ROBERT BERNS. ÖTƏN MAY BİR ADAXLI…

Июл4

Robert Burns

1.

Ötən may bir adaxlı gəldi bizim düzənə,

“Dəli tək sevir məni” deyərək içdi and da.

Söylədim “zəhləm gedir kişilərdən” mən ona:

Lənət şeytana, niyə axı mənə inandı,

Niyə, lənət şeytana, mənə axı inandı!

2.

Qara gözlərimdəki oxlardan söz açaraq,

And içdi  sevgi dərdi üzüb öldürər onu.

Dedim ki, ölür ölsün, bir ayrısıyçın ancaq

Tanrı, keç günahımdan, yalan deyirdim bunu,

Tanrı qoy bağışlasın, yalan deyirdim bunu.

3.

Dedi təsərrüfatı var səliqəli, qaydalı,

Hazırdır toy eləyə lap elə günü sabah.

Mənsə gizlətdim məni bunlar maraqlandırır,

Düşündüm hərçənd çətin ondan yaxşısı gəlsin,

Ancaq düşündüm çətin ondan yaxşısı gəlsin.

4.

İndi görün nə oldu! İki həftə keçmədən,

(Şeytanın iştirakı olub bu işdə hökmən!)

Əmiqızım Besslə o, ara düzəltdi birdən.

Nənə, gör ona necə nifrət eləyirəm mən –

Əmim qızına necə nifrət eləyirəm mən!

5.

Sığallanıb yaxşıca gələn həftəsə ancaq,

Getdim mən Dlaqanroka, mal-heyvan bazarına.

Vəfasız sevgilimi  gördüm mən ora çatcaq,

Canıma yanğı düşdü orda baxanda ona,

Ruh görürdüm elə bil baxan zaman mən ona.

6.

Sol çiynim üstdən ancaq saldım ona mən nəzər,

Qonşular deməsinlər üzlüyəm, utanmazam.

Adaxlı sıçrayırdı, içkili adam sayaq.

And içdi ki, təkcə mən qəlbi istəyən qızam.

And-aman etdi tək mən qəlbi istəyən qızam.

7.

Əmiqızımdan sual verdim ədəblə ona,

Açılıbmı, nəhayət, dedim, kar qulaqları,

Ayaqqabı tapırmı əyri ayaqlarına?

İlahi, dizi üstdə, o necə də yalvarir –

Düşərək disi üstdə, ah, necə də yalvarır!

8.

Tanrıya and verdi ki, ona ərə gedim mən,

Onu öldürəcəyəm, yoxsa salıb azara;

Qurtarmaq xatirinə zavallını ölümdən,
Gərək ona gedəm mən lap elə günü sabah —

Ona getməliyəmlap elə günü sabah!

1795

ingiliscədən tərcümə

04.07. 2024, Samara

++++++++++++

ROBERT BURNS

Last May A Braw Wooer

1.
Last May a braw wooer cam down the lang glen,
And sair wi’ his love he did deave me.
I said there was naething I hated like men:
The deuce gae wi’ him to believe me, believe me —
The deuce gae wi’ him to believe me! Читать далее →

VAHİDİN GÜLMƏLİ QƏZƏLLƏRİ: BİLMƏK OLMUR CANAN KİŞİDİR YA ARVAD…

Июл4

Əliağa Vahid

Bu qəzəli müxtəlif müğənnilərin ifasında uşaqlıqdan dönə-dönə eşitmişəm və yəqin ki, bir neçə dəfə ağlamışam da. İndi bu qəzəli oxuduqca məni elə gülmək tutur ki, öz-özümdən xəcalət çəkirəm – gülmək mənim harama yaraşır?…

“Narazıyam ey gül, mənə imdad eləsən də”

Deməli, sevgilisi aşiqə “imdad” edir, ancaq aşiq narazıdır. Nədən?

İkinci misraya baxaq:
“Naşad eləyən könlümü dilşad eləsən də”.

“Naşad eləyən könlüm” – bunu başa düşən var? Yəqin demək istəyib ki, “naşad etdiyin könlümü”, ancaq misraya sığışdıra bilməyib, keçib basməmmədiyə.

“Sındırmısan, əl vurma, sınıq könlümə zalım.”

Könülə, üstəlik onun sınığına necə əl vurmaq olar? Xalq ifadəsi “könlümə dəymə”dir, əl vurmaq ya vurmamaq maddi olan şeyə deyilə bilər, könül haqqında yox.

“Öz səhvinə bir gün peşiman olacaqsan”

“Gül”ün nə səhvi olub?

“Vəslin həvəsi indi başımdan necə çıxsın?”

Bayaq deyirdi ki, “narazıyam”, “könlümə əl vurma”, indi “vəsl həvəsi”ndən danışır. Vəsl – yəni görüşüb zad eləmək. Buna həvəs başda olmaz, ayrı yerlərdə olar…
“Zülfündə əsirəm, əgər azad eləsən də”

Bu zülf nə yaman şey imiş… Bəlkə “zülf” o dövrün efvemizmidir, əslində şair tamam başqa bir şeyi nəzərdə tutur? Zülfdən ötrü bu qədər həngamə? Yəni bu zülf başın tük örtüyü deyilmi?

“Sən bir mələk olsan da, inanmaz sənə könlüm”

Könül sındırılıbsa, yəni disfunksional olubsa, hardan inanar?


“Bülbül kimi yüz naləvü-fəryad eləsən də”.

Mən bütün vahidsevərlərin diqqətini bu misraya yönəltmək istəyirəm. Burda şair sevgilisini kimə və ya nəyə bənzədir? Bəli,  bülbülə! Qəzəl isə “ey gül” müraciətiylə başlanmışdı. İndi niyə gül dönüb bülbül oldu?

Yox, deyəsən, Məşədi İbad demişkən, canan kişi çıxıb. Özünüz baxın:

“Öz yarına bax, başqa gözəllər səni sevməz”

Bunu, əlbəttə, kişi cinsindən olan şəxsə demək olar.

Ancaq beytin ikinci misrasında kişi yenə arvada çevrilir:
“Şəxsən özünü huri-pərizad eləsən də.”

Son beyt:

“Əğyarə satıb Vahidə yadlar kimi baxma”

Elə belə də olmalıydı, yar əğyarın qoluna girib getməliydi, Məşədi İbad demişkən, “eyş etməyə”. Ancaq Vahid də “qoçuları buraya yığacaqmı”? Yox:
“Yaddan o, çıxarmaz sən onu yad, eləsən də.”

Ah, yaxşı ki, bizim aşiqlər xoşqeyrtdirlər, yoxsa Azərbaycan poeziyasının hər misrasından qan damcılardı…

04. 07. 2024, Samara 

VAHİDİN GÜLMƏLİ QƏZƏLLƏRİ: «SƏN ƏGƏR OLMASAN, EY GÜL…»

Июл4

Əliağa Vahid

“Sən əgər olmasan, ey gül, mənə canan kim olar?

O xumar gözlərinə valehü heyran kim olar?”

Gəlin bu beytə diqqətlə baxaq, toy arağından dumanlanmış başını yellədib “bəh-bəh” deyənlərə tay olmayaq.

“Sən əgər olmasan…”

Şair deyən kimi təsəvvür edək ki, “ey gül” yoxdur.

“O xular gözlərinə…”

Şair demişdi ki, “sən olmasan…” Canan yoxdursa, onun “xumar gözləri” hardan ola bilər? Bu, mənə “qalar iki buynuzun” misrasını xatırladır. Canan yoxdur, iki xumar gözü qalıb. Şair də yoxdur, “o xumar gözlərə” “valehü-heyran” tapılmır….

Vahid adətən cananın gözlərinə və zülfünə vurulur. Özü də “qarə” zülfünə. Yəqin qəzəlxanın vaxtında Bakıda qondarma blondlar olmayıb.

“Qarə zülf…” Qara yox. Qarə…

İndi baxın, növbəti beytdə yenə ziddiyət, dolaşıqlıq var.

“Sevir aləm səni bir gözlərinin xatirinə”.

Yadınızda saxladınız? Aləm o gözəli “bir (şair “təkcə”, bircə” demək istəyib, ancaq misraya sığışdıra bilməyib) gözlərinin xatirinə” sevir.

Sonra:

“Yoxsa tək zülfün üçün bunca pərişan kim olar?”

Belə çıxır ki, aləm o xanımın zülfünü də sevir. İkinci misra birincini yalana çıxarır.

“Gir gülüstanə sevinsin, oxusun bülbüllər”.

Deyək ki, gülüstan – güllükdür, çoxlu gül bitən ya da yetişdirilən yerdir. Şair xanımı ora dəvət edir ki, bülbüllər onu görüb oxusunlar.

İndiyəcən güllükdə, gül üstündə bülbül görən olub? Bülbül ağac başında olar, məsələn, söyüd ağacının.

Sonrakı misra cəfəngdir.

“Gül bahar mövsimi görsənməsə, xəndan kim olar?”

“Mövsüm görünməsə?”

Xəndan – qönçə deyil? Necə yəni “xəndan kim olar”?

Sonrakı beytin birinci misrasına baxaq:

“İncidib salma nəzərdən düşən aşiqlərini”

Bu misranın sintaksisi bərbaddır, şair demək istədiyini düzgün qrammatik formada ifadə edə bilməyib. Burda “düşən” sözü artıqdır. Belə olmalıdır: “Aşiqlərini incidib nəzərdən salma”. “Düşən” sözü misra doldurmaq misraya soxuşdurulub və nəticədə fəlakət yaranıb.

“Zövqi-vəslinlə əgər mən də fəğan eyləməsəm,

Hüsnünün gülşəninə bülbüli-nalan kim olar?”

Yuxarıda demişdi ki, xanım güllüyə çıxan kimi bülbüllər oxuyacaq, yəni otuz-qırx, bəlkə daha çox kişi özündən çıxıb, mart pişiyinə dönəcək. İndi deyir “mən olmasam…

“Çox demişlər sənə, cövr eyləmə biçarələrə”.

Başa düşdünüz? Bu xanım çoxlu kişiyə “cövr eləyir”, xanıma tövsiyə edirlər ki (kim təvsiyə edir?), cövr eləməsin…

“Danabaş”da Kərbəlayı Cəfərin xırda oğlu uşaq soruşmaq istəyirsən: “Pəs neyləsin? “Biçarələrin” hamısı ilə dilxoşluq eləsin? Pəs xalq deməzmi ki, bu xanım pozğundur?”

Sonda xanm da, gül də, bülbül də, biçarələr də yaddan çıxır. Əliağa Vahid yüksək təvazökarlıq hissi ilə özündən danışır:

“Ölməmişkən, gözəlim, Vahidə qiymət verir el…”

Qiymət verirdi ya göy beşlik? Qırmızı onluq? “El” istedadlı şairi öz səviyyəsinə endirib ona belə cəfəng qəzəllər yazdırırdı…

“O da getsə, vətənə, xəlqə qəzəlxan kim olar?”

A kişi, niyə ürəyini sıxırdın? Səndən sonra qəzəlxan nə qədər desən…

At ilxısı…

Və sair…

03.07. 2024, Samara

ROBERT BERNS. İCAZƏ VER GİRİM BU GECƏLİYƏ    

Июл3

Robert Burns

XOR

Ah, icazə ver ki, bir gecəliyə,

Bircə gecəliyə, bu gecəliyə.

Ah, icazə ver ki, girim içəri,

Bircə gecəliyə, bu gecəliyə!

1.

Əzizim, sən bəlkə yatırsan artıq,
Bəlkə də oyaqsan, danış ki, bilim.

Bağlanıb sevgiylə əlim-ayağım,

Həsrətindəyəm, aç qapını, gəlim.

2.

Çöldə qış küləyi, islanıb əynim,

Göydə ulduzlar da sönübdür yəqin!

Rəhm elə, qıçlarım üzülür mənim,

Qoru bu qar-yağışdan məni, gözəlim.

3.

Qışın sərt küləyi məni döyəclər,

Yıxılsan, haraya gəlməz bir nəfər.

Bütün dərdlərimə səsəb, ey gözəl,
Sənin ürəyinin soyuqluğudur.

                  QIZIN CAVABI

                  XOR

Sənə deməliyəm bu bircə gecə,

Bax, bu bircə gecə, bu bircə gecə,

Bütün gecələr də elə beləcə,
Qoymaram içəri səni, əzizim.

1.

Küləkdən, yağışdan nağıllar demə,

Soyuqürək deyib məni qınama.

Gəldiyin yolla da geri dön yenə,

Qoymaram içəri səni, əzizim.

2.

Zülmət saatlarda vıyıldar külək,

Sərsəri islanar iliyinədək —

Bu nədir? Vəfasız kişiyə aldanıb ürək,
Verən qız bəs nələr çəkir əzizim?

3.

Çəməni bəzəyən ən qəşəng çiçək,

İndi tapdalanıb rəzil alaq tək —

Adi qızdan sən dərs alasan gərək,

Daha özünündür qərar, əzizim.

4.

Qəlbini yay günü alan quş indi,

Zalım bir ovçunun qənimətidir,

“Onunla taleyim mənim eynidir” –

Səfeh qadın sənə deyər, əzizim.

1795

ingiliscədən tərcümə

02-03. 07. 2024, Samara

++++++++++++++++

ROBERT BURNS

O, Let Me In This Ae Night

Chorus
O, let me in this ae night,
This ae, ae, ae night!
O, let me in this ae night,
And rise, and let me in! Читать далее →

ROBERT BERNS. GEDƏN 1788-Cİ İL ÜÇÜN ELEGİYA

Июл2

Robert Burns

Yas saxlayan deyiləm lord ya da kral ölə;

Bir gün doğulub onlar, bir gün ölməlidirlər.

Dəhşət bürüyür ancaq bunu düşündüyün an:

On iki ay, ağalar, köçüb getdi dünyadan!

Səksən səkkiz, ah, sənin kiçik olsa da fəzan,

Neçə müdhiş hadisə baş veribdir bu zaman!

Almısan əlimizdən nə qədər sevinci sən!

Necə yaman bir halda bizi qoyub getmisən!

+

İspan imperiyası vidalaşdı başıyla,

Öldü itim Bouti, qalmışam gözü yaşlı.

Pittlə Foks arasında elə qovğa yarandı,

Bizim arvad bəsləyən beçələr də yalandı!

Birisi çox cəsurdur, cini çıxır, dəlidir,

Toyuqlarla rəftarı amma çox ədəblidir.

Biri də var ki, tərsdir, tərbiyəsizdir bir az,

Peyinliyi eşməyən yaxşılar da deyil az.

+

Yenə qalxın minbərə, qışqırın, ruhanilər,

Səsiniz xırıldayıb tamam batana qədər.
Səksən səkkizin sizə xoş arzuları vardı,
Sərvət də sizə verdi, bollu yemək də verdi.

Kalan pulunuz oldu, yedinizz-içdiniz siz,

Sizdən xeyir görənsə, az oldu, bilirsiniz.

+

Gözlərinizi silin, sizsə, sevimli qızlar,

Çünki aranızda çox dostunu itirən var

Səksən səkkizdə sizin çox alub aldığınız,

Qaytarmazsınız heç vaxt onları geriyə siz.

Nəzər sal naxırlara, sürülərə nəzər sal,

Necə başıaşağı və küt sürünür onlar!

Yox, yox, torpağın özü ağlayır indi hətta,

Yaş axıb, su qalmayıb Embro quyularında.

+

Səksən doqquz, körpə bir uşaqsan hələ ki, sən,

Yəni qoca deyilsən öyrənə bilməyəsən.

Ehtiyatlı olasan gərək, saqqaıllı oğlan,
Dədənin kürsüsündə çünki sən oturmusan.

+

Regent olma qandallı, buruntaqlı və bağlı,

Onun kimi azad ol və qoru istiqlalı.

Arxayln ol ki, atan planlayan yolda sən,
Onun elədiyindən piz eləmə, saf insan!

Əksinə yaxşı elə nə qədər bacarırsan.

ingiliscədən tərcümə

02. 07. 2024, Samara

+++++++++++++++++++++

ROBERT BURNS

Elegy On The Departed Year, 1788.

For lords or kings I dinna mourn;
E’en let them die — for that they’re born;
But O, prodigious to reflect,
A towmont, sirs, is gane to wreck!
O Eighty-Eight, in thy sma’ space
What dire events hae taken place!
Of what enjoyments thou hast reft us!
In what a pickle thou hast left us! Читать далее →

ROBERT BURNS. ÇÖL SİÇANINA

Июл1

Robert Burns

Kotanla onu yuvasından qaldırarkən, noyabr 1785

 

Xırda, hamar, büzük və ürkək heyvan,

Axı nədir səni belə qorxudan?

Niyə tələsirsən qaçmağa burdan,

Baxmadan arxana sən?

Dalınca düşmərəm vurmağa ziyan,

Bu qatil kotanla mən.

+

Hegemonluğuyla, heyf ki, insan,

Pozub təbiətdə birliyi çoxdan.

Və məni qarşında gördüyün zaman,

Qorxaraq titrəyirsən.
Hərçənd taleyimiz eynidir, inan,
Sən tək öləriyəm mən.

+

Oğurluq edirsən vaxtaşırı sən,

Nə olsun? Sən axı yaşamalısan!

İyirmi dörd dərzdən əgər aparsan

Bir qıça – nə olar ki?

Şükrlü olardım qalanıyla mən,

Görməzdim ki, var itki.

+

Xırdaca evin də daha virandır,

Zəif divarları külək dağıdır.

Eybi yox, təzəsi tikilər indi,

Qalın və yaşıl otdan!

Soyuq dekabrın küləyi öndə,

O, sərt, acıdır yaman!

+

Gördün çılpaq və boş tarlaları sən,
Və yorucu qışı tələsib gələn.

Rahatca burada, külək əsərkən,

Dedin daldalanarsan.

Fəlakət! Çataraq yuvaya birdən,

 Dağıtdı onu kotan.

+

Yarpaqdan, qıçadan xırdaca qalaq

Vurmağa min zəhmət çəkmisən, qoçaq!

İndisə yığdığın məhv olub ancaq,

Nə əmlak, nə də ev var,

Qışda qar yağacaq, çamır olacaq,

Və qırovlu şaxtalar.

+

Fəqət tək deyilsən heç də sən, Siçan,

Gələcəyi görmək deyildir asan.

Necə plan cıza siçan ya insan,

Çıxır çox vaxt tərsinə.

Sevinc əvəzinə bizəsə qalan,

Ağrı və dərddir yenə!

+

Yenə bəxtəvərsən mənə baxanda,

Sənin müsibətin tək bu zamanda.

Mənsə, ah! Keçmişə nəzər salanda,

Bürüyür məni qüssə,

Gələcək günü də düşünən anda,

Qorxuram hökmən nəsə!

 

ingiliscədən tərcümə

30.06-01. 2024. Samara

===========

Robert BURNS

To A Mouse.
On turning her up in her nest with the plough, November 1785.

 

Wee, sleekit, cowrin, tim’rous beastie,
O, what a panic’s in thy breastie!
Thou need na start awa sae hasty
Wi bickering brattle!
I wad be laith to rin an’ chase thee,
Wi’ murdering pattle. Читать далее →

ROBERT BERNS. KOTANIIN AĞZIYLA KƏSİLƏN QIZÇİÇƏYİNƏ. 1 APREL 1786

Июн30

Robert Burns

1.

Xırda, zirvəsi al, sadəcə çiçək,

Önümə çıxaydın pis anda gərək.

Toz-torpaq içində məcburam qıram,

İncə saplağını mən.

Daha mənlik deyil sənə qıymayam,

Hərçənd sən bir incisən.

2.

Bu, qonşun torağay, mehriban qəşəng,

Deyil ki, səninlə hər görüşərkən,

Çilli sinəsiylə səni əyərdi,

Şehli torpağa,

Süzərdi, allanan şərqə gedərdi,

Sübhü salamlamağa.

3.

Üşütdü şaxtalı şimal küləyi,

Sənin erkən, həqir körpəliyini,

Sənsə qorxmayaraq fırtınalrdan,

Gülümsədin sevinclə.

Ana torpaq üstdə boylanan andan

Kövrəkdin o vaxt hələ.

4.

Bağ çiçəklərini qorumağa var,

Uca meşələr və uca divarlar.

Sənın təsadüfi müdafiənsə,

Ya daşdır ya kəsəkdir.

Biçilmiş lüt çölə bəzək idin sən,

Görünməzdin və təkdin.

 

5.

Sısqa örtüyünə orda bürünüb,

Günəşə yönəldinqarlı qış günü.

Sadə görkəminlə başını yerdən,
Qaldırırdın həqir sən.

Ancaq kotan ağzı dağıdar indiŞ

Yıxılarsan yerə sən.

6.

Sadəlövh qızın da taleyi belə,

Ucqar kölgəlikdə boy atan çiçək!

Kimə könül verir, xəyanət görür,

Atılır aldanaraq,

Torpağa atılır, torpağa dönür,

O gözəl də sən sayaq.

7.

Seçilmir şairin taleyi bundan,

Yanır coşqun həyat okeanında!

Nə səriştəsi var, nə biliyi var,

Baş aça xəritədən.

Külək şiddətiylə coşar dalğalar,

Və Şairi qərq edər.

8.

Taleyi belədir kim əzab çəkir,

Açılmır bəladan başı kimin ki.

Kim ki, təkəbbürdən, məkrdən ya da,

Səfalət içindədir,
Qalmır Göydən özgə bir dayağı da,

Tmam məhv olub gedir!

 

Bu qızçiçəyinə yas tutan insan,

Bu tale sənindir, fərqi yox, inan;

Gavahın hazırdır, yaz çağı ömrün,
Həyat çiçəkləyərkən,

Şumlayır, səni də torpağa gömür,

Tozsan özün indi sən!

 

İngiliscədən tərcümə

  1. 06. 2024, Samara

+++++++++++++++

ROBERT BURNS

To A Mountain Daisy.
On Turning One Down With The Plough. In April 1786

1.
Wee, modest, crimson-tipped flow’r,
Thou’s met me in an evil hour;
For I maun crush amang the stoure
Thy slender stem:
To spare thee now is past my pow’r,
Thou bonie gem. Читать далее →

ROBERT BERNS. “ŞİKAYƏT  ETMƏSİN QADINLAR GƏRƏK…”

Июн29

Robert Burns

1.

Şikayət edərək qadın boş yerə,
Deməsin kişiyə yoxdur etibar.

Şikayət etməyə qadın heç gərək,

Kişi dəyişkəndir, gəzməyi xoşlar.

Bütün təbiətə yaxşı nəzər sal,

Dəyişməkdir onun əsas qanunu.

Qəribə olardı, əziz xanımlar,

Poza bilsəydilər kişilər onu.

2.

Qabarma, çəkilmə okeanda var,

Küləyə diqqət et, göyləri öyrən.

Günəş çıxar səhər, axşam ay doğar,

Ardıcıl fəsillər dəyişir hökmən.

Deyin, pozmalıdır əbləh kişilər,
Bu təbii ali qanunu nədən?

Sabit olacağıq bacarsaq əgər,

Sizə də sabitlik xas deyil hərçənd.

1794

İingiliscədən təecümə

29.06. 2024, Samaea

+++++++++++++++++

1.
Let not women e’er complain
Of inconstancy in love!
Let not women e’er complain
Fickle man is apt to rove!
Look abroad thro’ Nature’s range,
Nature’s mighty law is change:
Ladies, would it not be strange
Man should then a monster prove?
2.
Mark the winds, and mark the skies,
Ocean’s ebb and ocean’s flow.
Sun and moon but set to rise.
Round and round the seasons go.
Why then, ask of silly man
To oppose great Nature’s plan?
We’ll be constant, while we can —
You can do no more, you know!

«ADIM MƏMMƏDNƏSİR — KÜL OLMUŞ HƏSİR…»

Июн28

09. 10. 23

Yerim bərkiməmiş yenə köçürəm,

Qaraçı köçünə bu köç bənzəmir.

Adət, həvəs deyil məni uçuran,

Adım Məmmədnəsir:  kül olmuş həsir..

 +

Gedirəm sonuncu sanki mənzilə,
Örtüb ayıbımı dostlarım alan.

Kəfən abra salır ölünü belə…

Deyən yox ki, bu yol bitəcək haçan.

+

Gedirəm üzülmüş, heç nə duymadan,
Dörd ya da beş nəfər gəlir dalımca.

Şubertin dəfnində çoxdumu bundan? —

Necə adamlardır hər biri ancaq!..

 

28. 06. 2024, Samara

 

ROBERT BERNS. MƏNİM ZAVALLI EŞQİM          

Июн27

      Robert Burns    

XOR

Yanımda olaydın, sevgilim, indi,

Yanımda, yanımda, yanımda ancaq.

Məni, mehribanım, sevindirərdin,

Nəfəsi nəfəsə qarışdıraraq.

            1.

Gəzirəm uzaqda mən indi sənsiz,

Ah, zavallı eşqim, gedib dincliyim,

Səndən çox uzağam, tale amansız,

Ən çox da taledir gileyləndiyim.

             2.

Yığıb qış səması qaşqabağını,

Qönçə ümidləri soyuq sarsıdır.

Yeganə mənzilim, sığınacağım,

Eşqim, qollarıının arasındadır.

               3.

Dostluq soyuyaraq dəyişən zaman,

Tale oxlarını zəhərlər yəqin.

Sadiq ürəyini qırmayım, aman,
Söylə ki, bu tale mənimdir, eşqim.

             4.

Fəqət ötüb keçər qüssəli anlar,

Ümid ver ki, yenə biz görüşərik

Tək bu xoş təsəlli şüası ancaq,
Yansın başın üstdə, Xloris, eşqim.

 

ingiliscədən tərcümə

25-26.06. 2024, Samara

+++++++++++

Robert BURNS

Forlorn My Love

 

Chorus

O, wert thou, love, but near me,
But near, near, near me,
How kindly thou would cheer me,
And mingle sighs with mine, love!


1.
Forlorn my love, no comfort near,
Far, far from thee I wander here;
Far, far from thee, the fate severe,
At which I most repine, love.

 


2.
Around me scowls a wintry sky,
Blasting each bud of hope and joy,
And shelter, shade, nor home have I
Save in these arms of thine, love.


3.
Cold, alter’d friendship’s cruel part,
To poison Fortune’s ruthless dart!
Let me not break thy faithful heart,
And say that fate is mine, love!

 


4.
But, dreary tho’ the moments fleet,
O, let me think we yet shall meet!
That only ray of solace sweet
Can on thy Chloris shine, love!