Istərəm bu donuq, bu ulu meşə,
Qaranlıq pərdəyə tutulu meşə,
Olmaya sadəcə zülmətə surət,
Taleyin yoluna yönələ fəqət.
Gec-tez bir gün gələr, mən də axırı,
Əvvəli görünməz düzə çıxaram.
Açılmaz qarşımda üfüq ha gedəm,
Qumu təkər izli yol da görmərəm.
Axı nədən ötrü geri dönüm mən,
Xiffətimi çəkən, məni dost bilən,
Özü düşər izə, məni haylayar,
Və görər qəlbimdə hələ yeri var.
ingiliscədən tərcümə
2000-ci illərin əvvəli, Samara
+++++++++++++++++++
Robert FROST
Into My Own
So old and firm they scarcely show the breeze,
Were not, as ’twere, the merest mask of gloom,
But stretched away unto the edge of doom.
I should not be withheld but that some day
into their vastness I should steal away,
Fearless of ever finding open land,
or highway where the slow wheel pours the sand.
I do not see why I should e’er turn back,
Or those should not set forth upon my track
To overtake me, who should miss me here
And long to know if still I held them dear.
They would not find me changed from him they knew—
Only more sure of all I thought was true.
xeyrulla xayal 