Архивы

ANNA AXMATOVA. “MƏNİM MƏKTUBUMU ƏZMƏ, ƏZİZİM…”

Июл27

 

Anna_Ahmatova.jpg

Ты письмо мое, милый, не комкай…

 

Mənim məktubumu əzmə, əzizim,

Oxu axıracan, dostum, oxu sən.

Sənə yad olmaqdan mən daha bezdim,
Bezdim ki, naməlum, tanınmazam mən.

 

 

 

Baxma qaşqabaqlı, qəzəblə qızma,
Sənin sevimlinəm, səninəm axı.

Mən nə kraliça, nə çoban qızam,
İndi rahibə də deyiləm daha.

 

 

 

Görürsən gündəlik, sadə dondayam,

Dabanı yeyilib ayaqqabımın…

Ağuşsa yenə də canı odlayan,

İri gözlərimdə qorxusa həmin.

 

 

 

Mənim məktubumu, əzmə, əzizim,
Səni ağlatmasın müqəddəs yalan.

Məktubu həmişə özünlə gəzdir,

Əzizlə, torbanda saxla hər zaman.

 

1912

Ruscadan tərcümə

27. 07. 2019, Samara

 

 

Ты письмо мое, милый, не комкай.

До конца его, друг, прочти.

Надоело мне быть незнакомкой,

Быть чужой на твоем пути.

 

Не гляди так, не хмурься гневно,

Я любимая, я твоя.

Не пастушка, не королевна

И уже не монашенка я —

 

 

В этом сером, будничном платье,

На стоптанных каблуках…

Но, как прежде, жгуче объятье,

Тот же страх в огромных глазах.

 

 

Ты письмо мое, милый, не комкай,

Не плачь о заветной лжи,

Ты его в твоей бедной котомке

На самое дно положи.

 

1912

GEORGİ İVANOV. “DÜNYA SOYUĞUDUR SƏNİ ÜŞÜDƏN…”

Июл26

georgii-ivanov

Холодно бродить по свету…

 

Dünya soyuğudur səni üşüdən,
Tabutda bundan da soyuqdur amma.

Saxla yadda bunu, saxla həmişə,

Nahaq taleyini sən yamanlama.

 

 

Hələ də Bloku sən oxuyursan,
Hələ də gözlərin pəncərədədir.

Hələ bilmirsən ki, vaxt çatar haçan,
Heç nədə, heç kimdə  indi yox aman,

Hər şey birdəfəlik məhv olub gedir.

 

Kim nə deyə bilər —  həyat gözəldir,
Ölümsə dəhşətdir, bunu bilirik.

Ölüm eybəcərdir, ölüm rəzildir,

Ancaq hamısının qiyməti qəpik.

 

 

Saxla saxla bunu yadında möhkəm

— Bircə damla həyat, işıq bir azca,

“Donna Anna! Anna! Yox ancaq cavab,

Anna, Anna! Batıb sükuta aləm».

 

Ruscadan tərcümə

23. 07. 2019, Samara

 

 

 

Холодно бродить по свету,

Холодней лежать в гробу.

Помни это, помни это,

Не кляни свою судьбу.

 

 

 

Ты еще читаешь Блока,

Ты еще глядишь в окно,

Ты еще не знаешь срока —

Все неясно, все жестоко,

Все навек обречено.

 

 

И конечно, жизнь прекрасна,

И конечно, смерть страшна,

Отвратительна, ужасна,

Но всему одна цена.

 

 

Помни это, помни это

— Каплю жизни, каплю света…

 

«Донна Анна! Нет ответа.

Анна, Анна! Тишина».

GEORGİ İVANOV. “YUXUM NƏSƏ QAÇIB…”

Июл23

georgii-ivanov

Не спится мне. Зажечь свечу?

 

Yuxum nəsə qaçıb. Yandırımmı şam?

Kibrit yox ancaq.

Bütün dünya susur, mən də susuram,

Aya baxaraq.

 

 

Düşünürəm: indi nə qədər insan,
Belə sükutda,
Gözünü bu sakit və buludsuz an,
Aya dikibdir.

 

 

Belə dolanmaqdan göyün üzünü,,
Bəlkə ay bezər —

Həmin pəncərələr, onu izləyən,
Həminki gözlər.

 

 

 

Ya yüz il qabağa, dala ya yüz il,
Dünyamız həmin —

İt hürür və gözü pəncərədədir,
Xəyalpərvərin.

 

Ruscadan tərcümə

22-23. 07. 2019, Samara

 

 

Не спится мне.  Зажечь свечу?

Да только спичек нет.

Весь мир молчит, и я молчу,

Гляжу на лунный свет. Читать далее →

GEORGİ İVANOV. “YOXDUR RUSİYADA ƏZİZ MƏZAR DA…”

Июл21

georgii-ivanov

Нет в России даже дорогих могил…

Yoxdur Rusiyada əziz məzar da,
Bəlkə əvvəl oub –deyil yadımda.

 

Yox daha Peterburq, Kiyev, Moskva,
İndi yaddan çıxıb, olsa da bir vaxt.

 

Sərhəd də bilmirəm, dəniz də, çay da,

Rus adamı qalıb bilirəm, orda.

 

Ağılca o, rusdur,  rusdur ürəkcə,
Mən onu anlaram, əgər görüşsək

 

Yarımca kəlmədən…elə o andan,
Onun ölkəsi də çıxar dumandan.
1923

ruscadan tərcümə

21.07. 2019, Samara

 

Нет в России даже дорогих могил,
Может быть и были — только я забыл.

Нету Петербурга, Киева, Москвы —
Может быть и были, да забыл, увы.

Ни границ не знаю, ни морей, ни рек,
Знаю — там остался русский человек.

 
Русский он по сердцу, русский по уму,
Если я с ним встречусь, я его пойму.

Сразу, с полуслова… И тогда начну
Различать в тумане и его страну.

 

NİKOLAY ZABOLOTSKİ. KÖHNƏ NAĞIL

Июл10

Заболоцкий_Николай_Алексеевич

Старая сказка

 

Bizim hansı rolu oynadığımız

Tamam bilinməyən dünyada bir vaxt,
Hamı tək səninlə qocalarıq biz,
Necə ki, qocaldı nağılda kral .

 

 

Yanmağa tələsir, az qalır sönə,
Bizim həyatımız əziz diyarda.
Qarşılarıq dinməz və həqiranə,
Qaçılmaz taleyi, yazını burda.

 

 

Fəqət saçındakı gümüş çəngələr,
Gicgahın üstündə salanda işıq,

Bütün dəftərləri parçalar, tökər,
Sonuncu şeirlə vidalaşaram.

 

 

Ürəyim göl kimi qoy ləpələnsin,
Yeraltı qapının astanasında.
Qızıl yarpaqlar da astaca əssin,
Suların səthinə toxunmasa da.

05-06. 07. 2019

Samara

 

В этом мире  где наша особа
Выполняет неясную роль,
Мы с тобою состаримся оба,
Как состарился в сказке король. Читать далее →

NİKOLAY ZABOLOTSKİ.  ETİRAF

Июл7

Заболоцкий_Николай_Алексеевич

Признание

Öpüldün, quculdun və cadulandın,

Küləklə bir zaman nikah bağladın,

Sanki qandallıdır qolun-qanadın,
İncilər incisi, mənim qadınım.

 

Sən nə kədərlisən, nə də ki, şənsən,

Elə bil enmisən buludlu göydən,

Nəğməmsən sən nişan mərasimimdə,
Sən mənim divanə ulduzumsan həm.

 

 
Dizlərin üstünə əyilər başım,

Onları yenilməz güclə qucaram.

Şeirlər deyərəm, axar göz yaşım,
Səni yandıraram, şirinim, acım.

 

 

 

Bu əsmər çöhrəni aç işıqlara,
Bu dolu gözlərə, izn ver girim.

Baxıım şərqli kimi qara qaşlara,

İncə yarıçılpaq qolları görüm.

 

 

 

Çoxalan nə varsa – üzülən deyil,

Çin olmayan nə var – unudulandır.

Niyə ağlayırsan, gözəlim, belə,
Mənim xəyalıma gəlir bu ya da?

 

Ruscadan tərcümə

  1. 07. 2019

Samara

 
Зацелована,  околдована,
С ветром в поле когда-то обвенчана,
Вся ты словно в оковы закована,
Драгоценная моя женщина! Читать далее →

NİKOLAY ZABOLOTSKİ. “BİLİK ÇOX OLARSA, QƏM DƏ ARTACAQ…”

Июл4

Заболоцкий_Николай_Алексеевич

Во многом знании немалая печаль…

 

Bilik çox olarsa,  qəm də artacaq,
Müdrik Ekkleziast bunu söyləyir.

Mən müdrik deyiləm, bəs niyə ancaq,

Dünyaya, insana yazığım gəlir?

 

 

Təbiət yaşamaq, yaşatmaq istər —
Quşlara yedirir o, milyon dəni.

Milyonlarla quşdan bir neçəsidir,
İşığa, ağ günə çıxa biləni.

 

 

Kainat hay salır, gözəllik istər,
Dənizlər hayqırır köpüklənərək.

Ancaq dünyadakı məzarlar üstdə,
Yalnız işıq saçır seçmə çiçəklər.

 

 
Mənmi? Təkcə mənmi? Mən — qısa anı,
Özgə varlıqların. İlahi, niyə,
Yaratdın bu xoş və qanlı dünyanı,
Niyə ağıl verdin, onu anlayam!

 

Ruscadan tərcümə

03.07. 2019, Samara

 

Во многом знании — немалая печаль,
Так говорил творец Экклезиаста.
Я вовсе не мудрец, но почему так часто
Мне жаль весь мир и человека жаль? Читать далее →

NİKOLAY ZABOLOTSKİ. UĞURSUZ İNSAN

Июл3

Заболоцкий_Николай_Алексеевич

Неудачник

Üstündə qızıl qum laylanıb qalan,
Adamsız, hənirsiz yol qırağıyla,
Nədir dolaşdığın belə qayğılı,
Qüssədən bütün gün ölüb az qala?

 

 

Qocalıq yekəgöz ifritə kimi
Qoca ağsöyüdün durub dalında,

Səhərdən bu koldan o kola girir,

Fikri-zikri sənin hər addımında.

 

 

Sərin gecələrdə, yadına bir sal,
Həyatın qızaraq mübarizədə,
Incə qız əlləri, soyuq qanadlar
Çiyninə endirdi və əzizlədi.

 

Üzgün və diqqətli, sevimli baxış,
Axıtdı qəlbinə gur işığını.

Sənsə ayıq, ciddi işlədib başı,
Qayıtdın yenidən öz cığırına.

 

 

 

Yaxşı yadındaydı bu köhnə qayda:
Həyatda həmişə get ehtiyatla.

Ancaq ehtiyatlı fəlsəfə qoydu,

Sənin həyatını keçilməz yola.

Ömrün tənhlıqda ötüşdü elə,

Burdaca, kəndinin künc-bucağında.

Olmadı adını-sanını bilən,

Ali məclislərə çağırılmadın.

 

 

 

Öz dərin ağlını sərf elədin sən,
Hansısa işlərə, itirdin anı,

Bozardı, ağardı, yox oldu birdən
Surəti, mirvari kimi yananın.

 

Sal beyin-başını indi qaydaya,

Dəli fikirləri gizlət içində.

Bax, keçisöyüdü gölgəsi altda,
Öz qocalığındır sənə gülən də.

 

 

 

Getdiyin yol deyil, yol qırağıydı,
Yox, sən öz yolunu tapa bilmədin.

Dain ehtiyatlı, həm də qayğılı —
Nə üçün, məqsədin axı nə idi?!

 

Ruscadan tərcümə

01-02.07. 2019

Samara

 

НЕУДАЧНИК

По дороге,  пустынной обочиной,
Где лежат золотые пески,
Что ты бродишь такой озабоченный,
Умирая весь день от тоски?

Читать далее →

NİKOLAY ZABOLOTSKİ. “AND İÇMİŞDİN – QƏBRƏCƏN…”

Июл2

YEATS

Клялась ты — до гроба

And içmişdin – qəbrəcən,
Mənim yarım olmağa.

Ayıldıq amma birdən,
Dolduq elə bil ağla.

 

 

Ayıldıq amma birdən,
İkimiz də anladıq
Ki, xoşbəxtlik qəbrəcən,
Dost, çətin alınandı.

 

 

Sona tərəddüddədir,
Suların odu yaxır.

Torpağa o yenə də,
Üzüb qayıdır axı.

 

 

Səthi yenə də suyun,
Boşalar və parıldar.

Baxar gecə ulduzu,
Özünü görər orda.

 

Ruscadan tərcümə

30.06.-01.07. 2019

Samara

 

 

Клялась ты — до гроба

Быть милой моей.

Опомнившись, оба

Мы стали умней. Читать далее →

NİKOLAY ZABOLOTSKİ. ARVAD

Июн30

Заболоцкий_Николай_Алексеевич.jpg

Жена

Saçını alnindan geriyə atıb,
Oturmuş pəncərə yanında tutqun.
Barmağı ucunda gəlib arvadı,
Tökür dərmanını qədəhə onun.

 

 

Necə də diqqətli, həm ürkək, incə,
İşıq var azarlı baxışlarında.

Buruq kilkələri gülməli necə,
Pırpızlanıb durub arıq başında!

 

 

Səhər açılandan yazır ki yazır,
Anlaşılmaz işə qərq olub kişi.

Güclə nəfəs alır arvadı yazıq,

Təki ağrımasın ərinin başı.

 

 

 

Döşəmə ayağı altda cırıldar,

Dartır ər qaşını – və həmin anda,
Yerə az qalır ki, girə arvadı,

Ərin məzəmmətli baxışlarından.

 

 

Sən kimsən, kainat dahisisənmi?

Fikirləş: Nə Göte, nə də ki Dante

Gördü istedada belə inamı,

Üstəlik bu həqir, lal məhəbbəti.

 

 

 

Nədir kağız üstdə yazıb-pozduğun,

Həmişə, heç nədən acıqlı insan!

Axı incikliyin, uğursuzluğun,
Eşib zülmətini nə axtarırsan?

 

 
Ancaq əlləşirsən sən adamların,

Xeyri, səadəti naminə əgər,

Niyə həyatının sərvəti, varı,

Gözündən yayınır indiyə qədər?

 

Ruscadan tərcümə

29-30. 06. 2019

Samara

 

Заболоцкий Николай Алексеевич

(1903 – 1958)
Жена

 

Откинув со лба шевелюру,
Он хмуро сидит у окна.
В зеленую рюмку микстуру
Ему наливает жена. Читать далее →