qardaşım Seyfullanın xatirəsinə
Sən qeyrərtli kişi idin,
Yaradandın, qurandın.
Yerlə, göylə əlləşirdin,
Nə gərəksə, varındı.
Yuxudasan on beş ildir —
Yuxu sevən deyildin.
Yatır atan, qardaşın da,
Yoxdu səni ayıldan…
İndi, qardaş, qəbrin üstdə
Tikan, şoran göyərib.
Gələn-gedən belləsə də,
Yenə bitir şoğərib.
Fağır, qərib təbəssümün,
Donub qalıb daşında.
Hardasansa, üzün gülsün,
Qardaş, səksən yaşındı!
14 noyabr 2015
Samara
ANAMIN XATİRƏSİNƏ
6
Əlimi sinənə qoyub bir ara,
Biləyini sıxdım – nə nəfəs, nə nəbz.
Boynunda haçandan çırpınan damar,
Dərinin altında indi görünməz.
===============
Öpdüm yanağından – soyuyub gedib,
Gedib can istisi, yay istisi də.
Mənimsə alnımı bir öpüş yeri,
Yandırar, ömürdən illər ötsə də…
04.10. 2015 Samara
ANAMIN XATİRƏSİNƏ
4.
Sinoptiklər kəndə yağış deyirlər,
Yağış da başladı kənddə, dayanmır.
Yolları istəyər keçəndən hünər,
Bəzən bir neçə gün işıq da yanmır.
======
Axşama bənzəyər gündüzü kəndin,
Nə ay işiqlanar, nə ulduz amma.
Gur yağış ikinci günə keçəndə,
Qədim evimizin damından damar.
======
İsladar tavandan süzülən sular,
Qədim şifoneri, yatağı-yeri.
İslanar kitabla dolu qutular,
Nəm çəkər dünyanın klassikləri.
========
Neçə ildlən bəri ilk dəfədir ki,
Qorxmuram mən hava proqnozundan.
Yox daha günlərlə yola göz dikib,
Çürük tavan altda yaşayan insan.
=========
Qədim evimizi Nuh seli yuya,
Nigaran deyiləm anamdan daha.
O köçən dünyanın yox qışı, yayı,
Nə payız var orda, nə də ki bahar…
25.09. 2015 Samara
iyul 2015, Ərəbqardaşbəyli
03 sentyabr 2015, Ərəbqardaşbəyli
ANAMIN XATİRƏSİNƏ
2
Doyub sərin sudan, doyub göy otdan,
Qazlar arx döşündə düşərgə salıb.
Qoyunlar yatışıb söyüdün altda –
Mənzərə elə bil yüz ildən qalıb.
====
Çıxıram – bəlkə də bu son dəfədir,
Yox daha yanına döndüyüm insan.
Dişsiz ağzı ilə alnıma hər il,
Xeyir-duasını möhür tək basan.
======
Daha bu ağızda nə qınaq dinər,
Nə də dualarla çağrılar adım.
Özüm öz əlimlə ulduz öləndə,
Köhnə yaylığıyla sıxıb bağladım…
11-12 sentyabr 2015, Samara
İbrahimi 1968-ci ildən tanıyıram, Əlibayramlıda pedaqoji məktəbdə oxumağa başlayandan. Məndən bir il əvvəl girmiş İbrahim Salyandan olduğumu bilib özü mənə yaxınlaşmış, məni öz “dəstələrinə” qatmışdı. Dəstə İbrahimin kəndlisi və sinif yoldaşı Telman Süleymanovdan və Aşağı Surralı İnqilab Əsgərovdan ibarət idi. Və maraqlı burasıdır ki, bu kiçik dəstə də, bütün qrupları da İbrahimə o vaxt “usta” deyirdi. İbrahimin yaşı o vaxt on altı ilə on yeddi arasında idi. Ancaq ustalığına söz ola bilməzdi…
“Usta” ərəbcə müəllim deməkdir, hərçənd “müəllim” də ərəb sözüdür. Əslində “usta” və “ustad” sözləri dəyişik şəkildə işlənən bir sözdür. İbrahimə bu sözlərin hər biri yaraşır İbrahim müəllimə. O, 44 ildir müəllimdir. Atası mərhum Əsəd müəllimin müəllimliyini bura qatsaq, Hüseynovlar ailəsinin pedaqoji stajı bir əsr çıxar. Mən onu adıyla çağırıram və bu mənim üçün fəxrdir. Usta, ustad, müəllim İbrahim mənim dostumdur.
Mən mərasimləriə o qədər də əhəmiyyət vermirəm, yas mərasiminə də. İnsana qayğı sağlığında daha çox lazımdır. Ancaq anamın yas günlərində İbrahimin yanımda olmağı mənə çox təsəlli oldu.
İndi İkinci Qaralı məktəbinin direktoru olan Telman Süleymanova da yaddaşı, sevgisi üçün çox minnətdaram.
İnqilab səhhətinə görə gələ bilməmişdi. Ona can sağlığı arzulayıram.
Sağ ol, İbrahim!
Ömrün uzun olsun, Usta!
11.09. 2015 Samara
ANAMIN XATİRƏSİNƏ
Yaşını daşında görən yad insan,
“Mənə də bu qədər” deyər həsədlə.
Başın çəkənləri yazıya alsan,
Bu daşdan mini də çətin bəs edər.
10.09.2015 Samara
İyul-sentyabr 2015, Ərəbqardaşbəyli-Bakı
xeyrulla xayal 