Qara duvaq altda sıxıldı əllər…

“Bu gün rəngin belə ağarıb nədən?”

— Ona görə ki, mən acı kədərlə,

Onu içirtmişəm məst olunca mən.

 

Səndələyib çıxdı. Unudarammı?

Çəkdiyi əzabdan ağzı əyildi…

Qaçdım, məhəccərə əl də vurmadın,
Oaçıb qapıyacan onu izlədim.

 

Nəfəssiz qışqırdım: “Zarafat idi,
O bütün olanlar. Getsən, ölərəm.

Müdiş təbəssümlə və sakit dedi:

“Dayanıb özünü soyuğa vermə”.

 

1911

ruscadan tərcümə

03. 03. 2024, Samara

 ++++++++++

Анна АХМАТОВА

Сжала руки под темной вуалью…
«Отчего ты сегодня бледна?»
— Оттого, что я терпкой печалью
Напоила его допьяна.

Как забуду? Он вышел, шатаясь,
Искривился мучительно рот…
Я сбежала, перил не касаясь,
Я бежала за ним до ворот.

Задыхаясь, я крикнула: «Шутка
Все, что было. Уйдешь, я умру».
Улыбнулся спокойно и жутко
И сказал мне: «Не стой на ветру».

 

1911 г.