Эта улица мне знакома

Yaxşı tanıyıram mən bu küçəni,
Mənə yaxşı tanış bu yastı ev də
Burda naqillərin mavi küləşi,
Atılıb qalıbdır pəncərə üstdə.

—

İllər olubdur ki, ağır bəlalı,

Divanə və sərsəm illər olub həm,
Kənd uşaqlığımı yada salıram,
Kəndimizin göyü dolur gözümə.

—

Nə dinclik, nə şöhrət mən axtarmışam,

Şöhrətin puçluğu tanışdır mənə.

İndi gözlərimi haçan qapasam,

Ata evimizi görürəm yenə.

—

Mavi ləkələrdə görürəm bağı,

Çəpərə baş qoyub uyuyur avqust.

Orda hər cökənin yaşıl budağı,
Yayır quş harayı, quş çığırtısı.

—

Sevirdim bu taxta evi mən necə! —
Qorxunc ruh yaşardı pərdilərində.

Bizim sobamızsa yağışlı gecə,
Yabanı, qəribə səslə dinərdi.

—

Hönkürtü cançəkən, ucaydı səssə,
Elə bil ölənçin ağlayırdılar.
Nə görmüşdü axı, o kərpic dəvə,

Yağışın inləyib sızlamağında.

—

Uzaq ölkələri görüb o yəqin,
Başqa bir yuxu və firavan zaman.
Qızıl qumlarını Əfqanıstanın,
Qədim Buxarada şüşə tək toran.

—

Mənə də tanışdır,  o ölkələr, ah,
Mən az yormamışam orda yolları.
Özüm  yorulmuşam  indisə ancaq,
Dönmək istəyirəm yurduma sarı.

—

Sönüb getdi fəqət o incə xəyal,
Hər şey külə döndü mavi tüstüdə.

Tarlanın küləşi – sənə salamlar,
Sənə də salamlar – taxta, yastı ev!

ruscadan tərcümə

17-18. 06. 2019, Samara

Эта улица мне знакома,
И знаком этот низенький дом.
Проводов голубая солома
Опрокинулась над окном.

Были годы тяжелых бедствий,
Годы буйных, безумных сил.
Вспомнил я деревенское детство,
Вспомнил я деревенскую синь.

Не искал я ни славы, ни покоя,
Я с тщетой этой славы знаком.
А сейчас, как глаза закрою,
Вижу только родительский дом.

Вижу сад в голубых накрапах,
Тихо август прилег ко плетню.
Держат липы в зеленых лапах
Птичий гомон и щебетню.

Я любил этот дом деревянный,
В бревнах теплилась грозная морщь,
Наша печь как-то дико и странно
Завывала в дождливую ночь.

Голос громкий и всхлипень зычный,
Как о ком-то погибшем, живом.
Что он видел, верблюд кирпичный,
В завывании дождевом?

Видно, видел он дальние страны,
Сон другой и цветущей поры,
Золотые пески Афганистана
И стеклянную хмарь Бухары.

Ах, и я эти страны знаю —
Сам немалый прошел там путь.
Только ближе к родимому краю
Мне б хотелось теперь повернуть.

Но угасла та нежная дрема,
Все истлело в дыму голубом.
Мир тебе — полевая солома,
Мир тебе — деревянный дом!

Голубая родина Фирдуси…

Firdovsi yetirən səmavi ulus,
Çətin  ki, yaddaşın elə soyuyub,

Gəlmir xatirinə mehriban urus,

Sadə gözləri də fikirlə dolu,
Firdovsi yetirən səmavi ulus.

Persiya, bilirəm yaxşısan necə
Yanır çıraq kimi qızılgüllərin
Yarpaqlar təzətər, qönçələr incə,
Salır uzaq yurdu yadıma mənim,
Persiya, bilirəm yaxşısan necə.

Çəkirəm sinəmə bu gün son dəfə,
Şirin qoxularda braqa dəmi.
Sənin, əziz Şaqa, səsini həm də,
Bu ağır, kədərli ayrılıq dəmi,
Yəqin eşidirəm bu gün son dəfə.

Məgər unudaram səni mən ancaq?

Hara atsa məni sərsəri tale

Söhbətim həmişə səndən olacaq,
Dosta ya tanışa, kim kim ki rast gələ.

Surətin əbədi yadda qalacaq.

Qorxmuram nə qədər sənə dərd gələr,

Ancaq ola bilən məyus halına,
Rus haqqında nəğmə qoyub gedirəm,

Sal, haçan oxusan, məni yadına.

Səsinə nəğmədə səs verərəm mən.

1925

Ruscadan tərcümə

19-20. 06. 2019, Samara

Голубая родина Фирдуси,

Ты не можешь, памятью простыв,

Позабыть о ласковом урусе

И глазах, задумчиво простых,

Голубая родина Фирдуси.

Хороша ты, Персия, я знаю,

Розы, как светильники, горят

И опять мне о далеком крае

Свежестью упругой говорят.

Хороша ты, Персия, я знап.

Я сегодня пью в последний раз

Ароматы, что хмельны, как брага.

И твой голос, дорогая Шага,

В этот трудный расставанья час

Слушаю в последний раз.

Но тебя я разве позабуду?

И в моей скитальческой судьбе

Близкому и дальнему мне люду

Буду говорить я о тебе —

И тебя навеки не забуду.

Я твоих несчастий не боюсь,

Но на всякий случай твой угрюмый

Оставляю песенку про Русь:

Запевая, обо мне подумай,

И тебе я в песне отзовусь…

Март 1925