Архив | 04.03.2022

NİKOLAY RUBTSOV. ELEGİYA

Николай Рубцов

Cibimə əl vurdum – cingildəmədi,
Vurdum o birinə — gəlmədi hənir

Göylərin yeddinci qatına indi,

Çəkilib fikirlər yəqin dincəlir.

 Oyanıb kandarı aşaram ancaq,

Yelə sinə gərib diki enərəm,

Hüznlü keçmişi yada salaraq

Saçın qalanıyla başı yellərəm.

Çıxıb itaətdən yaddaşım daha,

Ayağım altından gedir cavanlıq.

Günəş öz işində — dairə çəkir,
Beləcə ömürdən sayır qalanı.

Çırpdım bir cibimi – çıxmadı bir səs,

Bir hənir gəlmədi o birindən həm.

Haçan əgər olsam adlı-sanlı şəxs,

Yaltaya gedərəm bir az dincələm.

1964

ruscadan tərcümə

03-04. 03. 2022, Samara

+++++++++++

Николай Рубцов

Элегия

Стукнул по карману – не звенит.

Стукнул по другому – не слыхать.

В тихий свой, таинственный зенит

Полетели мысли отдыхать.

 

Но очнусь и выйду за порог

И пойду на ветер, на откос

О печали пройденных дорог

Шелестеть остатками волос.

 —

Память отбивается от рук,

Молодость уходит из-под ног,

Солнышко описывает круг –

Жизненный отсчитывает срок.

 —

Стукну по карману – не звенит.

Стукну по другому – не слыхать.

Если только буду знаменит,

То поеду в Ялту отдыхать…