Архив | 03.03.2022

NİKOLAY RUBTSOV. ÖDƏNİŞ

Николай Рубцов

Artıq unutmuşam məhəbbət nədir.

O qədər gecələr ay işığında,

Şəhər yuyunarkən and içilibdir –

Tutulub qalıram salanda yada.

Bir gün qarabasma məni izləyən,

Rəzillik divara dirəyən zaman

Tək-tənha yuxuda qışqıraram mən,
Oyanıb gedərəm nəfəs almadan.

Gecə yarısında qapı açılar,

Gələr ömrün ağır bir dəqiqəsi.

Duraram sevgiyə mehribanlığa

Möhtac heyvan kimi, kandarı kəsib.

Rəngi avazıyar, deyər ki, “çıx get!

Qaldı dostluğumuz daha arxada.

Sən mənə vermədin dəyər və qiymət,

Get! Məna axtarma ağlamağımda!..”

Və meşə yoluna çıxaram yenə,
Neçə toy karvanı keçib bu yoldan…

Hüznlü girərəm zülmət içinə,
Gedərəm çovğunla, qəlbdə həyəcan…

1970

ruscadan tərcümə

01-02. 2022, Samara

+++++++++++

Николай РУБЦОВ

Расплата

Я забыл, что такое любовь,

И под лунным над городом светом

Столько выпалил клятвенных слов,

Что мрачнею, как вспомню об этом.

 —

И однажды, прижатый к стене

Безобразьем, идущим по следу,

Одиноко я вскрикну во сне

И проснусь, и уйду, и уеду…

Поздно ночью откроется дверь,

Невеселая будет минута.

У порога я встану, как зверь,

Захотевший любви и уюта.

Побледнеет и скажет:- Уйди!

Наша дружба теперь позади!

Ничего для тебя я не значу!

Уходи! Не гляди, что я плачу!..

И опять по дороге лесной

Там, где свадьбы, бывало, летели,

Неприкаянный, мрачный, ночной,

Я тревожно уйду по метели…

1970