Salyan, 1960-cı illər
Hərdən, iki ildə bəlkə bir dəfə,
Kənddə baş verərdi böyük hadisə.
Salyana gedirdik şəkil çəkdirək,
Həmişə bayramdı o vaxt şəkilsə.
+
Uzaqda əsgərlik çəkən qardaşın,
Şəkil istəyirdi qəribsəyərək.
Ya məktəbdə yaxşı gedirsə işin,
Şəklin vurulaydı lövhəyə gərək.
+
Axşamdan başımız sabunlanırdı,
Abra salınırdı nimdaş əyin də.
Gecə ilə dönür, hey uzanırdı,
Gözlərimiz elə pəncərədəydi.
+
Səbir tükənirdi keçincə Kürü,
Elə bil aşırdı kolaz dənizi.
Alabaş avtobus yolda sürünür,
Amma çatdırırdı Salyana bizi.
+
Atelyeyə girib qayğılanırdıq.
Pərdələr asılıb, yerdə xalça var.
Dumandan süzülən işıq yanırdı,
Dayınıb ortada hazır aparat.
+
Keçib otururduq, əsir əl-ayaq,
Sinədən mühərrik səsi ucalır.
Şəkilçəkən usta yaxınlaşaraq,
Başını laxladıb yerinə salır.
+
Boynunu gah sağa, sola gah burur,
Çəkilib gözünün içinə baxır.
Əlləri üstündə az qala durur,
Birdən çırtma çalır, otaqdan çıxır.
+
Qayıdıb başına atır örtüyü,
Silaha bənzəyir indi üçayaq.
Elə bil indicə çəkib tətiyi,
Fotoqraf sinənə güllə sancacaq.
+
“Qırpma gözlərini! — əmr edir usta,
Birdən ürəyinin kəsilir səsi.
Şaqqıltı…Alışma… Sən daha yoxsan,
Lentə düşüb qaldı xatirən, əksin…
+
Sonra kimin yolu Salyana düşsə,
Alıb gətirirdi şəklini kəndə.
Baxırdın – həm sənsən, deyilsən həm sən,
Əsərdin, müəllif — şəkilçəkəndi.
+
Sanki vuruluruq çəkilən zaman,
Sinəni qurğuşun deşir elə bil.
Hər anda yaşayır, ölürük hər an,
Yaslı xatirədir çəkilən şəkil…
10-11. 10. 2019
Samara
xeyrulla xayal 