Edvard Snouden sığınacağı əvvəlcə dünyanın ən azad ölkəsi olan Azərbaycandan istəyib. Ancaq Elmar Məmmədyarov ona deyib ki, saysız-hesabsız insan Azərbaycandan sığınacaq istədiyinə görə sən gərək on il növbə gözləyəsən. Buna görə Snouden məcbur olub sığınacağı ruslardan istəyib…
Архив тегов | Mirzə Əlil
ŞÜKR ELƏYƏK, ÖLKƏMİZ AZƏRİBAYCAN İMİŞ
SABİRƏ NƏZİRƏ
Eyvana çıxmış idim, bur də nə gördüm haman,
Antimilli qüvvələr bir də beş-on narkoman
Ölkədə sabitliyi pozmağa atmaqda can.
Zəng elədim Ramilə: “Yığ polisi durmadan!”
Gəldi polis, bunlara tutdu elə bir divan,
Kəllələri çatladı, fışqıraraq axdı qan,
Qəlbimə dolmuş fərəh, fəxr edirəm, Mehriban,
Sən demə hər bir polis bir yekə pəlvan imiş,
Şükr eləyək ölkəmiz Azəribaycan imiş!
газета ОЧАГ 2013-06
BİZİM DƏ YERİMİZƏ…
Misirdə nümayişçilər prezident Mursinin istefasını tələb edirlər….
…Bir kənddə iki tənbəl varmış. Şah tənbəli. Günlərin bir günü ağsaqqallar deyirlər ki, gəlin görək bunların hansı tənbəllikdə üstündür. Salırlar bunları bir dama, qıraqdan odlayırlar. Od yavaş-yavaş dama girəndə tənbəlin bir qışqırır: “Yandım!” O biri tənbəl pıçıldayır: “Mənim də yerimə qışqır!”
Deyilənlərə görə, Azərbaycan müxalifətçilıəri misirlilərdən xahiş ediblər ki, onların da yerinə “İstefa!” qışqırsınlar…
SƏN HANSI XALQIN YAZIÇISISAN?
«Azadlıq» radiosunu saytında Çingiz Abdullayevin müsahibəsinə şərh
Hələ millətin “avtomobil minmədiyi” vaxtlarda rus təhsilli görmüş adamlarımız ictimai şüuru “balonlar” sürətiylə irəlilədiblər, dəyişiblər. Çox təəssüf doğurur ki, indi repressiv aparatın başındakıların da, ictimai fikrə təsir resurslaları olanların da çoxu elə rus təhsilli adamlarıdır. Əslində indiki rus məktəbləri formal cəhətdən rus təhsilidir, mahiyyətcə bu məktəblər yarıstalinçi, yarıfeodal təhsil verir və yarıstalinçi, yarıfeodal şüur formalaşdırır. İndi feodal şüurlu, feodal dünyabaxışlı bu cənab Abdullayev Bakının ortasında sərin kabinetdə oturub Azərbaycanlın intellektual inkişaf parametrlərini ölçüb-biçir. Bir vaxt kəndlərdəki qarışıq mallar mağazalarındakı itiuc metrlə… Və istəyəndə bu itiuc metri itaətdən çıxan yazıçıların başına vurur…
“Mən xalq yazıçısıyam…45 yaşımdan… altı aylıq olanda atamla işləməyə getmişəm, İranda məndən qorxublar, Nikolayı Culfa stansiyasınacan qovmuşam…”
Sən hansı xalqın yazıçısan? Gədəbəyədə, Qazaxda, Salyanda, Şamaxıda yaşayan xalqın?
“Biz onu üzvlikdən çıxardıq…Xalq yazıçısını təhqir edib…” Sən xalq yazıçısısan ya məhkəməsən? Ya dostun ağır cinayətlər məhkəməsini sədri olduğuna görə elə bilirsən ki, asıb-kəsə bilərsən?
Yüz il bundan əvvəl rus təhsili almış bir yazıçımız yeni bir insan surəti yaradıb ki, bu surət Hamletin ingilislərə vacib olduğu qədər bizim xalqa vacidbir: Mirzə Səfər. Əslində Bakının ən böyük meydanında ən böyük heykəl Mirzə Səfərə qoyulmalıdır. Mirzə Səfər Koroğludan çox vacibdir. Yəni ki, bu adam feodal şüurlu, feodal dünyabaxışlı insanların antipodudur, yeni ictimai əxlaqın, yeni etik dəyərlərin daşıyıcısıdır. Biz isə indiyəcən Həsən ağalara abidə qoyuruq. Kabinetlərdə də Həsən ağalar və Həsən ağaların qohumları oturublar…
HAQQ-ƏDALƏT SEVƏN MİLLƏT
Azərbaycalılar kimi haqq-ədalət sevən millət yer üzündə yoxdur.
1-ci səhnə
— Cəfərqulu, sənin oğlunun kiçik toyuna gəlmişdim?
— Bu nə sözdür, Məmmədqulu, əlbəttə, gəlmişdin!
— Yüz manat puz salmışdım. Dünən gəlmisən, bizim gədənin kiçik toyuna əlli salmısan. Bunu əllisi hara getdi? Prezident fonduna?
— Məmmədqululu, sözün var, söz danış, prezidentə sataşma.
— Cəfərqulu, sən məni prezidentlə qorxutma, lazım olsa, prezident aparatında adam taparıq, sən əllinin cavabını ver.
— Məmmədqulu, bir az kasıblıqdı, gətirib verərəm.
— Nə kasıblıqdı ə, ev-eşiyini görmürəm? Maşınını görmüərəm? Sözə basma, gətir əllini çatdır!
— Məmmədqulu, uşağın inşaallah böyük toyu olanda…
— Cəfərqulu, boş-boş danışıb məni cin atına mindirmə, pulu gətir…
2-ci səhnə
— Cəfərqulu, utanmırsan, qızarmırsan?
— Bu nə sözdür, Məmmədqulu?
— A kişi sənə bu həftə neçə dənə “layk” qoymuşam?
— Saymamışam, Məmmdəqulu.
— Çox nahaq saymamısan! Başımı daşa döymüsən. Əlli yeddi dəfə!
— Atan rəhmət!
— Atanmı bura qatma! Sən neçə dəfə məni “layk” eləmisən?
— Məmmədqulu, deyə bilmərəm…
— Mən deyə bilərəm: on üç dəfə! Cəfərqulu, mən sənin atana borclu deyiləm! Sən özünü mənə havayı layklatdırmaqla özünü lotu sayırsan?
— A kişi, vallah, mən özümü lotu saymıram…
— Cəfərqulu, bizim uşaq pullu litseydə oxuyur, İnternetin anasını ağladır, vallah, sənin kompüterinə elə virys saldıraram ki, qalarsan mələyə-mələyə…
—
BU OLMASIN, O OLSUN
Rüstəm İbrahimbəyov: Gedin, gedin, millətə deyin, qoy mənə səs versin!
Milli Şura: Razısan?
İbrahimbəyov: Hə, hə!
Milli Şura: (İlham Əliyevə)bunu sənə rəqib edək, razısan?
İlham Əliyev: Yox, yox…
Milli Şura: (seçicilərə) razısız?
Seçicilər: möö, möö…
ƏHSƏN GENERALLARIMIZA!
Azərbaycan generallarının şəklini fördüm, gözüm orden-medal işığından qamaşdı! Hər birinin sinəsindən göbəyinəcən, yalan olmasın, bir pudluq mükafatı var. Yəqin əyilib qalxanda çox əziyyət çəkirlər. Yəqin çoxunda qasığ, bel, onurğa qrıjası da var. Camaat de deyir ki, generallar kef çəkirlər. Hardan kef çəkirlər? Bir pud ordeni taxın döşünüzə, qarnınızın üstünə, görüm necə kef çəkirsiniz. Hələ mən bu qədər ordeni almçaq üçün generallarımızın nə qədər yağı düşməni yıxıb sürüdüklərini demirəm! Yəqin döyüşə girəndə Azərbaycan generalları heç zirehli paltar da geymirlər, sinədən tutmuş qarnının üstünəcən belə orden düzüləndən sonra zirehli paltara nə ehtiyac?
Vallah, bilmirəm yalandır yoxsa doğru: deyirlər bu generalların qarnı içəridən də qızıl-gümüşlə doludur…
Mirzə Əlil
GÜCÜNÜZÜ İŞĞALÇILARA GÖSTƏRİN DƏ…
Guya dünyanın ən güclü ordularından birinə malik dövlətin ərazisinin dörddən biri iyirmi ildən çoxdur ki, tutulub, işğalçılara gözün üstündə qaşın var deyən yoxdur.
İlqar Məmmədov, bu ölkənin oğlu, bu dövlətin vətəndaşı, üç-dörd saat İsmayıllıda oldu, tutub basdılar dama.
Bunu necə başa düşəsən?
GÖZZƏL BİRLİK…
İlham Əliyev deyib ki, “hökumətlə xalq birdir”. Bu, doğrudan da belədir. Başqa ölkələrdə hökumət qazancı xalqla bölür, hərə öz pyına düşəni götürür, yəni ortada etibar yoxdur. Ancaq Azərbaycan hökuməti satdığı neftin pulunu xalqa təklif edəndə xalq deyir:
-Yox, yox, biz pulu neynirik, alıb itirərik, oğurladarıq, ya da səfeh-səfeh şeylərə xərclərik, bizim puk saxlamağa ağlımız çatmaz, elə özünüz saxlayın, xərcləyin, biz birik, aramızda siz-biz söhbəti ola bilməz…
Hökumətdə də pul o qədər çoxalır ki, axırda üşaqlarının əlinə verirlər: “xalq götürmür, aparın oynadın” deyirlər…
Hökumət uşaqları da pulu götürüb qaça-qaça gedirlər başqa ölkələrə, başlayırlar oynamağa, oynatmağa…
İngilislər, fransızlar, almanlar bizim xalqın hökumətlə birliyini görüb məəttəl qalırlar. “Gözzəl hökumət, gözzəl xalq!” deyib ah çəkirlər…
xeyrulla xayal 