İyirminci əsr. Altmışıncı il —
Mən birinci sinfə getmişəm o vaxt.
Hər uşağa asan məsələ deyil,
Hesablaya ötən illəri rahat…
O vaxtlar birini sentyabrın,
Kimdi bayram sayan? Gün idi adi,
Çörək tapılmırdı heç doyum qarın,
Müharibə yatan on beş il idi…
Heç nə sentyabrın biri günündən,
Yadımda qalmayıb, təəssüf, indi.
Çantam tikilmişdi yorğanüzündən,
Mənə gülürdülər – bu, yadımdadır.
Timsah dərisindən bəlkə də çanta,
Tikdirərdi — əgər istəsə lələm.
Çalışdı ki, yığa, dal günə ata —
Dağıldı. Dağıtdıq. Böyüklər, mən həm…
Yox, o gün bayramdı, sayılmasa da,
Bütün bayramlar tək çoxdu qəmi də,
Seçilirdi hökmən varlı kasıbdan,
Mən də seçilirdim – çantam əlimdə…
01. 09. 2026, Samara
xeyrulla xayal 