(ACCEPTANCE)
Qürub şəfəqiylə bulud allanır,
Günəş yana-yana enir körfəzə.
Amma buna görə heç kim ağlamır,
Təbiətdə. Hətta quşların özü.
Bilir bu adi göy qaralmağıdır.
Yumulur birinin sönük gözləri,
Könlüsə hələ də oxumağında.
Uçur meşə üstdə, tələsir biri,
Doğma yuvasından düşüb uzağa.
Tanış ağacına çatanda onun
Düşünüb-dediyi bir budur: “Sağam!
İndi qaranlıqla qoy gecə dolsun,
Gecə zülmətiylə yolu tutulsun,
Mənim sabahımın. Nə olur – olsun”.
(AWAY!)
Bu dünyanı tərk edib,
Yollardayam nə vaxtdır.
Başmaqlarım hələ ki
Rahatdır, salamatdır.
Qaldı dostlar, aşnalar
Şəhərdə. İndi mənsiz
İçdiyiniz nuş ola,
Dağıla qərd-qəminiz.
Mən cənnət didərgini,
Adəm-Həvva deyiləm
Ki, işığı tərk edib,
Zülmətə doğru gedəm.
Unut bu əfsanəni,
Yox qalımda-gedimdə
İradəsi kimsənin.
Hər qərar öz əlimdə.
Bəlkə haqq, bəlkə nahaq,
Bir sətrə bir nəğmədən
Boyun əymişəm ancaq:
“Yola çıxmalıyam mən!”
Qayıdardım bəlkə də
Ölümdən sonra əgər
Görüb-götürdüklərim
Məni peşman eləyə…
1956
ingiliscədən tərcümə
2000-ci illərin əvvəli, Samara
++++++++++++++++
Now I out walking
The world desert,
And my shoe and my stocking
Do me no hurt.
I leave behind
Good friends in town.
Let them get well-wined
And go lie down.
Don’t think I leave
For the outer dark
Like Adam and Eve
Put out of the Park.
Forget the myth.
There is no one I
Am put out with
Or put out by.
Unless I’m wrong
I but obey
The urge of a song:
I’m — bound — away!
Düşür qar qarışıq gecə, düşür, ah!
Gedir sanki çöllə keçmiş, axaraq.
Ağ örpək sərilir göz işlədikcə,
Kol-kos orda-burda görünür ancaq.
Meşələrsə durur həmin cəlalda.
Vəhşilər uyuyur mağaralarda.
Elə düşgünəm ki, bilmədim haçan,
Təklik qanadları altına aldı.
Bu təklikdə isə elə durum var,
Ümid yox azala, bəlkə çoxalar.
Zülmətə boyanan bu qar ağlığı,
Nə özü danışar, nə danışdırar.
Ha deyin yerlər var boş və adamsız
Kainatda – məni qorxudammassız.
Belə səhralarla doludur içim,
Bəsimdir onların dəhşəti yalnız.
ingiliscədən tərcümə
2000-ci illərin əvvəli
+++++++++++++++++
Robert FROST
Snow falling and night falling fast, oh, fast In a field I looked into going past, And the ground almost covered smooth in snow, But a few weeds and stubble showing last. The woods around it have it—it is theirs. All animals are smothered in their lairs. I am too absent-spirited to count; The loneliness includes me unawares. And lonely as it is, that loneliness Will be more lonely ere it will be less— A blanker whiteness of benighted snow With no expression, nothing to express. They cannot scare me with their empty spaces Between stars—on stars where no human race is. I have it in me so much nearer home To scare myself with my own desert places.
Istərəm bu donuq, bu ulu meşə,
Qaranlıq pərdəyə tutulu meşə,
Olmaya sadəcə zülmətə surət,
Taleyin yoluna yönələ fəqət.
Gec-tez bir gün gələr, mən də axırı,
Əvvəli görünməz düzə çıxaram.
Açılmaz qarşımda üfüq ha gedəm,
Qumu təkər izli yol da görmərəm.
Axı nədən ötrü geri dönüm mən,
Xiffətimi çəkən, məni dost bilən,
Özü düşər izə, məni haylayar,
Və görər qəlbimdə hələ yeri var.
ingiliscədən tərcümə
2000-ci illərin əvvəli, Samara
+++++++++++++++++++
I should not be withheld but that some day
into their vastness I should steal away,
Fearless of ever finding open land,
or highway where the slow wheel pours the sand.
I do not see why I should e’er turn back,
Or those should not set forth upon my track
To overtake me, who should miss me here
And long to know if still I held them dear.
They would not find me changed from him they knew—
Only more sure of all I thought was true.
xeyrulla xayal 