Архивы

PREZİDENTİN ORUCLUQ MAHNISI

Мар2

İrəmazan yenə gəldi
Yenə oruc tutmuşam.

Yeməyim iki dəfədir –

Bir obaşdan, bir axşam.

 +

İftar açır xalqım sayaq,
Yeyirəm az və sadə:

Ceyran əti, baş və ayaq,

Üstündən də quş südü.

 +

Oruc tutur Mehriban da,
Leyla, Arzu həmçinin.

İndi əsl müsəlmandır,
Həm Heydər, həm də gəlin.

 +

Gözüm xalqın üstündədir,
Çox da orucdur ağzım.

Xəbərim var kim nə dedi,
Bilirəm kim nə yazıb.

 +

Keşiyində asayişin,
Durmuşam yorulmadan.

Bu ölkədə tək kişiyəm,

Çoxsa da insan, adam.

 +

Bağlamışam sərhədləri

Cibimdədir açarlar.

Maşın nədir, qatar nədir –

Qanad salıb uçarlar!

 +

Bir ingilis yazan vardı,
Dediyi görün nədir:

Deyib türmə azadlıqdır,
Azadlıqsa türmədir.

 +

Yenə gəldi İrəmazan,
Yenə oruc tutmuşam.
Xalqımın həm yanndayam,

Başının üstündə həm.

 

Mirzə Təbil

02. 03. 2025, Samara

MƏNİM HEROSTRAT ŞÖHRƏTİM

Фев16

Nə silah, nə qələmlə gələn şöhrəti, adı

Qazandım mən həyatda, can da atmadım elə.

Qaçılmaz finalına ömür çatanda indi,
Herostrat şöhrətindən bəlkə mənə də gələ.

 +

Herostrat kimi məbəd, əlbəttə, yandırmadım,

Elə hünərə məndə yox səviyyə və miqyas.
Bəşərin yaddaşında əbədiləşməz adım,
Tarix kitablarına gördüyüm iş yazılamz.

 +

Yox, yanan məbəd deyil, yandıran nə də mənəm.
Yanan öz mənzilimdir, səbəb – qısa qapanma.

Mənzil özü də bir növ məbəd olsa da hərçənd,
Məbədin statusu, adı ucadır amma.

 +

Öləndə soruşarlar: “Kim? Hansı? Evi yanan?”

Xidmətim yada gəlməz xatırlanmağa dəyən.

Deyərlər əfəl idi, bir işə yaramayan,

Özüm yandırdığımı bəlkə olacaq deyən…

 +

Kimsə xatırlayacaq mənə çəkdiyi xərci,
Dəftərində haqq-hesab, adım orda mənim də…

Unudulmaram azı beş-altı ay keçincə,

Herostrat şöhrətiylə fəxr edirəm indidən…

 

16. 02. 2025, Samara

QEYD:
Herostrat, Herostratus (q.yun. Ἡρόστρατος) — Qədim yunan şəhəri Efes (indiki Türkiyədədir, Selcuk adlanır) sakini. B.e.ə. 356-cı ildə Artemida məbədini yandırıb. Qədim yunan tarixçisi Feopompun hekayəsinə görə Herostratus etiraf edib ki, məbədi ona görə yandırıb ki, gələcək nəsillər onu xatırlasın.

«AH, NƏ GÖZƏLDİR GÜNƏŞİ FEVRALIN…»

Фев7

Ah, nə gözəldir günəşi fevralın,

Gözlərin artır işığı, can qızır.

Şaxtadır, əlbəttə hələ, qar qalın,

Ruhu duyulmaqdadır artıq yazın.

 

Ah, bəzənir qar şüalardan necə!

Ağ çörək üstə yaxılır sanki yağ,

Ah, anam alnında əli indicə,
Kaş ki baxa yollarıma qalxaraq…

 

Möcüzədir, ah, günəşi fevralın!

Hər cür ölüm fikri başından gedir,

Həm inanırsan ki, dirilmək də var —

Qalxıb anam bəlkə yenə yol güdür…

 07. 02. 2025, Samara

QURANIN NÜSXƏLƏRİNİ YANDIRMIŞ SALVAN MOMİKANIN ÖLDÜRÜLMƏSİ İLƏ BAĞLI DÜŞÜNCƏLƏR

Фев1

Salvan Sabah Matta Momika öldü:

Evinə soxulub güllələdilər.

Bir göz qırpında yayılan xəbər,
Neçə milyon üçün bayrama döndü.

 +

Kitab yandırmışdı Momika Salvan,

Kitabsa adi bir kitab deyildi.

Müqəddəs Quranın nüsxəsi idi,

Salvan Momikanın əlində yanan.

 +

Bu işi görmüşdü o dönə-dönə,
Quran yandırmışdı Momika yəni.

Sayı üç milyarddır Quranın yəqin,
Birini yandırdın – pul ver, al yenə.

 +

Dəyilməz, müqəddəs olan nədir bəs?

Milyon tirajlarla çap olunursa,
Üstündə konkret qiyməti varsa,
Sayıla bilərmi kitab müqəddəs?

 +

Yəqin düz eləmir kitab yandıran,

İstər Quran olsun, ya ayrı kitab.

Kim buna qətllə verirsə cavab,

Canavar qanıdır damarında qan.

 +

Quranmı səsləyib onu bu qətlə,
Deyib tapança al, deyib patron al?

Beləsə, Kitabın problemi var…

Əfsus, yozmaq olar bu işi belə…

 +

Assiriyalıydı Salvan Momika,
Yerli-köklü xalqdır İraqda onlar.

Quranlı ərəblər gəlib sonralar,
Yerli-köklü olan dönüb azlığa.

 +

Sıxılıb, əzilib azaldılıblar,
Dağılıb ən qədim xristian xalq,
Qovulub yurdundan qorxudularaq,

Kilsələr alışıb, yanıb adamlar.

 +

Dünyada milləti, özü didərgin,
Dərddən havalanıb kitab yandıran —
Qətlə yetirildi Momiko Salvan,

Günahı bizimdir tökülən qanın.

 +

İstər Quran, istər başqa kitablar —
Yaxşı oğlan deyil kitab yandıran.

Kitabı oxuyan axıdırsa qan,
Deməli, Kitabın problemi var…

 

31. 01. 2025, Samara

«MƏNİM DƏ QƏZZAM VAR, ADI AYRIDIR…»

Янв28

Yenə köç, yenə də qələbəlikdir:
Əldə sarıqları, düyünçələri,

Fələstin ərəbi qayıdır geri,
Xaraba qoyulan ölkəyə gedir.

 +

Göydə yəhudinin pilotsuzaları,

Bombalar partlayan yer uzaq deyil.

Ayrı səs eşitmir ərəb elə bil,

Qəzzanın “gəl” deyən səsindən ayrı.
+

Gedir yetim uşaq, gedir dul arvad,
Gedir hər kəsini itirən qoca.

Gedir gün uzunu, dayanmaz gecə,
Ay, il ömürlüdür ötən hər saat.

 +

Arxa xarabadır, virandır qabaq,

Hələ  çox  ölü var basdırılmayan,

Dayanmır yəhudi, hələ axır qan,
Qalmır fələstinili yolundan ancaq.

+
Gedib yaşayacaq açıq havada,

Yağış da islatsa, külək də döysə.

Hay verir yurdundan ucalan səsə,
Sabah ölərsə də yeni davada.

 +

Parisdə, Londonda, Stokholmda,

Yaşamaq imkanı olan da gedir,

Görüb gözəl həyat, şərait nədir,

Ürəyi yurdunu istəyir amma…


Bəs niyə mən durub köç eləmirəm? –

Mənim də Qəzzam var, adı ayrıdır.

Bəlkə qurğuşun var qulaqlarımda,

Qoymur çağıranı eşidə biləm?

 +

Hərçənd var deyirəm – varmı o ölkə?

Varmı cəsarəti zənciri qıra,

Öz dili, öz səsi varmı çağıra?

Ya mən itirmişəm vətəni bəlkə?…

 

28. 01. 2025, Samara

 

YANVARDA YAĞIŞ

Янв11

20230721_135628

Ah, nə yağışdır bu yağır durmadan,

Leysan olurmuş demə yanvarda da.

 +

İmtahan olmuş yolu keçmək daha,

Yox səkidə bir yer ayaq basmağa.

 +

Horra topuqdan, ya da dizdən sudur,
Qarla yağış sel yaradır, qorxudur.

 +

Üz-gözünü buz gilələr titrədir,
Çətri deşib keçməyə qüdrətlidir.

 +

Yağsa belə bir neçə gün dalbadal,
Lap şəhəri bir gəmi tək qaldırar.

 +

Volqaya rahatca bizi endirər,
Asta üzər çayda, dayanmaz şəhər.

 +

Olmasa bir maneə, üç-dörd günə

Çatmaq olar bəlkə də Həştərxana…

 

09-10. 2025, Samara

TANRI BİLİR CANI SÖZÜMÜN NƏDİR…

Янв1

MƏN 1 YANVAR 2025

Ümidim yox idi çıxam son ildən,
Çıxdım – yerindədir əlim-ayağım.

Tanrıdan istəyim budur indi də,

Bu rus qışından da birtəhər çıxım.

 +

Möhlət istəyərəm yaşasam yazı,
Yayın, nə gizlədim, həsrətindəyəm.

Yayda sümüklərim yaxşıca qızır,
Tanrı özü bilir, deyəm-deməyəm.

 +

Demirəm işlərim qalıb yarımçıq,
Demirəm bitməmiş əsərlərim var.

Kiçik adam kimi miqyasım kiçik,

Niyyətim, arzum da özümə oxşar…

 +

Yaxşı bir kitab var, nə vaxtdan bəri,
Onu oxumağı planlayıram.

Mozartın bir sıra var  əsərləri,
Dinləmək istərdim onları tamam.

 +

Vallah, deyiləsi deyil bəlkə də,
Tanrı yaxşı bilir hər şeyi ancaq –

Bir yay köynəyim var, təzə kimidir,

Mən onu geyməsəm, kimə qalacaq?

 +

Ayaqqabım da var, çox az geymişəm,

Yeyilmək izləri yox dabanında.

Ayrı şeylər də var, ayıbdır desəm,
Mənə bir dost alıb evim yananda….

 +

Yanan evdən deyim, bilsə də Tanrı:

Bərpa işi gedir, yubanır ancaq.

Bəlkə də alaram yazda açarı,

Əsl yaşamaqsa yayda olacaq…

 +

Bilirəm ayıbdiır mən dediklərim,

Möhlətə üzrlü səbəb deyildir.

Həyatın özü tək istəyim qədim –

Tanrı bilir canı sözümün nədir…

 

01. 01. 2025, Samara