Əlbəttə, indi Tale Bağırzadə ağır vəziyətdədir, yəni dustaqdır və onun vəziyyətin daha da ağırlaşdırılan hər hansı hərəkətdən çəkinmək yaxşı olardı. Ancaq mən media adamı deyiləm, yazdıqlarım da beş-altı adam arasıında yayılır, ona görə də fikimi açıq deyə bilərəm.
Mənə elə gəlir ki, kütlə, kütlə şüuru ilə manipulyasiyaları məharətlə bacaran Tale Bağırzadə özünü, əlbəttə, millət liderləri sayan adamları da oynatmağı bacarır. Rafiq Tağı bıçaqlanıb öldürüləndə Nardaranda sevinclə camaata “Rafiq Tağı cəhənnmə vasil oldu”, — elan edən dinçinin demokratiyaya, demokratik ruhlu, demokratik düşüncənli insanlara rəğbətinə kim inanar? İndi Tale Bağırzadə iddia edir ki, guya istintaq orqanları ona vəhşicəsinə işgəncə verib ondan Cəmil Həsənli, Əli Kərimli əleyhinə ifadə tələb edirlərmiş. Mən, əlbəttə, vəhşicəsinə işgəncəyə tamamilə inanıram. Ancaq Cəmil Həsənli ya Əli Kərimli məsələsinə inanmıram. Cəmil Həsənlinin rejimə nə ziyanı? Eləcə də Əli Kərimlinin – pasportunu alıblar, oturub evində, Feysbukda yazır-pozur, ondan rejimə heç bir təhlükə yoxdur. Mən Salyan az-çox tnıyıram və buna görə deyə bilərəm ki, o boyda yerdə bəlkə heç əlli nəfər Əli Kərimlinin kim olduğunu bilmir. Ancaq Tale Bağırzadənin öz oyunu var – özünü demokratların işiyə bağlamaqla, o, beynəlxalq təşkilarlatların siyahısna düşməyə, onların müdafisinə nail olmağa alışır – çox sinik, soyuqqqanlı, haqqhesablı bir hərəkət xətti. Cəmil Həsənlinin isə bu cür tora düşməsi, vurnuxması, özünü gülünc eləməsi isə təəssüf doğurür. Adam demək istəyir ki, ay professor, otur yerində…
Ancaq professor söz eşidən deyil. Özü də mənim kimi nüfuzsuz adamdan…
xeyrulla xayal 