Архив тегов | Nikolay Rubtsovun şeirləri

NİKOLAY RUBTSOV. ELEGİYA

Мар4

Николай Рубцов

Cibimə əl vurdum – cingildəmədi,
Vurdum o birinə — gəlmədi hənir

Göylərin yeddinci qatına indi,

Çəkilib fikirlər yəqin dincəlir.

—

 Oyanıb kandarı aşaram ancaq,

Yelə sinə gərib diki enərəm,

Hüznlü keçmişi yada salaraq

Saçın qalanıyla başı yellərəm.

—

Çıxıb itaətdən yaddaşım daha,

Ayağım altından gedir cavanlıq.

Günəş öz işində — dairə çəkir,
Beləcə ömürdən sayır qalanı.

—

Çırpdım bir cibimi – çıxmadı bir səs,

Bir hənir gəlmədi o birindən həm.

Haçan əgər olsam adlı-sanlı şəxs,

Yaltaya gedərəm bir az dincələm.

1964

ruscadan tərcümə

03-04. 03. 2022, Samara

+++++++++++

Николай Рубцов

Элегия

Стукнул по карману – не звенит.

Стукнул по другому – не слыхать.

В тихий свой, таинственный зенит

Полетели мысли отдыхать.

—

 

Но очнусь и выйду за порог

И пойду на ветер, на откос

О печали пройденных дорог

Шелестеть остатками волос.

 —

Память отбивается от рук,

Молодость уходит из-под ног,

Солнышко описывает круг –

Жизненный отсчитывает срок.

 —

Стукну по карману – не звенит.

Стукну по другому – не слыхать.

Если только буду знаменит,

То поеду в Ялту отдыхать…

NİKOLAY RUBTSOV. ÖDƏNİŞ

Мар3

Николай Рубцов

Artıq unutmuşam məhəbbət nədir.

O qədər gecələr ay işığında,

Şəhər yuyunarkən and içilibdir –

Tutulub qalıram salanda yada.

—

Bir gün qarabasma məni izləyən,

Rəzillik divara dirəyən zaman

Tək-tənha yuxuda qışqıraram mən,
Oyanıb gedərəm nəfəs almadan.

—

Gecə yarısında qapı açılar,

Gələr ömrün ağır bir dəqiqəsi.

Duraram sevgiyə mehribanlığa

Möhtac heyvan kimi, kandarı kəsib.

—

Rəngi avazıyar, deyər ki, “çıx get!

Qaldı dostluğumuz daha arxada.

Sən mənə vermədin dəyər və qiymət,

Get! Məna axtarma ağlamağımda!..”

—

Və meşə yoluna çıxaram yenə,
Neçə toy karvanı keçib bu yoldan…

Hüznlü girərəm zülmət içinə,
Gedərəm çovğunla, qəlbdə həyəcan…

1970

ruscadan tərcümə

01-02. 2022, Samara

+++++++++++

Николай РУБЦОВ

Расплата

Я забыл, что такое любовь,

И под лунным над городом светом

Столько выпалил клятвенных слов,

Что мрачнею, как вспомню об этом.

 —

И однажды, прижатый к стене

Безобразьем, идущим по следу,

Одиноко я вскрикну во сне

И проснусь, и уйду, и уеду…

—

Поздно ночью откроется дверь,

Невеселая будет минута.

У порога я встану, как зверь,

Захотевший любви и уюта.

—

Побледнеет и скажет:- Уйди!

Наша дружба теперь позади!

Ничего для тебя я не значу!

Уходи! Не гляди, что я плачу!..

—

И опять по дороге лесной

Там, где свадьбы, бывало, летели,

Неприкаянный, мрачный, ночной,

Я тревожно уйду по метели…

1970

NİKOLAY RUBTSOV. MƏKTUBA CAVAB

Мар2

Николай Рубцов

Axı nə söyləyim mən yalanına?

Taya dalındakı görüşlər uzaq.

Bir vaxt sən qaçanda Azərbaycana,

Demədim: “Qayıtma geriyə ancaq”.
—

Bəli mən sevirdim. Nə olsun indi?

Keçmişi boş yerə açıb-tökməyək.

Nə qüssə duyuram haçandır, nə də,
Nəsə dəyişməyə qalıbdır istək.

—

Sevgi sözlərini nə təkrarlayaq? —
Bir də görüşmərik düşüb həvəsə.

Yendən haçansa görüşsək ancaq,
Birgə aldadarıq tapıb kimisə.

təxminən 1956-cı il

ruscadan tərcümə

QEYD: Şeir Rubtsovun sevdiyi qızın — Tatyana Reşetevonın 1954-cü ildə pedaoji məktədi bitirib Azərbaycana təyinatla getməsiylə bağlıdır.

27.02. 2022, Samara

++++++++++++++

 Николай РУБЦОВ

ОТВЕТ НА ПИСЬМО

Что я тебе отвечу на обман?

Что наши встречи давние у стога?

Когда сбежала ты в Азербайджан,

Не говорил я: «Скатертью дорога!»

 —

Да, я любил. Ну что же? Ну и пусть.

Пора в покое прошлое оставить.

Давно уже я чувствую не грусть

И не желанье что-нибудь поправить.

—

Слова любви не станем повторять

И назначать свидания не станем.

Но если все же встретимся опять,

То сообща кого-нибудь обманем…