Bir gecədə 11 ya 14 Azərbaycan əsgərinin öldürüldüyü bildirilir.

İndi bu əsgərlərə qəhrəman deyəcəklər, şəhid deyəcəklər. Ancaq bu cavanlar nə qəhrəmandırlar, nə şəhiddirlər. Çünki bu cavanları qurbanlıq qoyun-quzu kimi öldürüblər. Yəqin heç xəbərləri olmayıb ki, başlarının üstünü haçan alıblar. Çünki Azərbaycan ordusuna eşşəklər rəhbərlik eir. Və çünki bu eşşəklərin öz balaları cəbhə xəttindən min kilometrlərlə uzaqda, bəlkə xarici ölkələrdə kefdədirlər.

Doqquz nəfərlik siyahıya baxanda adamın başından tüstü çıxır – hamısı kənd rayonlarındadır, nəinki bir kübar mənşəli, hətta bakılı da yoxdur. Bundan sonra Azərbaycanı ciddi dövlət saymaq olarmı?

Bir vaxt Əli Kərim Süleyman Rüstəmi təqlidən bir poəma yazmışdı, “Qaytar ana borcunu”. Guya Bakıya məktəb oxumağa gələn kəndçi oğlan bakılı qıza vurulub qalır paytaxtda. Şair də sual edir: “Oğul böyütdümü o, büzmədodaq bir qıza?”

İndiki oğraş şairlərin heç bir sual vermir ki, bu qurbanlıq qoyun-quzu kimi qırılan cavanları anaları Mehriban xanım ya onun qızları üçünmü böyütmüşdülər? Bugünkü qəzetlər, saytlər Nərgiz Paşayevanın Londonla Bakı arasında var-gəl edən qızından xoş xəbərlə doludur. Niyə bu oğraş şairlər sual vermirlər: bu cavanlar Nərgiz Paşayevanın, onun qızının yolunda ölmək üçün doğulmuşduıar? Niyə hökumətdən mənzil hədiyyəsi alan Ramiz Rövşən səsini çıxarmır? Dilini niyə qarnına soxub?

Azərbaycan ordusu ordu deyil, sallaqxanadır, fəhlə-kəndli uşaqlarının qoyun-quzu kimi qırıldığı sallaqxana. Orduya generallar yox, eşşəklər rəhbərlik edirlər, onlar ulduzlarını kimisə əmioğlusu, dayıoğliusu, kiminsə oynaşı olduqlarına görə alıblar. Bu generallar və bütövlükdə ölkə rəhbərliyi bizim əsgərlərimiz üçün ermənilərdən daha təhlükəlidirlər. Belə generallar, belə rəhbərlik olmayan əsrlərdə axı azərbaycanlılar yurdlarını qoruya bilmişdilər və hətta ərazi də artırmışdılar!

Azərbaycan kvazi dövlətdir, onun gələcəyi yoxdur. Xalq isə əsil xalqdır və bu xalqın başına bəla gəlib. Və xalq özü bu bəlanın əlacını tapmalıdır.

01.07. 2014