ к Facebook. При нажатии кнопки вместо главной страницы соцсети появляется голое изображение Имомали Рахмона. Доступ свободный и во времени не ограничен…
17 янв, 2013 at 2:05 PM
КАМЕРА СМОТРИТ В МИР…
В Баку возбуждено уголовное дело против известного артиста кино Расима Балаева. Актер обвиняется в неуплате налогов и не владении курдским языком.
SOYDAŞLAR! GƏLƏCƏYİMİZ KÜRD DİLİNDƏDİR!
Biz, Rusiyada yaşayan azərbaycanlılar, burda böyüyən uşaqların Azərbaycan dilini bilmək problemiylə çox qayğılanırıq. Mən özüm bir neçə il bazar günü məkyəbində sərs demişəm. İndi İnternetdə Bakıda keçirilmiş aksiya zamanı polis komandirinin kürd dilində əmrlər verdiyini görəndən və eşidəndən sonra bu dil məsələsinə münasibət dəyişir. Biz mühacir azərbaycanlılara bazar günü məktəbləri lazımdır, ancaq Azərbaycan dilində yox, kürd dilində. Çünki uşaqlarımıza Azərbaycan dili yox, kürd dili vacibdir. Beş-omn ildən sonra burda böyüyən gənclər Azərbaycana qayıtmaq istəsələr, o vaxtacan dövlət dilinə çevriləcək kürd dili onlara hava və su kimi lazım olacaq…
HİLAL MƏMMƏDOVUN HƏBSİNƏ SON!
Bakıda keçirilən “Əsgər ölümünə son!” aksiyası vüsətiylə entuziazm, iştirakçlra qarşı hörmət doğurur. Belə bir aksiyanın Hilal Məmmədovun azadlığı tələbiylə keçirilməməyi məyusluq doğurur. Bu ahıl ziyalının həbsi də qətldir, tədricən həyata keçirilən qətldir. Prezident seçkilərində namizəd olmaq istəyənlər niyə milli azlıqların hüquqlarının qorunacağı barədə öhdəliklər götürmürlər?
Talışların və başqa azlıqların hüquqları tam təmin olunmayınca separatçılıq üçün münbit zəmin qalacaq, seperatçılıq təhlükəsi isə həmişə diktaturanı bərkitmək üçün bəhanədir.
İBRAHİMBƏYOV ÖZ DİKTATORUNU İSTƏYİR
Rüstəm İbrahimbəyov Moskvada N. Mixalkovla bütün əmlak çəkişmələrini uduzdu və əslində Moskva həyatından mantar kimi sıxışdırılıb atıldı, buna görə də onun qatıldığı işlərin hamısının uğurla nəticələndiyi barədə iddiası həqiqətə uyğun deyil.
Müsavat, Xalq cəbhəsi indi İbrahimbəyovun yadına düşür? Və Telman İsmayılovla, İskəndər Xəlilovla alyansa girmiş adamın demokratik dəyişikliklər arzuladığı şübhəlidir. Rusiyanın indiki qeyri-demokratik rejimi elə qismən İbrahimbəyovun dost dediyi yarırus, yarıazərbaycanlı varlıların çiynində durur.
Rüstəm İbrahimbəyov tipik sovet kübarıdır və o vaxtkı imtiyazlarını qismən də itirmək onun üçün faciədir. Rüstəm İbtrahimbəyov diktaror əleyhdarı deyil, ancaq o öz diktatorunu istəyir ki, onun imtiyazlarının toxunulmazlığını təmin eləsin, cibini pulla, sinəsini ordenlə, laureat nişanlarıyla doldursun.
Rüstəm İbrahimbəyovun belə bəyanatları müxalifəti iqtidarın təbliğatından daha güclü diskreditasiya edir və o susmasa, müxalifət namizədinin on faizdən də az səs alacağını gözləmək olar…
(«Amerikanın səsi» radiosuna şərh)
GƏL EY LAZIM, DƏDƏMİZ-NƏNƏMİZ SƏNƏ QURBAN!
Bakıda bu yaxınlarda Lazıma möhtəşəm bir abidənin qoyulacağı gözlənilir. Lazım azərbaycanlıların yarımmifik fövqəlqəhrəman personajıdır və özündə Koroğlu ilə Mehdi sahib-əz-Zamanın xassələrini birləşdirir. Lazımın yaxın zühuruna inam nəinki xalq şüurunda, hətta ölkə prezidentinin çıxışlarında özünə yer alır. Əgər lazımın gəlməyi azərbaycanlılarda tükənməz entuziazm doğurursa, bu, erməniləri qorxuya salır. Ermənilər bilirlər ki, Lazım gəlib onları mələdəcək…
EMİN MİLLİNİN BLOQ YAZISI BARƏDƏ
«Azadlıq» radiosunun saytı üçün yazılmış şərh
Bu gənc cənabın problemi var. Sağ “əziz prezidentə” yazdığı məktuba cavab almamış ölü prezidentə həmlə edir… Emin Milli İzahlarında səmimi deyil: əgər məktubu (bu, doğrudan da məktubdursa və onu Elçibəy yazıbsa) özü arxivlərdən tapıb nəşr etsəydi, bunu yalan-doğru tədqiqatçılıq işiylə bağlamaq olardı. Əgər “sənəd” 1993-cü ildə çoxtirajlı qəzetdə çap olunubsa, onu təzədən, özü də seçkiqabağı dövrdə, hıyata qaytarmaq fitnəkarlığa oxşayır…
Arxivlərin açılmağı tələbi gülməlidir…Azərbaycan Çexiya deyil, 1991-ci ilə qədərki Azərbaycanı ümumiyyərlə heç bir dövlətlə müqayisə etmək olmaz, çünki Azərbaycan o vaxtacan dövlət deyildi… Azərbaycanlılar o vaxtacan nəinki KQB-dən, raykkom katiblərindən və milis rəislərindən qorxurdular. Azərbaycanlılar kolxoz sədrlərindən, briqadirlərdən və hətta qarovulçulardan da qorxurdulr. Mərhum İsa İsmayılzadənin dediyi kimi: “Qaçın qarovulçu gəldi, Qoçu oğlu qoçu gəldi…” Əqidə üstündə türmədə yatmış bəlkə də yeganə azərbaycanlıya qarşı iddialar irəli sürən bu gənc cənabın hansı mənəvi əsasları var?
Və bu gənc cənabın özünü yerli-yersiz yazıçı adlandırmağı, ləhcəsini ingilisləşdirməyi onun səmimiliyinə ciddi şübhə yaradır. Bu gənc cənab miqyas axtarır, ona görə də miqyaslı hədəf seçir: sağ prezident, ölmüş prezident…Sən “Hərb və sülh”ü yazmamısan, “Eşşəyin itməkliyi”ni də yazmamısan, ancaq özünə yazıçı deyirsən, arxasında ciddi sənət yaradıcılığı durmayan adı qaldırmaq üçün sağ prezudentə məktub yazılır, ölmüş prezidentin “məktubu” tabutdan çıxarılır…
Təəssüf ki, indi publik adamların, xüsusən gəclərin, nə ataları, nə anaları var, onlar İnternetdə doğulublar və onlar İnternetdəki diqqətlə qidalanırlar. Diqqət üçünsə bəhanə olmalıdır…
FACEBOOK «DOST»LARI
Mənim Facebookda yüzdən bir qədər artıq “dostim” var. Əllidən çoxunu tanımıram, şəxsən tanımağı demirəm, ümumiyyətlə tanəmıram, bu adamlar mənə “dostluq” təklifi göndərəndə “salam” da yazmayıblar…
Bu yaxınlarda WORDPRESS-də açdığım bloqa köhnə yazılarımı, tərcümələrimi, burda çıxardığımız qəzeti qoyuram və bunları eyni vaxtda Facebookda da yerləşdirirəm. Bloqun çox ətraflı statistikası var: hansı ölkədən neçə nəfərin və nə oxuduğu göstərilir. Baxıram: Rusiya – 0, Azərbaycan – 0, ABŞ – 6. Dünən hələ Fransadan bir nəfər olub. Mənim ABŞdan və Fransadan “dostum” yoxdur, bu adamlar yəqin ki, dil üçün qəribsəmiş hamvətənlərdir. Demək istəyirəm ki, Facebookdakı yüz “dost”dan heç kim bloqa girməyib, yəni ki yazılar – Rembodan, Axmatavodan, Tyütçevdən tərcümələr onları maraqlandırmır. İndi öz-özümdən soruşuram: bu adamlar mənim nəyimə lazımdır?
Yüz “dost” indi İnternet üçün heç orta göstərici deyil, bir neçə yüz, bir neçə min “dost”u olanlar var. Əgər bu adamlar arasında ünsiyyət yoxdursa, “dostluğun” mənası nədir? Əgər ünsiyyət varsa, bu adamlar öz yaxın adamlarıyla, qardaşlarıyla, bacılarıyla, ərləriylə, arvadlarıyla danışmağa haçan vaxt tapırlar…
Bunları yazıram və bilirəm ki növbət salamsız-kalamsız “dostuq” təklifi gələndə yenə “təstiqlə” düyməsini basacağam…
xeyrulla xayal 