Архив | 22.12.2012

УСПЕХИ СЛЕДСТВЕННОГО КОМИТЕТА РФ

В Москве задержали человека, швырявшего яйца в здание Госдумы. В настоящее время Александр Бастрыкин бросил все лучшие силы СК РФ на поиски курицы, несущей тухлые яйца.

Marina TSVETAYEVA. Günəş bəyaz və buludlar yuvarlanır aşağı…

                                                                

Günəş bəyaz və buludlar yuvarlanır aşağı,

Divar dalındasa bostanla məzarlıq qovuşur.

Paya altında, qum üstündə adam oxşarlı,

İçi bəlimli müqəvvaların durur qoşunu.

 

Hasarın pərdiləri üstdən əyilib baxıram,

Görürəm: yollar, ağaclar, dağınıq əsgərlər.

Qoca arvadsa doqqazın yanında duz yaxaraq,

Yekə bir parça qara əppəyi çeynər, çeynər…

 

Niyə, Tanrım, qəzəbə gəldi bu miskin komalar,

Ki, dəlib köksünü güllə bu qədər insanın?

Eşalon keçdi — əsgər ağladı, qıy çəkdi qatar,

Bürüdü yolları toz, örtdü düzü-dünyanı.

 

Kaş öləydim! Qaraqaş nazənin gözəllərdən,

Oxunan naləli bu nəğmələr ürək dağıdan.

Kaş bu dünyaya gəlməyəydim! Eşqdən, dərddən,

Necə də qıy vurur əsgərlər! Ey rəhim Yaradan!

3 iyul 1916

tərcümə: 3-5 yanvar 2009

Robert FROST. YÜK

               

(ARMFUL)

 

Düşəni tutmağa əyiləndə mən,

Başqa bir düyunçə düşdü əlimdən.

Şüşələr, kökələr düşür, yox çəmi,

Tutub hamısını sıxam sinəmə.

Hərçənd heç nəyi də atan deyiləm,

Əlimlə, ağlımla, ürəyimlə həm –

Əgər lazım olsa – səy elərəm ki,

Sinəmin üstündə saxlayam yükü.

Əvvəl çömbələrəm düşəni tutum,

Sonra oturaram, dağıdıb bütün.

Yükümü saxlaya bilmədim, indi,

Gərək qaydasıyla yığam yenidən.

1927

Uşaq kitabları oxumaq ancaq…

Osip MANDELŞTAM

Только детские книги читать…

 

Uşaq kitabları oxumaq ancaq,

Uşaq xəyalları süsləmək gərək.

Böyük olan nə var – uzağa qovmaq,

Dərin dərd içindən qalxmaq, dirilmək.

 

Məni usandırdı canımdan həyat,

Daha heç nəyini istəmirəm mən.

Kasıb torpağımı sevirəm fəqət,

Başqa torpaqları görmədiyimdən.

 

Mənəm uzaq bağda o uzaq çağlar,

Taxta yelləncəkdə yellənən oğlan.

Və tutqun küknarlar qalxıb ucalar,

Xumar yaddaşımın dumanlarından.

QAÇQIN COCUQLAR

 

Uçur əldəqayırma

Al-yaşıl çərpələnglər.

Bu keçən təyyarədir –

Bura qonmaz mələklər.

 

Alaçıqlar, çadırlar –

Bura Beytleheym deyil.

Məryəmin balasıdır,

Çocuqlarsa elə bil.

 

Bu dünyaya gəliblər,

Onlar da ulduz altda.

Bu ulduz münəccimlər

Gözündən yayınsa da.

 

İndi Hirod bir deyil,

İndi beş deyil Hirod,

Misir o Misir deyil –

Hanı vəd olunan yurd?

 

Falçılar, yozuçular,

Düşməz ayaqlarına.

Əyilməz çocuqların,

Kimsə analarına.

 

Müxtəlif beynəlmiləl,

Təşkilatlar adından,

İnsan oğluna gələn,

Hümanitar yardımdır.

 

Al-yaşıl çərpələnglər,

Çadırlar üstdə… Uşaq

Ümidindən özgə nə

Ucalar göyə ancaq?

 

Yoxdur iddiaları,

Yer-göy padşahlığına.

Dəyilməyə onların,

Bircə uşaqlığına…

                                  23-24 iyun 2007 Samara

 

СЭЛИНДЖЕР ЖИВ

Сэлинджер умер.
Много лет назад, когда не все западные фильмы были доступны, один студент ВГИК нам рассказывал о фильме «Диллинджер мертв».  Он объяснял, что в самом фильме никакого Диллинджера нет, ни живого, ни мертвого, это аллегория, то есть жизнь настолько наскучило сытым буржуа, что они были бы рады любому разнообразию, если бы даже последнее внесено было в жизнь гангстером…
Но Диллинджер мертв…
Сэлинджер вчера еще был жив, но пишущая братия десятилетиями ведет себя так, как будто Сэлинджер умер полвека назад или его не было в жизни и тем более в литературе никогда.
Однажды (1982) критик и литературовед  Ю. Томашевский сказал, что пока Солженицын был здесь, люди хоть как-то пытались держаться достойнее…
Никто никого не стесняется.  Текст унижен.
Люди, испытавшие на себя все прелести лечение Чумака и ему подобных,  в конце концов возвращаются к Доктору. К настоящему врачу.
Читатели, сегодня находящиеся в плену у ловких графоманов, как Гришковец, рано или поздно вернутся к Тексту.
Имя Сэлинджера, как и его уникальный Текст, будет жить, пока не наступит конец тому, что было Началом всего — Слову.
Теперь много сообщений  о многичсиленных произведениях,  которые якобы Сэлинджер писал в долгие годы молчания, но распорядился опубликовать их только после его смерти. Возможно, он действительно писал, и в большом количестве. Но вряд ли обнаружится что-либо стоящее. Вполне вероятно, что добровольное затворничество писателя связано было с тем, что он уже не мог писать  что-то новое, близкое по художественным качествам к  его первому роману. Затворничество создавало тайну — тайну ожидания и веру в то, что он пишет и написанное им вновь освежит и обновит мир. Только затворничество помогло ему не превратиться из кумира в изгоя, побиваемого и высмеиваемого бездарями, завистниками и просто толпой.
Из своего провинциального уединения он любопытной толпе мог бы показать кукиш — он его практически показывал — этим ничего бы не изменилось.
Как бы нас, читающих, много ни было, его небольшого Текста хватит на всех и на много поколений. Наши ожиданиия, связанные с новыми его произведениями, связаны еще с тем, что мы не разобрались, каким сокровищем он нас одарил. Если бы мы постигли этот текст, тоже, как и автор, испытали бы только недоверие и страх перед любым другим сочинением.
Светлой памяти великому писателю!
29 января 2010

PALTO

 

Bəlkə min dəfə baxıb,

Şübhələnir yenə də.

Asılqandan çıxarır,

Geyir öz əyninə də.

 

Palto ağırlığından,

Ağrısa da çiyinlər,

Aynanın qabağında,

Dönə-dönə çevrilir.

 

Çevirir ciblərini,

Oynayır ətəyiylə.

Sərinlədir əlini,

Astarın ipəyiylə.

 

Baxılır, sığallanır,

Tikişin ilgəkləri,

Düymələr həm yoxlanır,

Həm də düymə yerləri.

 

Haçansa baş qoyduğu,

Yaxada əli gəzir.

Parıltı, cilvə odur,

İstisi getmir xəzin.

 

Palto nə geyilib ki,

Köhnə elə adıdır.

Bazara çıxan kimi,

Bəlkə də alınardı.

 

Dulluq ağır  — bu evdən,

Çox şey getsə də, ancaq,

Yəqin palto yenə də,

Dolaba qayıdacaq…

12-22.05.08 Samara