Архив тегов | dost

Robert FROST. SÖHBƏT VAXTI

     

T1520565_05

 A TİME TO TALK

Atımı ləngidib yolda dost əgər,

Sözü var deyərək saxlasa məni,

Onda mən hələlik şumlamadığım,

Bütün təpələrə salaraq nəzər,

Qışqırıb demərəm: “Axı nə işdi?”

İndi yox macalım söhbətə yəni.

Sancaram həmin an zərif torpağa,

Uzunsap belimi ağzı yuxarı.

İş çıxıb: Gedərəm daş divar sarı,

Dostla görüşə.

 

ingiliscədən tərcümə

2000-ci illər

Samara

++++++++++++++++++++

A Time to Talk

1874 –1963

When a friend calls to me from the road
And slows his horse to a meaning walk,
I don’t stand still and look around
On all the hills I haven’t hoed,
And shout from where I am, What is it?
No, not as there is a time to talk.
I thrust my hoe in the mellow ground,
Blade-end up and five feet tall,
And plod: I go up to the stone wall
For a friendly visit.

FACEBOOK «DOST»LARI

Mənim Facebookda yüzdən bir qədər artıq “dostim” var. Əllidən çoxunu tanımıram, şəxsən tanımağı demirəm, ümumiyyətlə tanəmıram, bu adamlar  mənə “dostluq” təklifi göndərəndə  “salam” da yazmayıblar…

Bu yaxınlarda WORDPRESS-də açdığım bloqa köhnə yazılarımı, tərcümələrimi, burda çıxardığımız qəzeti qoyuram və bunları eyni vaxtda Facebookda da yerləşdirirəm. Bloqun çox ətraflı statistikası var: hansı ölkədən neçə nəfərin və nə oxuduğu göstərilir. Baxıram: Rusiya – 0, Azərbaycan – 0, ABŞ – 6. Dünən hələ Fransadan bir nəfər olub. Mənim ABŞdan və Fransadan “dostum” yoxdur, bu adamlar yəqin ki, dil üçün qəribsəmiş hamvətənlərdir. Demək istəyirəm ki, Facebookdakı yüz “dost”dan heç kim bloqa girməyib, yəni ki yazılar – Rembodan, Axmatavodan, Tyütçevdən tərcümələr onları maraqlandırmır. İndi öz-özümdən soruşuram: bu adamlar mənim nəyimə lazımdır?

Yüz “dost” indi İnternet üçün heç orta göstərici deyil, bir neçə yüz, bir neçə min “dost”u olanlar var. Əgər bu adamlar arasında ünsiyyət yoxdursa, “dostluğun” mənası nədir? Əgər ünsiyyət varsa, bu adamlar öz yaxın adamlarıyla, qardaşlarıyla, bacılarıyla, ərləriylə, arvadlarıyla danışmağa haçan vaxt tapırlar…

Bunları yazıram və bilirəm ki növbət salamsız-kalamsız “dostuq” təklifi gələndə yenə “təstiqlə” düyməsini basacağam…

 

Y. Baratınski. GİLEY

Y. BARATINSKİ

Çatır vüsal günü, əziz dostum,,

Nə yaxındır görüış günü, nə yaxın.

Bəs nədən yox könüldə çırpıntı,

Söylə, bu intizar odu bəs hanı?

Nədən gileylənim? Fəqət bəlkə,

Gec sovuşdu kədərli günlər də.

Sevincimə qarışır güssə hər an,

Şöləsindən ürəkdə yanmır həvəs.

Bu xəstə ruhu incidib mən əbəs,

Edirəm səy ki, ümid oyadam.

Taleyin xoşqılıq təbəssümü də,

Verməyir heç mənə könlümcə səfa.

Sanıram bəxtəvərliyim bir səhv,

Və yaraşmır mənə bu şadlq da.

Robert Frost. HƏMİNƏM, ÖZÜMƏM İNTO MY OWN

 

 

Istərəm bu donuq, bu ulu meşə,

Qaranlıq pərdəyə tutulu meşə,

Olmaya sadəcə zülmətə surət,

Taleyin yoluna yönələ fəqət.

 

Gec-tez bir gün gələr, mən də axırı,

Əvvəli görünməz düzə çıxaram.

Açılmaz qarşımda üfüq ha gedəm,

Qumu təkər izli yol da görmərəm.

 

Axı nədən ötrü geri dönüm mən,

Xiffətimi çəkən, məni dost bilən,

Özü düşər izə, məni haylayar,

Və görər qəlbimdə hələ yeri var.

 

ingiliscədən tərcümə

2000-ci illərin əvvəli, Samara

+++++++++++++++++++

Robert FROST

Into My Own

One of my wishes is that those dark trees,
So old and firm they scarcely show the breeze,
Were not, as ’twere, the merest mask of gloom,
But stretched away unto the edge of doom.

I should not be withheld but that some day
into their vastness I should steal away,
Fearless of ever finding open land,
or highway where the slow wheel pours the sand.

I do not see why I should e’er turn back,
Or those should not set forth upon my track
To overtake me, who should miss me here
And long to know if still I held them dear.

They would not find me changed from him they knew—
Only more sure of all I thought was true.