ARSENİY TARKOVSKİ. PUŞKİN EPİQRAFLARI 1.

Что тревожишь ты меня,

           Что ты значишь…

Sanki başdağıdan sökmüşəm, indi,
Nə qədər çalışam, yığılmır daha.

Lütfən törəmənə kaş ki, deyəydin,

Yaşasın ömrünü necə dünyada.

Axirət naminə və yaxud çörək,

Şan-şöhrət və rütbə naminə elə.

Ya bəlkə arxamca mənim gələcək,

Nəslə yazılmalı sözlərə görə?

Unutqanlıq çayı  yaxında axır,

Bataqlıq buxarı həndəvərimdə.

Məni özgə nəslin tutur xumarı,
Həm narahat edir, cəlb edir həm də.

Nə qədər çağıram, eşitməyəcək,
Günorta olunca şamı yandırır.

Yazır elə bil ki, mənə cavab tək:

“Narahat etməkdə məqsədin nədir:”

Doğrudanmı mən də, haqq olan allah,
Onun arxasınca, mən də gedərəm

Həyatdan həyata, məqsəddənsə yan,

Varlıqda bir məna tapmayaraq həm?

Onun qaralama dəftərindəki,

Dəymərəm yarımca kəlməyə də mən.

Gələn nəsillərə yazıb o sanki,

Hər sözü əsrlər adlaya bilən.

ruscadan tərcümə

02.12. 2021, Samara

===============

Пушкинские эпиграфы

1

     Что тревожишь ты меня,

           Что ты значишь…

Стихи, сочиненные ночью

                  во время бессонницы

Разобрал головоломку —

Не могу ее сложить.

Подскажи хоть ты потомку,

Как на свете надо жить —

 

Ради неба или ради

Хлеба и тщеты земной,

Ради сказанных в тетради

Слов идущему за мной?

Под окном — река забвенья,

Испарения болот.

Хмель чужого поколенья

И тревожит, и влечет.

Я кричу, а он не слышит,

Жжет свечу до бела дня,

Будто мне в ответ он пишет:

«Что тревожишь ты меня?»

Я не стою ни полслова

Из его черновика.

Что ни слово — для другого,

Через годы и века.

Боже правый, неужели

Вслед за ним пройду и я

В жизнь из жизни мимо цели,

Мимо смысла бытия?