Архивы
О ПРОДАВЦАХ РОДИНЫ
История Эйнуллы Фатуллаева – это история духовной и душевной болезни. История деградации, история предательства – не только товарищей, один из которых убит режимом, но и предательства страны, потому что все, что он теперь делает, в конечном итоге направлено на то, чтобы очернить, оклеветать всех тех, кто хоть в малой мере и всего лишь собственным примером противостоять тотальному подавлению. Эйнулла Фатуллаев – теперь имя нарицательное, он главный Демотиватор страны. Он – дубинка безразмерной длины в руках Ильхама Алиева, в недавнем прошлом своего гонителя, через тюремные пытки сломавшего и опустившего его до уровня, ниже которого – пустота. Человек, которого постигла полная моральная деградация, всех вокруг хочет видеть такими же, выискивает таких, наделяет собственными изъянами тех, таковыми не являющихся.
У нобелевского лауреата Кендзабуро Оэ есть документальный очерк о том, как он посетил больницу, где лечились жертвы атомных взрывов. Он пишет о своих впечатлениях о девушке, лицо которой было обезображено до невозможного. Автор пишет, что, по его мнению, у этой девушки было варианта: сделав над собой усилие, продолжать жить нормальной жизнью. Или жить с мечтой о новых бомбардировках, чтобы все вокруг были с такими же лицами – тогда она бы не выделялась…
Кажется, что Фатуллаев выбрал второй вариант – он фанатично хочет, чтобы вокруг него были исключительно сломленные, духовно, душевно искалеченные, всё продавшие и всех предавшие люди. Он не просто хочет, он их создает – Ильхам Алиев дал ему деньги, ресурс, теперь он кому угодно и какую угодно биографию может придумать…
«Эйнулла, ты же сам меня восхвалял!» — с гамлетовской интонацией вопрошает Аббас Аббасов с другого конца провода. «Восхвалял и теперь вами восхищаюсь!» — говорит Эйнулла. Ему надо из этого современного Шейх Насруллы вытягивать компромат на Ибрагимбекова. Прекрасно зная, как Аббасов падок на лесть, Эйнулла щедро одаривает его этим дерьмом. Результат не заставляет себя ждать: Аббас Аббасов продает Ибрагимбекова за копейку, согласившись, что тот в оппозицию ушел из-за клочка земли…
«Как я могу быть против своей страны, у меня там сын депутат, там могилы моих предков…», — придумывает себе алиби Аббасов, который в свое время сдавал и Лачын и Шушу. Там были другие люди, там были сыновья других людей, там были могилы предков других… Но человек, который считает святым долгом каждый чих Путины устно и письменно одобрить, легко мог продать и могилы собственных предков. Он готов бегать впереди российских БТР-ов, своим мерзким хриплым голосом крича: «Давай, давай!…»
«Я Ильхама Алиева, моего брата (тамбовский волк тебе брат) просил, чтобы он меня поставил во главе Конгресса… Окружение его помешало»…
Человек, значителную часть своей жизни работавший на птицефабриках Узбекистана, двухмиллионную азербайджанскую диаспору России воспринимает как птицефабрику. А кто тебя просил? А не пойти ли тебе на ..
Все, что происходит последнее время в Азербайджане и с азербайджанцами, вызывает глубокую печаль. Лучших людей страны правящая шайка бросает в тюрьмы. Из тех, кто на свободе, кто-то мародерствует, кто-то безмолвствует и впадает в отчаяние… И это на фоне того, что активно заселяются азербайджанские районы армянами за пределами Карабаха…
Что касается Эйнуллы Фатуллаева… Этот глубоко несчастный человек словно день и ночь ходит с ведром помоек, пытаясь обмазать все то чистое и светлое, которое еще осталось…
ПОДДЕРЖКА «ДОЖДЮ» ОТ ВОЖДЯ
ƏRDOĞANIN TVİTTERİ YENMƏKLİYİ
Türkün baş bakanı Rəcəb Ərdoğan,
Balkanın igidi, qorxusuz aslan.
Gərildi yay kimi, ox kimi süzdü,
Əcnəbi bir quşun boynunu üzdü.
Dedi: “Daha “cik-cik” etdiyin yetər!”
Sərdi qanadını, susdu Tvitter.
Rəcəb əllərinin yudu qanını,
Dedi; “Bu ölkənin mənəm qanunu.
Cik-cik eləyərsə kim icazəsiz,
Boynunu beləcə üzəcəyik biz”.
21.03.2014
DUSTAQLAR ÜÇÜN ŞAM YANDIRIN
Azərbaycanda bayram axşamı mərhumlar, qəriblər xüsusu yad olunurdular, onlar üçün şam yandırılırdı. Son on-on beş ildə öz iradəsii və istəyindən asılı olmayaraq evindən didərgin düşən yeni bir insan zümrəsi yaranıb – siyasi dustaqlar. Yəqin ki, hər dustaq insan övladı olduğuna görə mərhəmətə layiqdir. Məlumdur ki, səhvən tutulan adamlar da həmişə olublar, indi də var. Ancaq siyasi dustaqlar nə günahlarına görə, nə də səhvən tutulublar. Onlar əqidələrinə görə tutulublar, onlar cəmiyyətə yox, insan ətiyələ-qanıyla qidalanan hakimiyyətə təhlükə olduqlarına görə zindana salınıblar. Və bu günahsız insanlara işgəncə verən cəlladlara bəraət yoxdur.
Siyasi dustaqlar üçün şam yandırıb pəncərə qabağına qoyun. Zindan divarlarını yarmaq çətindir, ancaq zindan divarları arxasında məşəqqət çəkən əqidə məhbuslarıyla hənrəylik göstərmək çətin deyil. Buna bir şam işığı kifayətdir…
ÇOX YAŞAMAQ ARZUSU
Rusiyada müəllifliyi Çukovskiyə aid edilən bir ifadə az qala toy sağlığı kimi tez-tez təkrar olunur: “Rusiyada uzun ömür yaşamaq lazımdır ki, dəyişiklilər görə biləsən”.
Mən Rusiyada yaşasam da, burdakı dəyişikliklər məni o qədər də maraqlandırmır, olan dəyşikliklər isə ancaq məyus edir. Uzun yaşamaq arzusu Azərbaycandakı dəyişiklikləri, yəni indi İlqar Məmmədov kimi adamları zindana salan adamların özünü zindanda görmək istəyimdəndir.
BAŞIAŞAĞILIQ TARİXİ. 2
Nadir ABBASOV
1970-ci illərin əvvəllərində Salyanda birinci katib vəzifəsinə Nadir Abbasov təyin olundu, boyu ortadan kiçik, ancaq enlikürək və dolu bu adam Salyana qədər Ağdama rəhbərlik eləmişdi və özü də ağdamlı idi. Xarici görkəmi barədə ona görə arxayın yazıram ki, onu dönə-dönə yaxından görmüşdüm, küçəyə demək olar ki, heç vaxt piyada çıxmayan başqa rəhbərlərdən fərqli olaraq Nadir Abbasov şəhərdə tez-tez görünürdü, vaxtaşırı Səməd Vurğun küçəsindəki dəlləkxanada başını dəllək Mehdiyə vurdururdu. Bir müddət şəhərin girəcəyində olan poliklinikaya gəlib dişini müalicə etdirirdi, deyirdilər ki, həkimin arvadı ağdamlıdır, tanışdırlar. Mən o vaxtlar tez-tez doktor Şarovagilə gedirdim, Abbasoun, pencəyini qolunun üstünə ataraq poliklinikadan çıxıb mərkəzə tərəf getdiyini doktorun eyvanından özüm görmüşəm…
Salyana hər təzə raykom katibi gələndə bir neçə ay çaxnaşma olurdu, yəni bu bir neçə ay ərzində təzə rəhbər hökmən özünü göstərməliydi. Biri raykoma yaxın, ya özünün yaşadığı küçələrə təzə asfalt döşətdirir, o biri pullu idarələrdən bəzilərinin rəhbərləini ya da kolxoz sədrlərini dəyişirdi. Nadir Abbasov da yəqin bu cür işlər gördü, ancaq onu salyanlılara tanıdan başqa işi oldu. Ağdamlı Salyana gələn kimi şəhərdəki fərdi evlərin ətrafındakı bütün taxta və daş hasarları sökdürdü. Demişdi ki, həyətlər gərək görünə. Doğrudan da həyətlər az vaxtın ərzində qaldı çılpaq. Salyanın mərkəzi küçələrinin bir çoxu qələbəlikdir, xüsusən kənd yerlərindən alverə, “doxdura” və başqa dərdinə görə gələn adamıar çox olur. İndi bütün bu adamlar həyətlərdə xalqın biş-düş edən, paltar yuyan ya oturub dərdləşən arvad-uşağını görürüdülər…
Ağdamlının məqsəd və məntiqini anlamaq mümkün deyildi. O, şəhəri sahmana salmaq istəsəydi, asfaltla səkilər arasındakı arxlarda yığılıb qalan üfunətli çirkabı təmizlətdirərdi – yox, arxlar elə həminki kimi qalırdı. Ya da avtovağzalın həyətində iyi az qala Xələcə gedib çıxan ayaqyoluna bir sərəncam verərdi. Yox, vermirdi. Şəhərin zibilini təmizlətirırdi, kanalizasiyayla məşğul olardı – yox, bunların heç birini Abbasov eləmirdi, ancaq hasarları sökdürürdü. Niyə görə?
Salyan camaatı az qala hamı bir nəfər kimi deyirdi ki, Abbasov şorgözdür və buna görə həyətlərdəki arvadlara baxmaq istəyir. Çox adamlar danışırdılar ki, guya hər axşam Abbasovun kabinetinə bir arvad gedir. Əlbəttə, buna inanmaq çəindir. Ancaq salyanlılar bunu danışırdılar. Təəccüblü orasıdır ki, bir kəlmə söz üstündə qarın yırtan, ciyər dağıdan salyanlılar bu şorgöz katibə güldən ağır bir söz demirdilər. Halbuki Abbasov şəhərdə tək piyada gəzirdi, yaxınına gəlib qəfildən bir şillə vurmaq və hətta qilağını dişləmək mümkün idi. Ancaq neçə illlər Abbsov Salyanı hərlədi, ona nə şillə vuran oldu, nə qulağını dişləyən…
Mən bir dəfə Abbasovu Neftbaza deyilən yerdə gördüm, Kürün qırağında oturub səyyar tülefonla əmrlər verirdi — bu, 1976-cı ilun daşqınıydı, şəhəri su basırdı. Kürü saxladılar…
“Kaş elə onda Salyanı su basaydı, hamımız qırılaydıq, namus-qeyrət getdi”, — bunu mənə bir məclisdə bir salyanlı ağlaya-ağlaya deyib o vaxtlar. Hərif yaxşı içmişdi, salyanlı da içındə ya ağlayır, ya da bıçağı soxur yaxşı bir oğlanın qarnına. Bu, ağlayanlardan idi…
Mən o vaxt Salyanda rəhbərliyə yaxın bir adamdan Abbasovun rüşvət alıb-almadığını soruşdum. O vaxtlar mənim qəlbim hələ təmiz idi və rüşvətxor olmayan azərbaycanlıların olduğuna inanırdım. Həmin adam dedi ki, Abbasov Ağdamda işləyəndə xırda dükançılardan da pul alırmış. Salyanda isə böyük idarələrdən alır…
Salyanda şərəfli işinə görə Nadir Abbasova Sosialist Əməyi Qəhrəmanı adı verdilər. Və sonra göndərdilər Ağcabədiyə rəhbər…
Mən bu xırda yazıya başlamamışdan qabaq İnternetdə Abbasova aid məlumat axtardım. Bir mənbə tapdım. Ağdamlı rəhbərlərə həsr olunub. Abbasov “çox alicənab insan” adlandırılır…
Əlbəttə…Kimin şübhəsi var ki…
17.03. 2014 Samara
СОВЕЩАНИЕ В КРЕМЛЕ
Володин: Закрыл. Все.
Путин. А форточки?
Володин: А форточки мы давно не открываем.
Путин: Навального закрыли?
Сурков: Навальный закрыт.
Путин: А его журнал?
Сурков: Уже заблокирован.
Путин: Но что-то меня знобит…Вот, «Грани», от них сквозняки…
Володин: Закрыли…
Путин: Знаете, от «Эха» я с еще с Ленинграда чувствовал какую-то ознобу…
Володин: Почти закрыли, звук убрали, осталось эхо, не позже завтрашнего дня оно замолкнет…
Путин: Чувствую, что влажность какая-то ненормальная…Может, это «Дождь»?
Сурков: Почти закрыли. Есть остаточные явления, чуть-чуть капает. Но скоро перестанет…
Путин: Ну, тогда начнем совещание…
О ТЕ, КОТОРЫЕ УВЕРОВАЛИ! ВАМ ПРЕДПИСАНА МЕСТЬ…
Прокуратура опросила Навального по поводу убитого лося, интересы которого представляет родной его дядя Путин.
Кстати,другой племянник президента, Роман Путин, открыл консалтинговую компаниюPutin Consulting Ltd, что в переводен на русский язык означает «Сукины дети».