VLADİSLAV XODASEVİÇ. ANAMA

hodasevich

Матери

Ana! Heç olmasa sən məni dinlə: ağırdır,
Bu dünyada yaşamaq! Niyə məni doğurdun?

Ana! Bəlkə hər şeyi özüm məhv eləmişəm
Niyə bəs büytn həyat – şərabdır, oxdur, oddur?

Utanıram səninlə sevgidən danışmağa,

Deyəm qadından ötrü ağlayıram mən, ana!

Məyus qocalığını niyə qayğılandırım,

Kor, üsyankar, yalançı ruhun iztirabıyla!

Dəhşətdir açıb deyəm vecimə deyil mənim

O həyat dərsləri ki. sən mənə öyrədirdin,
Nə kitab sayıram mən, nə ibadət, nə nəğmə.

Hər şeyi unutmuşam, ana! Yox olmuş hər şey,

Şərabın xumarıyla qışqırıq qopararaq

Sərsəri tək gəzərkən itib getdi nə varsa.

İstəyirsən biləsən nə varsa mənə aid?

İstəyirsən – deyimmi? Mənə çox az şey gərək:

Onun öpüşlərini dada bilim yenə də

(İncə dodaqlarında kürən çalarlı allıq!)

Yenə səslənə biləm: “Ah, çarevna, çarevna!”

Və eşidə biləydim cavabında: “Ömürlük”

Mehriban ana! Yenə köhnə salopunu gey,

Çenstoxovskayadan mərhəmət dilə, yalvar,
Zavallı oğluna və

Qara bantlı qadına.

 

1910

Ruscadan tərcümə

31.03-01.04. 2019, Samara

 

Владислав Ходасевич

Матери

 

Мама! Хоть ты мне откликнись и выслушай: больно
Жить в этом мире! Зачем ты меня родила?
Мама! Быть может, всё сам погубил я навеки, —
Да, но за что же вся жизнь — как вино, как огонь, как стрела? 
Стыдно мне, стыдно с тобой говорить о любви,
Стыдно сказать, что я плачу о женщине, мама!
Больно тревожить твою безутешную старость
Мукой души ослепленной, мятежной и лживой! Читать далее

Реклама

ANALAR CƏNNƏTİ

13 1 19

“Cənnət anaların ayağı altda”

Deyirik. İnanmaq buna çətindir.
Qadındır hər ana axı dünyada,

Öz ömür yolu var hər qadının da.

 

 

Cənnətdir deyirik yeri ananın.
Buna da inanmaq çətindir fəqət.

Bəs orda ananın balası hanı?

Baladan ayrısa, ona nə cənnət?

 

 

Sadə bir arvaddı mənim öz anam,

Ömrü uzun oldu, əzabı artıq.

Kimdi kamil olan, günahsız olan? —
Yəqin günaha da haçansa batıb.

 

 

Cənnət — kamillərin, günahsızların,

Saf doğulanların, saf ölənlərin.

Bəlkə də cənnətdən bir az aralı,
Yaxın həndəvərdir anamın yeri.

 

 

Dünyanın zülmündən dincələr orda,
Nə soyuq incidər, nə də ki yanğı.

Yeməyi-içməyi havadan udar,

Heç kimdən diləməz kömək və qayğı.

 

Bir vaxt qaldıraraq cəhənnəmimdən,

Məni gətirərlər görüşə bəlkə.

Nə anam danışar, dinərəm nə mən,
Ağlayar, əlini üzümə çəkər…

 

13.01. 19

Samara

XƏYAL

Udsam lotoreyada,

(Bilet alsam haçansa),

Ya da ayağım altda,
Qızıl tapsam bir kisə,

 

Gedərdim, yubanmadan,

Həkimlərdən keçərdim.

Hər dərdin dərmanından,
Sağalınca içərdim.

 

Dəyişib altı-üstü,
Bir hipster olardım.

Su keçməyən və isti,
Ayaqqabı alardım.

 

Brokkoli yeyərdim,
Hər gün zeytun yağında.

Yaxşısından gələrdi,
Süfrəyə balığın da.

 

Gedərdim vaxtaşırı,
Opera və baletə.

Səviyyəmi artırıb,

Çıxardım cəmiyyətə.

 

Bəlkə bir xanım elə,

Məni bəyənərdi də,

Gözdən uzaq bir yerə,
Randevuya gedərdirk…

 

Bəlkə də… bəlkə, bəlkə,

Boğazım quruyardı.

Nə çörək, nə su keçər,
Canım da ağrıyardı.

 

Bilet alar o pula,
Pasport düzəltdirərdim.

Sonra çıxardım yola,
Kəndimizə gedərdim.

 

Yan keçərdim həyətdən,
Evdə kim qalmışdı ki…

Dərməzdim heç nəfəs də,
Qəbirstana kimi.

 

Doğma şəkillə tanış,
Daşa çatıb durardım.

Oyan, ay ana, danış,

Gəlib çıxıb övladın…

 

08. 12. 2018

Samara

VAXT VARDI VƏTƏNƏ GEDİRDİM HƏR İL…

Vaxt vardı vətənə gedərdim hər il,

Bu, səfər deyildi, ziyarət idi.

İl tamam olan tək yola düzəlir,
Pulum nəyə çatsa, minib gedirdim.

 

Vətənə gedəndə dəyişirdi il,

Köhnə bitib gedir, təzə gəlirdi.

Sanki hər gedən il ömürdən deyil,

Ölümdən gedirdi – yaş azalırdı.

 

Vətəndə yoluma göz dikən indi,

Anamın şəklidir məzar daşında.

Fəsillər dəyişir, iqlim həmindir,

İllərsə yığılır qalır yaşımda.

 

13-16.08. 2017

Samara

 

QARA BAYRAMIN GƏLİR..

ANAMIN XATİRƏSİNƏ

8

 

Qocanın atılmışı –

Sənə asanmı gəlir?

Səhərin açılmamış,

Qərib axşamın gəlir.

 

Çay-çörəyin gecikir,

Şişir, udulmur tikə,

Süfrənə elə bil ki,

Öd dolu camın gəlir.

 

Gözün yola zillənir,

Sözün öz-özünlədir.

Nə yazan, nə zəng edən,
Nə bir adamın gəlir.

 

Məmə, yaz gəlir yenə,

Qəbrin otla bürünər.

Getdi qara günlərin,

Qara bayramın gəlir.

 

    27.02.2016 Samara

 

 

SİNOPTİKLƏR KƏNDƏ YAĞIŞ DEYİRLƏR…

ANAMIN XATİRƏSİNƏ

              4.

Sinoptiklər kəndə yağış deyirlər,

Yağış da başladı kənddə, dayanmır.

Yolları istəyər keçəndən hünər,

Bəzən bir neçə gün işıq da yanmır.

======

Axşama bənzəyər gündüzü kəndin,

Nə ay işiqlanar, nə ulduz amma.

Gur yağış ikinci günə keçəndə,

Qədim evimizin damından damar.

======

İsladar tavandan süzülən sular,

Qədim şifoneri, yatağı-yeri.

İslanar kitabla dolu qutular,

Nəm çəkər dünyanın klassikləri.

========

Neçə ildlən bəri ilk dəfədir ki,

Qorxmuram mən hava proqnozundan.

Yox daha günlərlə yola göz dikib,

Çürük tavan altda yaşayan insan.

=========

Qədim evimizi Nuh seli yuya,

Nigaran deyiləm anamdan daha.

O köçən dünyanın yox qışı, yayı,

Nə payız var orda, nə də ki bahar…

25.09. 2015 Samara

DOYUB SƏRİN SUDAN, DOYUB GÖY OTDAN…

SENTYABR 2016 MƏMƏ

ANAMIN XATİRƏSİNƏ

            2

Doyub sərin sudan, doyub göy otdan,

Qazlar arx döşündə düşərgə salıb.

Qoyunlar yatışıb söyüdün altda –

Mənzərə elə bil yüz ildən qalıb.

====

Çıxıram – bəlkə də bu son dəfədir,

Yox daha yanına döndüyüm insan.

Dişsiz ağzı ilə alnıma hər il,

Xeyir-duasını möhür tək basan.

======

Daha bu ağızda nə qınaq dinər,

Nə də dualarla çağrılar adım.

Özüm öz əlimlə ulduz öləndə,

Köhnə yaylığıyla sıxıb bağladım…

11-12 sentyabr 2015, Samara