Gecədir, Gürcüstanın qaralıb təpələri,

Qabağımda axaraq Araqva gəlir dilə,

Qəmliyəm, həm də xoşhal; işıqlıdır kədərim;

Kədərimdəki sənsən, kədərim dolu sənlə.

Sənlə və təkcə sənlə… Mənim qüssəmi indi,
Yox narahat edən və çevirən işgəncəyə.

Ürəyimdə yenə də məhəbbət odu yandı,

Yenə sevir ürəyim – sevməyə bilmir deyə.
1835

+++++++++++++++++++

АЛЕКСАНДР ПУШКИН

На холмах Грузии лежит ночная мгла;

Шумит Арагва предо мною.

Мне грустно и легко; печаль моя светла;

Печаль моя полна тобою,

Тобой, одной тобой… Унынья моего

Ничто не мучит, не тревожит,

И сердце вновь горит и любит – оттого,

Что не любить оно не может.

1835

Bilirəm döyüş nədir, qılınclaırn səsini

Sevirəm; hərbi Şöhrət az yaşdan çəkir məni.

Ölüm fikrinin özü mənə xoşdur həmçinin,

Hərbin xoşlayıram mən qan dolu məzəsini.

—

Gənc yaşda azadlığın sədaqətli əsgəri,
Qarşı-qarşıya əgər gəlməyibsə ölümlə,

Həyatın sevincini dadmayıbsa tam hələ,

Şirin busələrə də layiq deyil deməli.

1920

ruscadan tərcümə

12.02. 2022, Samara

++++++++++++++

Александр Пушкин

Мне бой знаком — люблю я звук мечей;

От первых лет поклонник бранной Славы,

Люблю войны кровавые забавы,

И смерти мысль мила душе моей. Читать далее →

Elə ki, öləriyçin günün küyü kəsilir,

Dilsiz meydanlarına şəhərin də, nəhayət,

Gecənin yarışəffaf kölgələri sərilir,

Və yuxu – gündüzdəki zəhmətlərə mükafat,

Sükut içində bu vaxt mənim üçün sürünər,

 Üzücü oyaqlığın uzanan saatları.

Gəcə gəlcək qalarkən hərəkətdən həndəvər,

Vicdanın ağrıları bütün bədəni sarır.

Arzularım qaynayır; qüssə üzən beyində,

Ağır düşüncələrin sıxlaşır sıraları.

Xatirəsə bu zaman qabağımda dinmədən,
Burulub lülələnmiş tarixi açıb sərir.

Və mən öz həyatımı ikrahla oxuyuram,

Oxuduqca əsirəm, dilimsə lənətlətir.

Şikayətlənirəm mən, göz yaşlarım axır həm,

Yenə silmirəm ancaq hüznlü sətirləri.

1828

ruscadan tərcümə

10-11.02. 2022, Samara

===============

АЛЕКСАНДР ПУШКИН

ВОСПОМИНАНИЕ

Когда для смертного умолкнет шумный день,

       И на немые стогны града

Полупрозрачная наляжет ночи тень

       И сон, дневных трудов награда,

В то время для меня влачатся в тишине

       Часы томительного бденья:

В бездействии ночном живей горят во мне

       Змеи сердечной угрызенья;

Мечты кипят; в уме, подавленном тоской,

       Теснится тяжких дум избыток;

Воспоминание безмолвно предо мной

       Свой длинный развивает свиток;

И с отвращением читая жизнь мою,

       Я трепещу и проклинаю,

И горько жалуюсь, и горько слёзы лью,

       Но строк печальных не смываю.

1828

Yuxulu fırçası barbar rəssamın,
Dahi çəkən şəkli rənglə qaraldır.

Özünün qanunsuz rəsmini sonra,
Çəkərək mənasız bir şey yaradır.

—

Yabançı rənglərsə tökülər yerə

Köhnə axça kimi,ötüncə zaman.

Görünür əvvəlki gözəlliliyilə,

Yenə önümüzdə dahi yaradan.

—

Beləcə yox olur qüssə və qəmdən,

Üzülən qəlbimdəm yanılmalar da.

Və ilkəvvəlinci, təmiz dönəmdən,

Qalan görüntülər oyanır onda.

1819

ruscadan tərcümə

09.02. 2022, Samara

+++++++++++

Александр ПУШКИН

Возрождение

Художник–варвар кистью сонной

Картину гения чернит.

И свой рисунок беззаконный

Над ней бессмысленно чертит.

—

Но краски чуждые, с летами,

Спадают ветхой чешуей;

Созданье гения пред нами

Выходит с прежней красотой.

—

Так исчезают заблужденья

С измученной души моей,

И возникают в ней виденья

Первоначальных, чистых дней.

1819