POL VERLEN

                     (1844 – 1896)

           YAŞILLIQ

                            Voici des fruits, des fleurs, des feuilles et des branches…

Bax bu meyvə, bu çiçək, bu da ki, sütül budaq,

Bu, təkcə eşqinizlə vuran çılğın ürəyim.

Parçalamayın onu ağ əlllərlə siz ancaq,

Oxşasın gözünüzü mənim həqir hədiyyəm.

+

Gələndə büründüyüm şehin gilələrini,
İndi səhər küləyi alnımda soyutmada.

Ayaqlarınız altda, izn verin, dincəlim,

Canlanaq, ötən əziz anları saılb yada.

+
Tər sinəniz üstünə  endirirəm başımı,

Sonuncu öpüşlərin hələ də dinər səsi.

Görək haçan qasırğa susar, hava yumşalar,

Bir az yatım, indi ki, siz də dincəlirsiniz.

1874

Fransızcadan tərcümə

24.11.2017, Samara