“BİZ DƏ GEDƏRİYİK, MÜVƏQQƏTİYİK…”

26 SENT 2019. 2

                            Aqşinin xatirəsinə         

 

Həmişə, hər yerdə uşaq məzarı,
Ürəyə də dağdır, gözə də dağdır.

Daşı öz yaşını yadına salır,

Yazılar elə bil sənə qınaqdır.

 

 

Uşaq ölümləri, gənc ölümləri,
Bütün sınaqların ən ağırıdır.

Dində nə izah var, nə elm bilir,

İnam itirən var, bəzən ağıl da.

 

 

Öz ömrün hələlik birtəhər gedir,

Qayğı yayındırır, kef də çəkməsən.

Hərdən sıxılırsan: qapıb elə bil,

Uşaq tikəsini dişə çəkmisən…

 

 

Cəhənnəm saysan öz həyatını,
Rəzalət də görsən, zülm də görsən,
Anıb torpaq altda indi yatanı,

“Kaş ki sağ olaydı o da”, — deyirsən…

 

 

Haçan uşaq ölür, elə bil böyük,
Yarımçıq ömürdən pay ya irs alır….

Biz də gedəriyik, müvəqqətiyik,
Bu həm bəraətdir, həm də təsəlli.

 

02. 12. 2019, Samara

ÇANTA

qardaşım Salmanın (1958-66) xatirəsinə

 

Köhnə bir dolabın arxasındakı,

Mıxçadan balaca çanta asılıb.

Dəbdən düşüb gedib beləsi çoxdan,

Rəngi çəhrayıdır, duruşu yaslı.

 

Yarım əsrdir ki dolub bağlanıb,

Bu çanta açılmır, qıfılı pasda.

“Beş”lə birincini adlayan oğlan,

Tətilin bitmədi? İndi hardasan?

 

Qırmızı beşlərin rəngi çəkilər,
Vərəqlər saralıb incələrsə də.

Bu xırda çantanın içindəkilər,

Dünyanın ən böyük faciəsidir.

 

Yetişər günlərin sonu haçansa,

Yer göyə qarışar, Qiyamət olar.
Xırdaca bir uşaq əlində çanta,

Hüzura çatanda susar Yaradan…

  

29 avqust 2014, Ərəbqardaşbəyli