İncə dodaqların yalnız ucunda,

Anbaan görünür, itir anbaan.
Bizə beş yüz ilin uzaqlığından
Baxıb gülümsəyir yenə Cokonda.

Kitab və məqalə bəlkə beş yüz min,

Var bu təbəssümün sirrini açan.

Hər şey aydın olur oxuyan zaman,
Elə ki, baxırsan, heyrətin həmin.

Bəlkə də az deyil arzulayanlar,
Gülümsəyən xanım danışaydı da.

İndiki elm üçün çətin işdimi? –

Danışdırar. Amma bir məsələ var

Çox qadın görmüşük… gözəl və göyçək,

Düşüb gözümüzdən ağız açan tək…

 09. 10. 2026, Samara